Πρόσωπα Κριτής των σεφ της Νέας Υόρκης

Ο Φρανκ Μπρούνι έχει τη δύναμη να κλείσει ένα εστιατόριο με μια μόνο
κριτική του. Ένας μύθος έχει δημιουργηθεί γύρω από τον κριτικό εστιατορίων των
«Νιού Γιόρκ Τάιμς».

Φρανκ Μπρούνι. Σε μια σπάνια φωτογραφία του 1994

Ο «άνθρωπος των Τάιμς» μπορεί να καταβαραθρώσει – ή να ανεβάσει στα σύννεφα –
μια επιχείρηση εστίασης και ο λονδρέζος σεφ Γκόρντον Ράμσεϊ, που ανοίγει αυτή
την εβδομάδα το πρώτο του αμερικανικό εστιατόριο στο London NYC Hotel του
Μανχάταν, το ξέρει καλά. «Έδωσα στον μετρ ένα μπρελόκ με τη φωτογραφία του
Μπρούνι», λέει στον «Ομπζέρβερ». «Σκεφτόμαστε να φτιάξουμε και μαξιλαροθήκες
με το πρόσωπό του». Γιατί ο Φρανκ Μπρούνι, πρώην ανταποκριτής των «Νιού Γιόρκ
Τάιμς» στη Ρώμη, είναι ο μοναδικός κριτικός νεοϋορκέζικων εστιατορίων που η
γνώμη του μετράει πραγματικά. Και, αντίθετα από τους κριτικούς που
επισκέπτονται συνήθως μία φορά ένα εστιατόριο πριν δημοσιεύσουν την ετυμηγορία
τους, εκείνος πηγαίνει τουλάχιστον τρεις φορές, ίσως και περισσότερες, και
όλες φυσικά με ψευδώνυμο.

Οι φήμες τον θέλουν ακόμη και να μεταμφιέζεται για να μην τον εντοπίσουν όταν
επισκέπτεται εστιατόρια τα οποία πρόκειται μετά να κρίνει. Οι φήμες αυτές δεν
επιβεβαιώνονται, σε κάθε περίπτωση όμως ενισχύουν την εικόνα της ακεραιότητας
που έχει δημιουργήσει ως επαγγελματίας. Ο ίδιος προτιμάει να αφήνει
αμφιβολίες. «Αν πω πως δεν πηγαίνω μεταμφιεσμένος, θα ψάχνουν να με βρουν, αν
πω πως πηγαίνω μεταμφιεσμένος, θα με ψάχνουν μεταμφιεσμένο», λέει. Μολονότι
δεν κρύβεται, σπάνια προβάλλει τον εαυτό του και πολύ σπάνια φωτογραφίζεται.
Έχει δικό του μπλογκ και ένα άλλο, το Bruni Digest, είναι αφιερωμένο σ’ αυτόν.
«Τον φαντάζομαι σαν ένα Βενετσιάνο κόμη με τεράστιο πτυχωτό κολάρο, να βγάζει
αστέρια μέσα από έναν χρυσοποίκιλτο μανδύα», γράφει για τον Μπρούνι ο
δημιουργός του Bruni Digest. Από τα αστέρια αυτά, τέσσερα δίνει στα καλύτερα
εστιατόρια και αυτή τη στιγμή υπάρχουν πέντε στη Νέα Υόρκη που έτυχαν αυτής
της τιμής.

Όσον αφορά το καινούργιο εστιατόριο του Ράμσεϊ, ο Μπρούνι κατέγραψε μια
αρνητική εντύπωση πριν ακόμη δειπνήσει σ’ αυτό. Παραπονέθηκε στο μπλογκ του
πως, όταν τηλεφώνησε, του είπαν ότι μπορούσε να κλείσει ένα από τα 12 τραπέζια
του μόνο για δύο ώρες. «Δύο ώρες και έξω από δω», γράφει. «Δύο ώρες και έχεις
τελειώσει, δύο ώρες και τέρμα, δρόμο. Η δήλωση πως υπάρχει χρονικό όριο δύο
ωρών για τη διάρκεια του δείπνου με κατέπληξε, επειδή δεν είχα συναντήσει κάτι
τέτοιο ώς τώρα». Εντυπωσιάστηκε επίσης αρνητικά από τον ενδυματολογικό κώδικα.
«Μου είπαν, δύο φορές, ότι οι κύριοι πρέπει να φορούν “σακάκι και πουκάμισο”.
Πουκάμισο; Πάλι καλά που το είπαν ρητά. Όπως και πολλοί άλλοι που βγαίνουν για
να δειπνήσουν στη Νέα Υόρκη, συχνά εμφανίζομαι στα εστιατόρια με το φανελάκι».