[Διαστάσεις] Το φιορδ είναι υπέροχο

Κάπου μια ώρα νότια του Όσλο, σ΄ ένα από τα πιο όμορφα φιορδ της Νορβηγίας, υπάρχει ένα χωριό που λέγεται Χόρτον. Από εδώ ξεκινά κάθε πρωί ένα πλοιαράκι για τις πρώτες οικολογικές φυλακές του κόσμου.

Τα μαλλιά του είναι βαμμένα στις άκρες κίτρινα, τα μάτια του είναι γαλάζια, καπνίζει Lucky Strike, τον λένε Νταλ, είναι 41 ετών, έχει παντρευτεί αρκετές φορές, έχει ένα γιο 14 ετών, κάποτε έκανε τον δημοσιογράφο, κι ύστερα σκότωσε έναν άνθρωπο σ΄ έναν καβγά. Καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλακή, μπήκε το 2001, θα βγει το 2008, στη Νορβηγία όταν λένε επτά χρόνια εννοούν επτά χρόνια. Από το περασμένο καλοκαίρι εκτίει την ποινή του στο Νησί Μπαστόι, εκεί όπου οι φυλακές δεν έχουν κάγκελα, δεν έχουν δεσμοφύλακες, δεν έχουν τίποτα που να θυμίζει φυλακές. Έχουν όμως ένα στόχο: να μετατρέψουν κάθε κρατούμενο σε πολίτη.

Ο διευθυντής των φυλακών λέγεται Όεϊβιντ Αλνάες. Αφού δούλεψε για δεκαπέντε χρόνια σε συμβατικές φυλακές, ζήτησε την άδεια να δοκιμάσει έναν άλλο τρόπο σωφρονισμού. Όπως λέει, «η μέγιστη ποινή στη Νορβηγία είναι τα 21 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κρατούμενος μπορεί να γίνει μια μέρα γείτονάς σου. Αν λοιπόν δεν έχει μάθει να σε σέβεται, έχεις πρόβλημα». Αποφάσισε έτσι να δημιουργήσει ένα νέο είδος κρατητηρίου σε ένα νησί που φιλοξενούσε κάποτε ένα εργοστάσιο. Τα 21 παραδοσιακά ξύλινα σπιτάκια όπου κάποτε έμεναν οι εργαζόμενοι διαμορφώθηκαν σε «κελιά»: τέσσερις με πέ-ντε κρατούμενοι στο καθένα, ο καθένας με το δικό του δωμάτιο και το δικό του κλειδί. Η έγερση είναι για όλους στις 7.15, στις 8 αρχίζει η δουλειά και στις 3 το μεσημέρι έχει τελειώσει, τρώνε όλοι μαζί κι ύστερα έχουν την υπόλοιπη μέρα ελεύθερη. Άλλοι παίζουν ποδόσφαιρο, άλλοι ψαρεύουν, το καλοκαίρι κάνουν ποδήλατο, τον χειμώνα σκι. Υπάρχει μια βιβλιοθήκη με χιλιάδες βιβλία, υπάρχουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές, καθώς κι εκείνοι οι κόκκινοι τηλεφωνικοί θάλαμοι που έχουν εξαφανιστεί πια από την υπόλοιπη χώρα και μπορείς να τους βρεις μονάχα εδώ. Στις 3, το πλοιαράκι περνά απέναντι όσους δεν έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς με τη Δικαιοσύνη. Στο Μπαστόι μένουν οι κρατούμενοι και πέντε σωφρονιστικοί υπάλληλοι που ελέγχουν τα φώτα σε όλα τα δωμάτια να είναι στις 11 το βράδυ κλειστά. Μ΄ αυτά και μ΄ εκείνα, έχει δημιουργηθεί μια καλή παρέα στο νησί. Ο 57χρονος Χάαβαλντ, πρώην αξιωματούχος στα Ηνωμένα Έθνη με τρία μάστερ, έχει καταδικαστεί για διαφθορά: το πρωί δουλεύει με τ΄ άλογα και το βράδυ βγάζει την εφημερίδα των φυλακών. Ο 35χρονος Νουραούλφ, καταδικασμένος για σεξουαλική κακοποίηση των τεσσάρων παιδιών του, αισθάνεται επιτέλους χρήσιμος. Όσο για τον Νταλ, ο ρόλος του είναι επιτελικός: οδηγεί το πλοιάριο που συνδέει το νησί με τη στεριά. Ένα τέταρτο η κάθε διαδρομή. Και το φιορδ είναι πάντα υπέροχο.

LΙΝΚ: http://diastaseis.blogspot.com