Κυνηγώντας τους Ινδιάνους

![]() |
![]() |
|
Οι αρχηγοί της φυλής των Σιού. «Παλαιότερα, δύο ή τρεις άρχοντες της φυλής |
«Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους και ο άνθρωπος που τις τράβηξε είναι
αφοσιωμένος στο έργο του. Για να το κατορθώσει αυτό αντάλλαξε την άνεση, την
ευκολία και την οικογενειακή ζωή με το σκληρότερο είδος δουλειάς, τη συχνή και
μακρά απουσία από την οικογένειά του, τον κόπο να ταξιδεύει σε δύσβατες
περιοχές και τελικά τον συγκινητικό αγώνα του να κερδίσει στο σκοπό του
πρωτόγονους ανθρώπους, για τους οποίους ο χρόνος και το χρήμα δεν σημαίνουν
όσα ένα σύννεφο στον ουρανό, ή ένα πουλί που πετά στο κοπάδι από τη λάθος
κατεύθυνση, σημαίνουν πολλά…».
Έτσι περιέγραφε ο εξερευνητής Τζορτζ Μπερντ Γκρίνελ το έργο του Αμερικανού
φωτογράφου Έντουαρντ Σέριφ Κέρτις (1868-1952), τον οποίο συνόδευσε σε μια από
τις αποστολές του στην Αλάσκα. Κάπως έτσι δούλευε, ακούραστα, ο νεαρός
Έντουαρντ από το Ουισκόνσιν που το 1900 άρχισε να καταγράφει την ιστορία, την
πνευματική ζωή και τον πολιτισμό των αυτόχθονων φυλών δυτικά του Μισισιπή και
για περισσότερα από 30 χρόνια γύρισε τα μήκη και τα πλάτη της Βόρειας
Αμερικής, αφήνοντας πίσω του όχι μόνο ένα φωτογραφικό και εθνογραφικό αρχείο
πρωτοφανές στα εκδοτικά χρονικά, αλλά κυρίως διαμορφώνοντας την αντίληψη του
κόσμου για τους ιθαγενείς της Αμερικής.
![]() |
|
Ο χορός της έκλειψης. Ο Κέρτις κατέγραψε με τον φακό του, από το 1900 ακόμη, |
Περίπου 60 από τις χιλιάδες φωτογραφίες του Κέρτις θα παρουσιαστούν στη
Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο των «Δημητρίων», ενώ θα ταξιδέψουν και στην Αθήνα στις
αρχές Δεκεμβρίου. Τα έργα προέρχονται από την προσωπική συλλογή του Κρίστοφερ
Καρντόζο, ο οποίος αναγνωρίζεται διεθνώς ως αυθεντία στο έργο του Έντουαρντ Σ.
Κέρτις και επελέγησαν με τη συνεργασία του επιμελητή Τοντ Μπράντοου.
Όπως έγραφε ο Κέρτις, «ο θάνατος κάθε ηλικιωμένου άντρα ή γυναίκας σημαίνει
την εξαφάνιση μιας παράδοσης, μιας γνώσης σχετικής με τις ιερές τελετές.
Συνεπώς, οι πληροφορίες για μια από τις πιο σημαντικές φυλές της ανθρωπότητας
που πρόκειται να συλλεχθούν προς όφελος των μελλοντικών γενεών, πρέπει να
συλλεχθούν αμέσως, αλλιώς η ευκαιρία θα χαθεί για πάντα». Γι’ αυτό κατέγραψε
τη ζωή 82 φυλετικών ομάδων.
![]() |
|
Οι Hopi παρακολουθούν τους χορευτές. «Τα κορίτσια της φυλής, καλυμμένα με |
Το έργο του, «Οι Ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής», ένας άθλος είκοσι
τόμων με 2.200 φωτογκραβούρες και 4.600 σελίδες γραπτού κειμένου, όπως
σημειώνει ο Κρίστοφερ Καρντόζο, «ήταν το βασικό όχημα που χρησιμοποίησε ο
Κέρτις για να επικοινωνήσει την εμμονή του με την καταγραφή της εικόνας, της
ιστορίας, της κουλτούρας και της πνευματικής ζωής των Αμερικανών Ινδιάνων».
Για τον ιστορικό της φωτογραφίας Μπόμοντ Νιούχολ, «η επιλογή της λέξης
“ντοκουμέντο” για την περιγραφή του έργου του Κέρτις είναι παραπλανητική,
γιατί η προσέγγισή του ήταν ερμηνευτική, προσωπική και ρομαντική. Προχώρησε
πολύ για να ανασυγκροτήσει το παρελθόν. Σαν να γυρνούσε τον χρόνο πίσω…».
Καταστράφηκε και έχασε την οικογένειά του
![]() |
|
Ο Κέρτις έγραψε τρία βιβλία, γύρισε μια ταινία, έδωσε πολλές διαλέξεις και |
Παρά την υποστήριξη του προέδρου Θίοντορ Ρούσβελτ, και την αξιόλογη χρηματική
βοήθεια που πήρε από τον Τζ. Π. Μόργκαν, ο Έντουαρντ Σέριφ Κέρτις αγωνιζόταν
αδιάκοπα να εξασφαλίσει οικονομική βοήθεια για να συνεχίσει το έργο του. Όταν
εκδόθηκε ο τελευταίος από τους 20 τόμους το 1930, είχε ήδη καταστραφεί
οικονομικά και είχε χάσει την οικογένειά του και την υγεία του εξαιτίας της
τυφλής αφοσίωσής του στην ολοκλήρωση του έργου του.
INFO
«Ιερή κληρονομιά: Ο Έντουαρντ Σ. Κέρτις και οι Ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής»,
3-19 Νοεμβρίου, στην Γκαλερί του «Μύλου» στη Θεσσαλονίκη. Τον Δεκέμβριο στην Αθήνα.


















