Ρούχα από χαρτί

Ο Τζον Γκαλιάνο δημιούργησε την εφημερίδα της υψηλής ραπτικής στη συλλογή του για τον Dior το 2000, δημιουργία της οποίας θα δούμε στην έκθεση «ΧΡΑΑΑΤΣ! Μόδα από χαρτί»

Χάρτινα φορέματα μίας χρήσης άντεξαν στον χρόνο και έρχονται από τη δεκαετία
του ’60 στο Μουσείο Μπενάκη, για να μιλήσουν για μόδα, τέχνη, διεθνείς σχέσεις
και πολιτική.

Όταν ο Άντι Γουόρχολ ζωγράφιζε μία σούπα σε κονσερβοκούτι, έκανε τέχνη με την
καθημερινότητα. Παράλληλα, ο Μπομπ Ντίλαν μέσα από τους υπαρξιακούς στίχους
του έδινε στην αμερικανική φολκ μουσική πολιτική διάσταση, ενώ ο Νίξον – όταν
στα μέσα των 60s κατέβηκε για εκλογές – χρησιμοποίησε το «καυτό κομμάτι» της
εποχής, ένα φόρεμα από χαρτί σε γραμμή Α, για να περάσει το μήνυμα «Vote for
Nixon». Αυτές είναι ορισμένες από τις πληροφορίες που θα δώσουν 250 φορέματα
από χαρτί τα οποία θα εκτεθούν στο Μουσείο Μπενάκη με τίτλο «ΧΡΑΑΑΤΣ! Μόδα από
χαρτί».

«Τα 60s δημιούργησαν πολλές ιδέες, περισσότερα τεχνολογικά επιτεύγματα,
ανέδειξαν προσωπικότητες και έθρεψαν νεανικά κινήματα. Όλη αυτή η ζωντάνια της
εποχής πέρασε και στη μόδα. Ιδιαίτερα για δύο χρόνια, από το 1966 έως το 1968,
κυριάρχησαν τα φορέματα από χαρτί που κατέγραψαν στην επιφάνειά τους, σαν ένα
είδος καμβά, σχεδόν ό,τι συνέβη και επηρέασε τους ανθρώπους εκείνη την εποχή»,
εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο Βασίλης Ζηδιανάκης, καλλιτεχνικός διευθυντής της
πολιτιστικής εταιρείας Άτοπος και επιμελητής της «ΧΡΑΑΑΤΣ!», μιλώντας γι’ αυτή
την πρωτότυπη συλλογή που δημιουργήθηκε μέσα από μια έρευνα δύο χρόνων με θέμα
τη σχέση και την επίδραση της τέχνης και της τεχνολογίας στον χώρο της μόδας.

«Τα φορέματα αυτά είναι ανώνυμα. Είναι το προϊόν μιας εποχής κατά την οποία η
διαφήμιση έκανε αισθητή την παρουσία της. Μας τράβηξε το υλικό τους, από
επεξεργασμένο χαρτί, που αντέχει να φορεθεί μια-δυο φορές χωρίς να σχιστεί.
Αυτή η περαστική μόδα, όπως την αποκαλούμε, μετέτρεψε το χαρτί σε ύφασμα πάνω
στο οποίο τυπώθηκαν θέματα ποπ και οπ αρτ, ποιήματα του Άλεν Γκίνσμπεργκ ή
πορτρέτα Αμερικανών και Καναδών πολιτικών, όπως των Κέννεντυ και του προέδρου
Τριντό. Η ιδέα των χάρτινων φορεμάτων βασιζόταν στο ότι μπορούσες να αλλάξεις
εμφάνιση, να γίνεις κινούμενο έργο τέχνης, ακόμα και μέσο διαφημιστικής
προβολής ή κοινωνικού μηνύματος», συμπληρώνει ο επιμελητής.

Στα 60s οι γυναίκες είχαν τον Μπομπ Ντίλαν πάνω στο κορμί τους, ενώ η σούπα Cambel χρησιμοποίησε το έργο του Γουόρχολ. Ακόμη και πρωτοσέλιδα από εφημερίδες της εποχής έγιναν χάρτινο ύφασμα (φωτoγραφίες: Πάνος Ντάβιος)

Η έκθεση της συλλογής των αυθεντικών 60s χάρτινων φορεμάτων θα
μεγαλώσει και σε άλλες κατευθύνσεις. Θα φτάσει μέχρι την Κορέα, την Κίνα και
την Ιαπωνία του 17ου και 19ου αιώνα, με πλεχτά ρούχα από υφασμένο χαρτί. Θα
ταξιδέψει στην Πολυνησία φέρνοντας χάρτινο ύφασμα από φλοιούς ιβίσκου. Επίσης,
θα ανοίξει διάλογο με τις σαν από χαρτί δημιουργίες των σύγχρονων σχεδιαστών
Μάρτιν Μαρζελά, Αν Ντεμιουλεμέστερ, Χέλμουτ Λανγκ, Χουσέιν Σάλαγιαν, Ρικ
Όουενς και Τζον Γκαλιάνο, οι οποίες θα ταξιδέψουν από αμερικανικά και
ευρωπαϊκά μουσεία μόδας για να συμπληρώσουν αυτή την ιστορία μόδας από χαρτί.
Ανάμεσά τους συμμετέχουν και σύγχρονοι Έλληνες και ξένοι σχεδιαστές και
καλλιτέχνες – μεταξύ άλλων η Σοφία Κοκοσαλάκη, ο Γιώργος Ελευθεριάδης, ο
Άγγελος Μπράτης – για να ανακυκλώσουν τα 60s φορέματα και να δημιουργήσουν ένα
νέο κομμάτι.

INFO

«ΧΡΑΑΑΤΣ! Μόδα από χαρτί» στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς από 19/2 έως 15/4.