Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Γ ια κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 11 5 28 Αθήνα

Τόπο στη μαγ(κ)ιά της εξουσίας

Αγαπητή Φοίβη, Γράφετε συχνά για τα αραιά δρομολόγια του Μετρό. Σας έχω και χειρότερο: περί το μεσημέρι συνάντησα δύο ζητιάνους στον συρμό από Σύνταγμα με κατεύθυνση Δουκίσσης Πλακεντίας.

Τον έναν , μάλιστα, τον έχω ξανασυναντήσει. Όταν ενημέρωσα τον υπάλληλο του σταθμού όπου κατέβηκα, μου είπε ενοχλημένος να ενημερώσω την Αστυνομία γιατί οι υπάλληλοι του Μετρό δεν μπορούν να κάνουν τίποτα είτε για κλεμμένο πορτοφόλι, είτε για επίθεση, είτε για ζητιάνους κ.λπ. Τηλεφώνησα στην υπηρεσία παραπόνων της Αττικό Μετρό, όπου μου είπαν πως έτσι είναι, πως τους σταθμούς αστυνομεύουν οι αστυνομικοί και τους συρμούς… περίπου κανένας (όπως κατάλαβα, πάει η εταιρεία σεκιούριτι που είχαν).

Όταν ρώτησα πού μπορεί να βρει κανείς την Αστυνομία, μου είπε στο ειδικό γραφείο που υπάρχει σε κάθε σταθμό Μετρό. Όταν παρατήρησα ότι αυτό δεν μου το είπε ο υπάλληλός τους, μου απάντησαν ότι δεν είναι δουλειά του υπαλλήλου τους να μου το πει (προφανώς έπρεπε να μυρίσω τα νύχια μου).

Επιμύθιον: κλέφτες, ζητιάνοι, μικροπωλητές , εμπρός, στο Μετρό. Κανείς , στην ουσία, δεν θα σας σταματήσει!

Δάφνη Πασχ.

Σας έχω κι εγώ το χειρότερο, αγαπητή Δάφνη. Φαντάζεστε να είχαμε τα καλόπαιδα της Δημοτικής Αστυνομίας, που με ύφος τουλάχιστον καρδιναλίου με απεριόριστη εξουσία επί ορατών τε πάντων και αοράτων και πολλή μαγκιά (του Ελληναρά) κυνηγούν μετά μανίας (ασύλληπτης!) τους κακομοίρηδες τους μαύρους στους πεζόδρομούς μας, αλλά αφήνουν ανενόχλητους επιθετικά πρεζόνια-ζητιάνους (λέμε τώρα), παπατζήδες κι άλλα καλόπαιδα; Θα προτιμούσατε να είχαμε κι εκεί νταήδες;

Δεν είναι καλύτερα να φυλάμε τα πορτοφόλια μας από το να αποκτήσουμε και άλλη ντεμέκ εξουσία με δημοτική περιβολή;


Τα κολοκορδόκολα του Τσάρλι

Κυρία Φοίβη, Κολοκορδόκολα! Μας μπερδεύετε: στην πρώτη κιόλας σελίδα της η εφημερίδα σας έγραφε τις προάλλες πως ο Νίκος Κούρκουλος αναχώρησε για τη γειτονιά των αγγέλων. Αν έχω καταλάβει καλά εδώ και σαράντα χρόνια που τη διαβάζω, ούτε σε Θεό πιστεύει ούτε με τους αγγέλους τα πάει καλά. Το ίδιο κι εσείς, κυρία Φοίβη. Επειδή δεν εννοεί η εφημερίδα τους αγγέλους τους Τσάρλι, επειδή η δικαιολογία πως μεταφορικά/ αλληγορικά γίνεται λόγος γι΄ αυτούς δεν είναι καθόλου πειστική, εξηγήστε μας με τη σοβαρότητα που σας διακρίνει τι ακριβώς συμβαίνει.

Θα προσπαθήσω να δεχθώ ευχαρίστως οποιαδήποτε απάντηση, εκτός από μία: κολοκορδόκολα.

