ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Οι μόδες αλλάζουν

Πραγματικά, δεν θα μπορούσε εύκολα να το σκεφτεί κανείς, ότι ένα μωρό που
ζούσε σε αφρικανικό ορφανοτροφείο θα έχει προβλήματα προσαρμογής μόλις βρεθεί
σε μια λονδρέζικη έπαυλη. Αντί για κουρέλια, θα του φορέσουν καινούργια απαλά
μωρουδιακά, θα το βάλουν σε δικό του δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια, θα το ταΐζουν
με ό,τι καλύτερο υπάρχει, θα το χαϊδολογάνε δυο καλοζωισμένοι και
περιποιημένοι καλλιτέχνες, θα έχει νταντά, θα ζήσει ένα δράμα γενικά. Είναι
μικρό ακόμα, αλλά αν μπορούσαν να το ρωτήσουν, θα έλεγε οπωσδήποτε ότι προτιμά
να μεγαλώσει στην πατρίδα του, να μην έχει προβλήματα ταυτότητας, να μην το
κοιτάνε παράξενα στον δρόμο που θα το παραστέκουν σωματοφύλακες και θα
κυκλοφορεί με λιμουζίνα, και άλλα τέτοια τρομερά, να μην ξεχωρίζει γενικά από
τα άλλα παιδάκια της χώρας του, τα φτωχά και πεινασμένα. Είναι γνωστό ότι τα
παιδιά προτιμούν να ζούνε στην αθλιότητα, παρά στην πολυτέλεια, σε
ορφανοτροφεία παρά σε οικογένειες, στην Αφρική παρά στην Αγγλία, και ούτω
καθεξής. Μπορεί να έχει ψυχολογικά προβλήματα στα τριάντα του, είναι γνωστό
ότι οι υιοθεσίες δημιουργούν τραύματα, ενώ τα ορφανοτροφεία… Ευτυχώς που οι
ανθρωπιστικές οργανώσεις αποφάσισαν να επέμβουν για να υπερασπίσουν τα
συμφέροντα του μικρού Αφρικανού που τον πήρε η Μαντόνα πακέτο στο σπίτι της,
διότι είναι της μόδας να υιοθετείς μαυράκια. Κατάλαβαν τις βαθύτερες προθέσεις
της οι ανθρωπιστές των οργανώσεων, και τις καταγγέλλουν: θέλει να είναι
τρέντι! Θα έπρεπε να υιοθετήσει όλο το ορφανοτροφείο ή όλη την Κένυα, ή να
αφήσει κληροδότημα την περιουσία της. Ή μήπως θα έπρεπε να πληρώνει στη μαύρη
αγορά γούνες ζώων που απαγορεύεται να τα κυνηγάς, για να μπορεί να κυκλοφορεί
με λεοπαρδάλεις; Κάποτε ήταν κι αυτό της μόδας.