[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Μοναχοί μονάχοι

Πρέπει να μη στρατεύονται οι μοναχοί; Ο γνωστός ποδοσφαιριστής δεν το σκέφτηκε σε βάθος. Δήλωσε μοναχός και γλίτωσε τη στράτευση. Μοναχοί και μόνοι, ο καθένας όπως μπορεί, να γλιτώσει την υποχρεωτική αυτή ταλαιπωρία στα καλύτερα χρόνια της ζωής του.

Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Να περιμένουν να πέσει η ελληνοτουρκική ένταση και να καταργηθεί επιτέλους η υποχρεωτική θητεία; Είναι νιοι και θα γεράσουν περιμένο- ντας. Να περιμένουν να λυθεί το Κυπριακό; Αφού οι ίδιοι οι Κύπριοι δεν θέλουν να το λύσουν; Να περιμένουν να μπει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να ξεπεραστεί το «μακεδονικό», όλ΄ αυτά που μας καταδικάζουν να χρεωνόμαστε για τους ακριβότερους εξοπλισμούς του κόσμου, και να βασανίζουμε τα κατά τ΄ άλλα υπερπροστατευμένα παιδιά μας; Στην ηλικία που χτίζονται οι καριέρες, τώρα που η νιότη έχει πέραση, στο ποδόσφαιρο, στην τηλεόραση, στο τραγούδι, στο σινεμά, και πού δεν έχει, να αφήσουν την ελπίδα για μια δουλειά σημαντική, δουλειά σε επαγγέλματα με ημερομηνία λήξης, όπου ο χρόνος πιέζει και η μέρα μετράει, για να καταταγούν στον στρατό; Καλύτερα καλόγεροι, τρελοί, με ρετσινιά προβλημάτων υγείας, αφού το ξέρουν ότι δεν τους παίρνει να χτυπήσουν αυτή την περιρρέουσα και κυρίαρχη υποκρισία. Α, ναι ωραία θα ήταν να μαζεύονταν όλοι μαζί, να φώναζαν και να το υπόγραφαν, με το ονοματάκι του ο καθένας, ότι πρέπει να καταργηθεί η υποχρεωτική θητεία, να διεκδικήσουν και για τη χώρα τους απελευθέρωση από τα δεσμά του παραλογισμού στα οποία έχει μόνη της δεθεί και βασανίζεται καθημερινά, σαν τον Προμηθέα στον Καύκασο. Αλλά δεν μπορείς να τα περιμένεις όλα από τους νέους. Οι μεγαλύτεροι, που κάνουν τους σοκαρισμένους από το «έγκλημα» της αποφυγής στράτευσης, γιατί δεν σταματάνε λίγο την υποκρισία;