Υδάτινος κόσμος χωρίς όρια

Το χωριό είναι μικρό και οι κάτοικοι του μετρημένοι στα δάκτυλα. Το νερό εδώ αποκτά άλλη διάσταση: θα το ακούτε, θα το βλέπετε, θα το γεύεστε και δεν θα το χορταίνετε! Εκτός από τις πηγές που τελειωμό δεν έχουν, από εδώ πηγάζουν οι Γκούρες, τα ποτάμια-αδέλφια, Γκούρα και Άσπρη Γκούρα που δίνουν ραντεβού στο φαράγγι της Αγίας Τριάδας και ύστερα χύνονται αγκαλιασμένες στον Αχελώο. Μέσα τους ακολουθούν αντίθετη πορεία άγριες πέστροφες.

Πριν συναντηθούν οι δύο «αδελφές», το ταξίδι της Άσπρης επιφυλάσσει μια έκπληξη: Δύο εκπληκτικούς καταρράκτες στα 1.300 μέτρα ύψος και με πτώση νερού στα 2-15 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο. Για να τους βρείτε, μπορείτε να ακολουθήσετε με τα πόδια το μονοπάτι που ξεκινά από την πλατεία και διαρκεί 1 ώρα.

Με το αυτοκίνητο θα διανύσετε μία απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου και θα συνεχίσετε πεζή στο μονοπάτι που διαρκεί περί τα 20΄. Προσοχή όμως, το μονοπάτι πέφτει συχνά ή κλείνει από τις κατολισθήσεις.

Στην έξοδο του χωριού θα βρείτε το πέτρινο μονότοξο γεφύρι του 1917 και κοντά του τη Μονή της Παναγίας του 1793 με παλιές αγιογραφίες, όπου κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε ως αλληλοδιδακτική σχολή. Ο Άνθι-μος Αργυρόπουλος, στέλεχος της Φιλικής Εταιρείας, δίδαξε και μόνασε εδώ. Πριν την επισκεφτείτε αναζητήστε τα κλειδιά από τους ντόπιους και αν είστε τυχεροί θα θυμηθούν ότι υπάρχει στο χωριό τους αυτό το εκπληκτικό μνημείο. Από εδώ αξίζει να φτάσετε ώς το Μοναστήρι της Αγίας Κυριακής , που μέχρι πρότινος ανήκε στον Δήμο Αθαμανίας και όχι στα Τρίκαλα. Η εκκλησία είναι χτισμένη κάτω από επιβλητικό βράχο όπου λέγεται ότι αναβόσβηνε για χρόνια το κερί της Αγίας μέχρι που έχτισαν την εκκλησία και έσβησε(η γιορτή στις 7 Ιουλίου είναι τρανή και φημισμένη).