«Δεν πιστεύω στην αντικειμενικότητα»

Το αργυρό βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Μέσων του Μπιαρίτζ στον Γιώργο Αυγερόπουλο για τον «Εξάντα», είναι μια διάκριση με μεγάλη σημασία για την ελληνική τηλεοπτική παραγωγή. Ο Γιώργος Αυγερόπουλος είναι ο πρώτος Έλληνας δημοσιογράφος- ντοκιμαντερίστας που βραβεύεται στα 20 χρόνια του θεσμού. Έστησε τον «Εξάντα» πριν από επτά χρόνια έχοντας ξεκάθαρο προσανατολισμό. «Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο αν γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας» λέει.

«Η βράβευση μάς έκανε να νιώσουμε πολύ όμορφα. Άνθρωποι που δεν σε ξέρουν, αλλά που παρακολουθούν, παρατηρούν και προσέχουν , αναγνωρίζουν τη δουλειά σου. Όμως οι πιο συγκινητικές στιγμές, ακόμα κι από εκείνη της βράβευσης, ήταν όταν αντίκρυσα γεμάτες από κόσμο τις αίθουσες προβολής στο Φεστιβάλ του Μπιαρίτζ. Αλλά και μετά την προβολή του “Δέλτα”, όταν βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από φοιτητές, κι εκεί στα όρθια αναπτύχθηκε διάλογος. Είδαμε αντιδράσεις και ακούσαμε προβληματισμούς».

Το ντοκιμαντέρ για το Δέλτα του Νίγηρα ήταν γυρισμένο στα ελληνικά. Στο Φεστιβάλ προβλήθηκε στη γαλλική γλώσσα. «Αυτό ήταν το “κλειδί”, διότι τα μηνύματα ταξιδεύουν αν αλλάξεις τη γλώσσα» λέει.

Που σημαίνει… «Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε έρευνες μέσα από τα μάτια άλλων, ξένων. Ως τηλεθεατές μαθαίνουμε τι συμβαίνει σε άλλες γωνιές του κόσμου μέσα από ντοκιμαντέρ, για παράδειγμα του ΒΒC. Βλέπουμε ένα ζήτημα μέσα από τα μάτια ενός Άγγλου. Εμείς προσπαθήσαμε να δείξουμε τι συμβαίνει στο Δέλτα του Νίγηρα μέσα από τα μάτια του Έλληνα. Είναι καλό να εξάγουμε τη δική μας ματιά».

Πώς αντιμετωπίζετε τις προκλήσεις; «Πιστεύω ότι ο πολίτης πρέπει να είναι ενημερωμένος για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο. Τίποτα δεν είναι μακρινό, όλα είναι γύρω μας. Όλες οι σημαντικές αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή μας λαμβάνονται εκτός συνόρων. Πρέπει λοιπόν να είμαστε ενημερωμένοι για όσα συμβαίνουν στο χωριό που λέγεται πλανήτης Γη. Ο “Εξάντας” καλύπτει το κενό των δελτίων ειδήσεων, ενώ ταυτόχρονα είναι πολιτική πράξη. Θέλω όμως να πιστεύω ότι παράγουμε και πολιτισμό. Κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει “τι μας ενδιαφέρει τι γίνεται στο Δέλτα του Νίγηρα”. Η απάντηση είναι ότι, ένα μέρος του Δέλτα το έχεις στο ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου σου και πως ό,τι συμβαίνει εκεί, το πληρώνεις εδώ. Αυτή τη αντίληψη αρχίζουν να την καταλαβαίνουν όλο και περισσότεροι Έλληνες οι οποίοι ως συνήθως ομφαλοσκοπούμε. Κάτι που μας έχουν περάσει από το σχολείο και αναπαράγεται στις τηλεοράσεις. Ε, αυτό εμείς προσπαθούμε να το αλλάξουμε. Ευελπιστούμε στην ευαισθητοποίηση της επόμενης γενιάς».

Χρόνια στο ρεπορτάζ, ο Αυγερόπουλος έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα στο πεζοδρόμιο για το ρεπορτάζ και έχει βρεθεί σε εμπόλεμες ζώνες ως πολεμικός ανταποκριτής για το Μega, τον Αlpha, την ΕΡΤ. Θα μπορούσε να το «παίξει» παλιός. Η συμφωνία με την ΕΡΤ αναφέρει ότι πρέπει να κάνει εννέα ντοκιμαντέρ τη σεζόν. Μεγάλος όγκος δουλειάς αν αναλογιστεί κάποιος πως η προετοιμασία κάθε έρευνάς του είναι υπόθεση μηνών. Αλλά και όταν επιστρέφει και κάθεται με την παρέα τού «Εξάντα» στο μοντάζ, το «δέσιμο» των εικόνων ανάγεται σε «κέντημα».


Αποχρώσεις του γκρι

Από ένα σημείο και μετά, τον Αυγερόπουλο δεν τον απασχολούσε μόνον η είδηση, το θέμα, η συνέντευξη. Άρχισε να νοιάζεται και για το αισθητικό αποτέλεσμα. «Είναι πιο ενδιαφέρον, αισθητικά, να αφήνεις τον τηλεθεατή να παρακολουθεί την εξέλιξη της ιστορίας μέσα από τους ίδιους τους κατοίκους στις φαβέλες στο Ρίο, για παράδειγμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μένω εκτός. Ο τρόπος που στήνεις την κάμερα, το πώς φωτίζεις τα πρόσωπα, η σειρά που βάζεις τα πλάνα είναι μια θέση που καλό είναι πάντα να υπάρχει. Γι΄ αυτό από την άλλη δεν πιστεύω στην ουδετερότητα και την αντικειμενικότητα. Υπάρχουν πολλές αποχρώσεις του γκρι. Προσπαθούμε να καταγράφουμε τους τόνους του γκρι που συνθέτουν την αλήθεια».