Ο δολοφόνος ήρθε από το Βυζάντιο

ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΜΟΥ ΕΤΡΕΦΑ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ
ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ.
ΔΙΑΒΑΖΑ ΤΟΝ ΜΙΣΕΛ ΖΕΒΑΚΟ, ΤΟΥΣ
«ΠΑΡΝΤΑΓΙΑΝ» ΚΑΙ ΤΟΝ «ΝΟΣΤΡΑΔΑΜΟ».
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΑΕΙ ΣΕ
ΓΑΛΛΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΚΟΥΝΟΥΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
ΤΟΥ. «RΟΜΑΝS DΕ CΟΝCΙΕRGΕ» ΣΧΟΛΙΑΖΕ,
«ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΘΥΡΩΡΟΥΣ».
ΣΥΜΦΩΝΟΙ, ΑΛΛΑ ΜΠΡΑΒΟ
ΣΤΟΥΣ ΘΥΡΩΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΑΝ ΤΟΣΟ
ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ.
Κακά τα ψέματα, κανείς δεν γλιτώνει εύκολα από τη σαγήνη του ιστορικού μυθιστορήματος, έστω και αν κάποιοι ειδικοί το κοιτάνε αφ΄ υψηλού. Δεν είναι τυχαίο ότι η Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ υπήρξε η μεγάλη εκδοτική επιτυχία του Άγγελου Τερζάκη. Είναι τόση η αίγλη του ιστορικού, που επεκτάθηκε και στο αστυνομικό μυθιστόρημα. Ξέρω, όλοι θα θυμηθούν αβίαστα το θρυλικό Όνομα του Ρόδουτου Ουμπέρτο Έκο, αλλά υπάρχουν και άλλοι, όπως η Αγγλίδα Έλις Πίτερς, ο Ιρλανδός Πίτερ Τριμέιν και ο Ιταλός Βαλέριο Εβαντζελίστι.

Δύο Έλληνες συγγραφείς διεκδικούν επάξια μια θέση στο ιστορικό αστυνομικό. Ο Βάιος Παγκουρέλης με το Ένα κρανίο για τον Γιόρικ

Παναγιώτης Αγαπητός

Ο ΧΑΛΚΙΝΟΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ

ΕΚΔ. ΑΓΡΑ 2006, ΣΕΛ. 416, ΤΙΜΗ: 17,50 #

και ο Παναγιώτης Αγαπητός με το Ο χάλκινος οφθαλμός. Ο αείμνηστος Βάιος Παγκουρέλης υπήρξε, ως κριτικός και δάσκαλος, εξέχων άνθρωπος του θεάτρου. Ο Παναγιώτης Αγαπητός είναι βυζαντινολόγος και διδάσκει Βυζαντινή Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Οι δύο συγγραφείς βαδίζουν στα ίδια αχνάρια με ορισμένους συναδέλφους τους πανεπιστημιακούς και θεωρητικούς όπως ο Ουμπέρτο Έκο, ο Πίτερ Τριμέιν ή ο Γερμανός Μπέρναρντ Σλινκ.

Οικείοι χώροι
Ο Βάιος Παγκουρέλης και ο Δημήτρης Αγαπητός αντλούν το υλικό τους από οικείους χώρους. Το Ένα κρανίο για τον Γιόρικ μάς μεταφέρει κατευθείαν στο σαιξπηρικό θέατρο, κυριολεκτικά- ως χώρο, αλλά και μεταφορικά, ως έναν κόσμο των δολοπλοκιών και της ίντριγκας. Η ιστορία υφαίνεται γύρω από ένα νεαρό επαρχιώτη, τον Αλέξανδρο Μπούρχαμ, που έρχεται στο Λονδίνο με το όνειρο να γίνει ηθοποιός. Ο Βάιος Παγκουρέλης μένει πιστός στις συμβάσεις της ελισαβετιανής εποχής, συνάμα όμως και στις γλωσσικές συμβάσεις που επέβαλαν οι ελληνικές μεταφράσεις των έργων του Σαίξπηρ. Γιατί με το καλημέρα σας, ο νεαρός επαρχιώτης ερωτεύεται την κόρη του θιασάρχη. Η κοπέλα τον τρελαίνει, το θέατρο τον μαγεύει, μετά όμως αρχίζουν τα δύσκολα. Ένα μέλος του θεάτρου βρίσκεται νεκρό από ένα θανατηφόρο περιστατικό, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται σαν ατύχημα. Όταν όμως τα ατυχήματα συσσωρεύονται και αρχίζουν να μοιάζουν όλο και περισσότερο με φονικά, τότε ο Αλέξανδρος αρχίζει να ψάχνει τον δολοφόνο με την παρθένα ματιά του επαρχιώτη.

Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο με μια γλώσσα ελληνικά «σαιξπηρική», κάτι που την κάνει κάπως πεπαλαιωμένη, παράλληλα όμως εξοικειώνει εύκολα τον αναγνώστη με την ατμόσφαιρα της Αγγλίας του 17ου αιώνα. Είναι κρίμα που ο Βάιος Παγκουρέλης δεν πρόλαβε να γράψει και άλλα μυθιστορήματα. Πίσω από τον καθιερωμένο κριτικό του θεάτρου ανακαλύπτουμε, δυστυχώς πολύ αργά, έναν ταλαντούχο μυθιστοριογράφο.