Γ ιώργος Χανιώτης Α ντιθέτως, αγαπητέ Γ ιώργο. Απλώς δεν έχουμε κληθεί, όπως φαντάζομαι θα ΄θελαν κάποιοι να γίνει υποχρεωτικά και με τον νόμο, να υπογράψομεν δήλωση πίστης, ενυπόγραφη και με όλες τις κυρώσεις του νόμου. Ή να προσθέσομεν την υπογραφή μας στους «λαϊκούς» ξεσηκωμούς του ποιμνίου του Πάσης Ελλάδος (τι περίεργον: μόνον Εκείνου!) περί των ταυτοτήτων και την αναγραφήν θρησκεύματος (που υποχρεωτικώς, σε τούτον τον τόπο τον μικρό τον μέγα, είναι ορθόδοξον), που τώρα με τη νέα μας διακυβέρνηση έχουν ξεφουσκώσει, για να δώσουν τόπο στο μόκο ή στις ονειρώξεις περί Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών (τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει). Αλήθεια, από ΄κει βγαίνει το κολοκορδόκολα; Ή από τα «κουσούρια» που κυνηγάει ο εκπρόσωπος του Υ ψίστου επί της Γ ηςγιατί κάτι μου θυμίζει κι αυτό.


Καρβελιάδα στα ξένα

Αγαπητή Φοίβη, Είμαι αναγνώστης των άρθρων σου. Οι διαφωνίες μου αλλά και οι ταυτίσεις μου με απόψεις σου είναι αρκετές. Εν πάση περιπτώσει, είμαι μεταπτυχιακός σπουδαστής τεχνολογίας στο Λονδίνο και γράφω αυτό το κείμενο προς ενημέρωση αλλά και από αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει σε αυτούς τους δυστυχισμένους απογόνους κάποιων (σπουδαίων) Ελλήνων.

Στο Λονδίνο υπάρχουν πάνω από 67 (απ΄ όσο γνωρίζω) ελληνικές φοιτητικές κοινότητες οι οποίες οργανώνουν ελληνικές βραδιές σε κακόγουστα και ευτελή μέρη και δεν υπάρχει μια φοιτητική κοινότητα (ή αν υπάρχει είναι άφαντη) να προβάλει τον πολιτισμό και τις αξίες του κράτους μας.

Αποτέλεσμα, τα Σαββατοκύριακα συνονθύλευμα ηλιθίων κατακλύζει τις ελληνικές φοιτητικές βραδιές οι οποίες μόνο ελληνικές δεν είναι, αφού η μουσική και κυρίως το ήθος που αποπνέουν σου δίνει την αίσθηση ότι είσαι ενεργό μέλος σε κάποιο βιντεοκλίπ του ΜΤV.

Είναι προφανές πως οικογένεια και κουλτούρα έχουν συνδράμει τα μέγιστα στη διαμόρφωση αυτών των ανθρώπων, αλλά είναι απορίας άξιο πώς οι Έλληνες φοιτητές του εξωτερικού με ακαδημαϊκές γνώσεις, πολλές φορές αξιόλογες , δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για πολιτιστική προβολή του κράτους μας. Είμαι πεπεισμένος πως αν ένα αντίστοιχο Σαββατοκύριακο κάποιος αφελής (σαν εμένα)

διοργάνωνε μια ελληνική βραδιά με μουσική βασισμένη στους μεγάλους Έλληνες συνθέτες (Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Μαρκόπουλο, Λοΐζο κ.ά.) θα βρισκόταν μόνος του στον χώρο με τους όποιους ξένους ενδιαφερομένους (που υπάρχουν αρκετοί).

Δεν πιστεύω στην απήχηση αυτού του κειμένου, απλώς είναι κάποια παράπονα ενός κυριακάτικου πρωινού από όσα αντίκρυσα από τους κατά την προσωπική μου κρίση αδιάφορους Έλληνες φοιτητές.

Καλημέρα από το ηλιόλουστο Λονδίνο, Γιάννης Γ καρ.

Κρίμα, αγαπητέ Γιάννη, κρίμα. Κ αι νόμιζα πως οι φοιτητικοί σύλλογοι της αλλοδαπής έχουν πια ανεβάσει το επίπεδο και οργανώνουν ποιητικές βραδιές με τα αθάνατα αριστουργήματα από τη μαύρη βίβλο του υπαρξιακού ποιητή Νίκου Καρβέλα, υπό τους ήχους λίντερ με τη φωνή της Αννούλας Βίσση…