[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ο πλούσιος χρηματοδότης

Αυτό το γράφημα των «ΝΕΩΝ» χθες τα είπε όλα. Η πιο φτωχή δωρεάν παιδεία. Αλλά παρέλειψε να υπολογίσει κάτι. Τα λεφτά για σπουδές δεν είναι μόνο αυτά τα λίγα που δίνει το ελληνικό κράτος, λιγότερα από τα μισά της Πορτογαλίας, πάει τρώμε τη σκόνη της κι αυτηνής, της παλιάς αγαπημένης. Υπάρχει μια άδηλη χρηματοδότηση, η ελληνική οικογένεια.

Υπάρχουν τα ιδιαίτερα μαθήματα και τα φροντιστήρια πριν από τις Πανελλήνιες, και ύστερα από αυτές υπάρχουν τα ξένα πανεπιστήμια όπου φοιτούν χιλιάδες Έλληνες φοιτητές. Οι γονείς τους δεν δικαιούνται καμία φορολογική ελάφρυνση, συνεχίζουν να πληρώνουν με τον φόρο τους όσους σπουδάζουν εδώ, κανονικά. Δεν πρέπει κι αυτοί να υπολογιστούν στους χρηματοδότες; Δεν βάζουν από την τσέπη τους λεφτά για σπουδές παιδιών, που τα περισσότερα γυρίζουν πίσω και τα έχουμε σπουδασμένα; Δυο πηγές χρηματοδότησης που κάπως ανατρέπουν την εικόνα της φτώχειας.

Πλούσιοι γονείς. Από τη μία τα φροντιστήρια, τα ιδιαίτερα, όλος αυτός ο μηχανισμός παραγωγής εξεταζομένου πανελληνίως πλήθους, από την άλλη οι απορριφθέντες, κλωτσηθέντες και εξορισθέντες φοιτητές, καταδικασμένοι να περάσουν από σαράντα κύματα ώσπου να τους δεχτεί ξανά στην αγκαλιά η μητέρα πατρίδα και το ΔΙΚΑΤΣΑ της, ή όπως αλλιώς λέγεται αυτή η επιτροπή υποδοχής ασώτων υιών, ή μάλλον τέκνων ασώτων γονέων. Γιατί οι γονείς είναι που αποδεικνύονται άσωτοι, που έχουν τον άσωτο όταν πρόκειται για τις σπουδές του παιδιού. Και οι κυβερνήσεις το ξέρουν. Οι γονείς θα συνεχίσουν να πληρώνουν, αγόγγυστα, σταθερά, υπερτιμημένα, σιωπηλά, χωρίς αποδείξεις, τιμολόγια, αναγνώριση, με λίγη ενοχή μάλιστα, ελπίζοντας ο καθένας ότι είναι ο μόνος που πληρώνει τόσο πολλά, και άρα ο μόνος που θα έχει καλό αποτέλεσμα. Αφελείς γονείς, αλλά γιατί να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι κυβερνήσεις; Έχουν πολλά άλλα έξοδα.