Δρόμοι

«Είμαι…

… οκτώ ετών, κουρασμένη από τη ζωή μου. Δεν θέλω πια να ακούω τη μάνα μου,
που έγινε πρεζόνι από τα παυσίπονα, να ουρλιάζει στον αδελφό μου. Δεν θέλω να
βλέπω πια τον πατριό μου, που σαν να του κάθομαι στον λαιμό. Δεν θέλω ούτε να
μυρίζομαι τον παππού μου, που με ψαχουλεύει χρόνια τώρα. Έγραψα τη διαθήκη
μου. Άφησα τα ρούχα μου στις φιλενάδες μου και όλα τα υπόλοιπα στη μικρή μου
αδελφή. Κατάπια 100 ασπιρίνες κι έπεσα να κοιμηθώ ελπίζοντας να μην ξυπνήσω
ποτέ. Όταν ξύπνησα, η μάνα μου άρχισε να με κοροϊδεύει που νόμισα πως μπορούσα
να πεθάνω με ασπιρίνες». (Από την πρώτη απόπειρα της Λίζας Κόλγουελ, όπως την
κατέγραψε στο ημερολόγιό της.)

Οι καλοί…

… άνθρωποι της αμερικανικής πόλης Αουγκούστα έχουν μια πολύ όμορφη γέφυρα
στον ποταμό Κένεμπεκ, που σύντομα θα γίνει λιγότερο όμορφη. Κι αυτό επειδή
μερικοί πιστεύουν πως η γέφυρα Μεμόριαλ τραβάει σαν μαγνήτης εκείνους που
θέλουν να αυτοκτονήσουν. Οι Αρχές λένε πως ο φράχτης που θα μπει εκεί μπορεί
να σώσει ζωές. Μπορεί και όχι. Από το 1960 μέχρι το 1983, δεκατέσσερις
άνθρωποι πήδηξαν στο κενό από τη γέφυρα Μεμόριαλ. Τότε τοποθέτησαν έναν φράχτη
εκεί, αλλά τον αφαίρεσαν πέρυσι, όταν έγιναν έργα ανακαίνισης της γέφυρας.
Έτσι αποκαλύφθηκε «μια εντυπωσιακά όμορφη θέα που δεν μπορούσε να τη δει
κανείς καλά πίσω από τις τρύπες του φράχτη», έγραψε η «Εφημερίδα του
Κένεμπεκ». Τώρα ο δήμαρχος επιμένει να ξαναβάλει τον φράχτη. Λένε πως οι
γέφυρες «προκαλούν» αυτοκτονίες, πως βάζουν σε πειρασμό ανθρώπους που
διαφορετικά δεν θα αυτοκτονούσαν. Όμως, οι γέφυρες δεν προκαλούν αυτοκτονίες.
Η κατάθλιψη προκαλεί. Οι φράχτες, δυστυχώς, απλώς μετατοπίζουν το πρόβλημα, το
κάνουν λιγότερο ορατό αλλά όχι λιγότερο πιθανό. Τα χρήματα και οι προσπάθειες
θα μπορούσαν να ξοδευτούν αλλιώς, σχολιάζει η εφημερίδα «Μπόστον Γκλόουμπ»:
στην πρόληψη. Ίσως έτσι να μην αλλάξουν γνώμη όλοι όσοι θα θελήσουν να πέσουν
από τη γέφυρα, αλλά όσοι αλλάξουν, θα έχουν πραγματικά σωθεί.

Ο νέος…

… φράχτης δεν είναι βέβαιο πως θα σώσει ζωές. Ναι, όταν υπήρχε, δεν γίνονταν
αυτοκτονίες από τη γέφυρα. Όμως γίνονταν αυτοκτονίες αλλού. Όσοι ήθελαν να
αφαιρέσουν τη ζωή τους, έβρισκαν τον τόπο και τον τρόπο. Στο κάτω κάτω, έστω
κι αν μια γέφυρα έχει φράχτη, υπάρχουν τόσες άλλες που δεν έχουν. Και ακόμη κι
αν βάλουν φράχτη σε κάθε γέφυρα στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο, τι θα
κάνουν με τους γκρεμούς ή τα φαράγγια, ή τα ψηλά κτίρια, ή τους πύργους ή τα
όπλα ή τα δηλητήρια ή τις ασπιρίνες;

Οι φράχτες…

… μπορεί να σώζουν συνειδήσεις, αλλά κρύβουν τη θέα (και εδώ δεν εννοούμε το
τοπίο). Α, όσο για τη Λίζα, ύστερα από άλλες δύο απόπειρες, σώθηκε μόνη της
τελικά. Σήμερα είναι 34 ετών.