ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Έχει καμιά σχέση η Δημοκρατία του Περικλή με τη Δημοκρατία του Ροβεσπιέρου, του Μαρξ, του Λένιν, του Στάλιν, του Τρότσκι, του Μπους ή του Καντάφι, του Περόν ή του Παπαντόκ; Για να μη μιλήσω για τις μεταμορφώσεις των επαναστάσεων στα στόματα και στα κείμενα εχθρών και φίλων.

Ο Φρόυντ από τη μεριά του στο θεμελιώδες έργο του: «Η ερμηνευτική των ονείρων» αλλά και σε ένα έξοχο δοκίμιό του που αναφέρεται στη λειτουργία των ευτράπελων «ανεκδότων» μελετά τις μεταμφιέσεις της γλώσσας μέσω των μηχανισμών του υποσυνείδητου ή των αμυντικών στρατηγικών ή της συμβολοποίησης της έμφυτης βίας κ.τ.λ.

Ξεκινώντας μάλιστα από την πληροφορία που αναφέρει ο Αρριανός, όταν ο Αλέξανδρος πολιορκούσε επί ματαίω την Τύρο και είδε στο όνειρό του ένα Σάτυρο, ο ονειρομάντης του τον διαβεβαίωσε πως δεν πρέπει να απελπίζεται γιατί, ερμηνεύοντας τη μεταμφίεση των λέξεων στο όνειρο, το μήνυμα ήταν: «Σά Τύρος, δική σου η Τύρος!!» Όταν εκείνος ο επαναστάτης ανέβηκε στο ικρίωμα και αναφώνησε ενώπιον της λαιμητόμου απευθυνόμενος στους πρώην συνεπαναστάτες του: «Δημοκρατία, Δημοκρατία, πόσα εγκλήματα γίνονται εν ονόματί σου» (βάλτε στη θέση της Δημοκρατίας ό,τι λέξη θέλετε: ελευθερία, θρησκεία, επιστήμη, ηθική, πολιτική, τέχνη κ.τ.λ.) τι άλλο ομολογούσε πως το όνομα, ό,τι δηλαδή σημαίνον επιστρατεύουμε για να σημάνουμε ένα σημαινόμενο είναι μια προσωπίδα που ανάλογα με τη βούληση, την παιδεία και τη διάθεση καθενός γίνεται λύτρωση, φόβητρο ή «ό,τι άλλο».