Δηλητήρια, τα ισχυρότερα πολιτικά επιχειρήματα

Η παράδοση των δηλητηριάσεων δεν ξεκινά με την υπόθεση Λιτβινένκο(του πρώην πράκτορα της ΚGΒ). Έχει μακρά ιστορία και ποικίλες «συνταγές», αποδεικνύει μια αυστριακή ταινία στη διεθνή συνάντηση «Αγών»
H παράδοση(πολιτικών) δηλητηριάσεων της περίφημης οικογένειας Βοργία συνεχίστηκε και κατά τον 16ο αιώνα, όταν το Συμβούλιο των Δέκα συνήπτε συμβόλαια δηλητηριάσεων πολιτικών αντιπάλων αντί καθορισμένου αντιτίμου!

Υπό την επήρεια μπελαντόνα (atropa belladonna), ισχυρού δηλητηριώδους φυτού, φέρεται να βρισκόταν η Μόνα Λίζα όταν πόζαρε στον Λεονάρντο ντα Βίντσι, σύμφωνα με μια επιστημονική εκδοχή. Η κατανάλωση της μπελαντόνα προκαλεί δηλητηρίαση με συμπτώματα ντελίριο, διαστολή της κόρης των οφθαλμών κ.ά.

«Δηλητήρια!» είναι ο τίτλος μίας από τις 44 ταινίες που προβάλλονται στην 6η Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου «Αγών», η οποία και οργανώνεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με το εκεί Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

«Η παρασκευή και η χρήση των δηλητηρίων είναι από τις παλαιότερες επιστήμες της ανθρωπότητας», υποστηρίζουν οι σεναριογράφοι και σκηνοθέτες Steven Νicholls και Αlfred Vendl(ουγγρικής και αυστριακής καταγωγής), που με δραματοποιημένες αναπαραστάσεις ιστορικών δηλητηριάσεων και χρήση ψηφιακών γρα -φικών «βουτούν» στην Ιστορία: Με διάλυμα αρσενικού, αντιμονίου και οξειδίων του μολύβδου(που ονομάστηκε στη συνέχεια «aqua tofana») εμπλούτιζε τα καλλυντικά της- για την εξόντωση 600 ερωτικών συντρόφων της- η Giulia Τoffana, θρυλική δηλητηριάστρια στην Ιταλία του 17ου αιώνα.

Μύθος είναι η υπόθεση του ΑϊΒασίλη και των ταράνδων που τον περιφέρουν ανά τον κόσμο. Απλώς οι τάρανδοι της Λαπωνίας καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες από το μανιτάρι των Κόριακ(το γνωστό από τις εικονογραφήσεις των παραμυθιών κόκκινο μανιτάρι με τις λευκές βούλες- γνωστότερο και ως αμανίτα μουσκάρια ή τρελομανίταρο, λόγω των επιπτώσεων από την κατανάλωσή του) και έχουν ψευδαισθήσεις πτήσης με τα έλκηθρά τους ανά τον κόσμο.

Τετραδοτοξίνη είναι το ισχυρότατο δηλητήριο που ανιχνεύεται στα εντόσθια του ψαριού φούγκου, ιδιαίτερα γνωστού στην ιαπωνική κουζίνα- το οποίο όμως το μαγειρεύουν μόνο με ειδική άδεια, καθώς θεωρείται ισχυρότατο παραισθησιογόνο και θανατηφόρο.

ΙΝFΟ

«Αγών»- 6η Διεθνής Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας. Κινηματογράφος «Ολύμπιον»- Αίθουσα «Παύλος Ζάννας». Έως και την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου. Απόψε από 17.00, αύριο και την Κυριακή από τις 10.00. Απονομή βραβείων στις 21.30, την Κυριακή.

Και ο «Κήπος των θεών»

Ως «κήπο των ολύμπιων θεών» σκιαγραφεί με τη χρήση της τεχνολογίας και πολλά οπτικά εφέ ο Αυστριακός Μίκαελ Σλάμπεργκερ την Ελλάδα- χώρα του ασβεστόλιθου και των 1 5.000

χιλιομέτρων ακτογραμμής. Μαγεμένος από την πανίδα του ελληνικού χώρου, παρουσιάζει στον «ανυποψίαστο» θεατή την Ελλάδα του Δία και των κεραυνών του, της Αθηνάς με τις κουκουβάγιες, τους γκιώνηδες και τις ελιές της , της χαράδρας του Βίκου και τους πέτρινους φρουρούς της , των σπηλαίων του Αμβρακικού, της αρχαίας Ολυμπίας με τις χελώνες της , της Μάνης με τα αλογάκια της Παναγιάς που καταβροχθίζουν κι αυτά σαν την ταραντούλα του ερωτικούς τους συντρόφους . Κι όλα αυτά συνδεδεμένα με τους δικούς τους υπερφυσικούς , μυθικούς ή μυθολογικούς θεούς. Για να καταλήξει πως «σ΄ αυτή τη χώρα, πριν ακόμα κι από τους θεούς , υπήρχε ένας κήπος».