«Μαύρες γιορτές πέρασαν τα θέατρα Ψυρή- ΜεταξουργείουΓκάζι. Η αστυνομία έκρινε ότι όφειλε να κάνει μια εορταστική παγανιά εκεί, απειλώντας τα θεατράκια με άμεσο κλείσιμο, γιατί δεν έχουν άδεια λειτουργίας (μέσα στις γιορτές, που τα θέατρα περιμένουν να κινηθούν κάπως, το κεφαλοκλείδωμα πιάνει καλύτερα). Όταν είναι γνωστό ότι από τις 100 τόσες θεατρικές “αίθουσες” της λαμπρής μας πρωτεύουσας, μόνο 4, άντε 5, έχουν άδεια λειτουργίας. Εν τω μεταξύ, στις ίδιες αυτές περιοχές αυξάνονται γεωμετρικώς τα παντοίως ρυπογόνα διασκεδασάδικα- που επίσης δεν έχουν άδειες λειτουργίας, αλλά... Αυτό τα “αλλά”, δεν θα βρεθεί εισαγγελέας, Πολύδωρας, ένας κάποιος της “νέας διακυβέρνησης”, που τόσο βδελύσσεται της διαφθοράς, να το ψάξει; Ας ρωτήσει και τα κορίτσια που κρατάνε “επιχειρήσεις” στην περιοχή, σε ποιους “προστάτες” τα σκάνε κι αυτά».

«Καθημερινή» της Κυριακής 28 Ιανουαρίου, Βασίλης Αγγελικόπουλος, στη στήλη του «Υποβολείο». Έτσιακριβώςείναι τα πράγματα . Κάθε βράδυ ξεφυτρώνουν στου Ψυρή, στο Γκάζι κ.λπ. ένα σωρό μπουζουξήδικα, μπαρ και άλλα «διασκεδασάδικα», αλλά το κράτος, η Αστυνομία, ο Δήμος, το ΥΠΕΧΩΔΕ κάνουν πως δεν βλέπουν, κάνουν πως δεν ακούνε. Για ένα, μόνο, ενδιαφέρονται: πώς θα υποχρεώσουν σε κλείσιμο τα διάφορα θεατράκια της περιοχής! Για να ανοίξει χώρος για καινούργια «διασκεδασάδικα», φαγάδικα μετά μουσικής και για μαγαζιά με κινέζικα προϊόντα!

Το κράτος δεν θέλει να υπάρχει πολιτισμός σ΄ αυτή τη χώρα! Θέλει «προστάτες» της νύχτας. Δεν δίνει άδειες στα θέατρα με διάφορα προσχήματα και επιτρέπει σε επιτροπές του, σε γραφειοκράτες, σε αστυνομικούς, να κρατάνε σε ομηρεία αίθουσες υψηλής τέχνης, όπου έχουν κατατεθεί- εκτός από χρήματα- πάθος, ταλέντο καιμεράκι. Η κατάσταση είναι εξοργιστική. Και παράνομη. Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο δήμαρχος της Αθήνας, όπως και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, που όντως ενδιαφέρονται για την τέχνη, τα ανέχονται όλα αυτά.

Η Ντόρα Μπακογιάννη, ως δήμαρχος, μου είχε δηλώσει- και το έγραψα- ότι θα έλυνε αυτό το πρόβλημα, συστήνοντας μια επιτροπή από ανθρώπους του θεάτρου- ανάμεσά τους και ο Γεωργουσόπουλος- που θα της εισηγούνταν «τι δέον γενέσθαι».

Έκτοτε, άκρα του τάφου σιωπή! Και ο Γεωργουσόπουλος, που είναι φίλος μου 50 χρόνια και δουλεύουμε στην ίδια εφημερίδα επί δεκαετίες, δεν μου έχει πει λέξη επί του θέματος! Τι συμβαίνει; Και έως πότε πλήθος καλλιτεχνών- δημιουργών θα εξαρτώνται από τις διαθέσεις του κάθε αστυνομικού, του κάθε κλητήρα του Δήμου, για να κρατήσουν ανοιχτούς τους χώρους στους οποίους προσφέρουν υψηλής στάθμης ψυχαγωγία, βάζοντας συνεχώς το χέρι στην τσέπη τους; Γιατί, βέβαια, άλλο εμπορικό θέατρο και άλλο θέατρο με τελείως διαφορετικούς προσανατολισμούς.

Ελπίζω ότι ο Βύρων Πολύδωρας και ο Νικήτας Κακλαμάνης, που θα διαβάσουν αυτό το κείμενο- ή έχουν δει τι έγραψε ο Αγγελικόπουλος- θα περάσουν ένα βραδάκι από του Ψυρή, από το Γκάζι και το Μεταξουργείο, για να δουν με τα μάτια τους αυτά τα αίσχη που καταγγέλλουμε και για τα οποία η... υπέροχη πολιτεία μας δεν δίνει δεκάρα!

Και να σκεφτεί κανείς ότι οι χώροι όπου κτίστηκαν τα θέατρα ήταν γκρεμισμένες παλιές οικοδομές, γεμάτες αρουραίους και σκουπίδια!

Ακολουθήστε τα ΝΕΑ στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στα ΝΕΑ