Οι δαπάνες για την Παιδεία

Ο κ. Αθανάσιος Δαρβούρης, εκπαιδευτικός από τη Θεσσαλονίκη, γράφει για τις
δαπάνες στην Παιδεία:

«Η κυβέρνηση υποσχέθηκε προεκλογικά να αυξήσει τις δαπάνες για την Παιδεία στο
5% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει αύξηση 40% από το 3,6% που βρίσκονται καθηλωμένες
την τελευταία δεκαετία (χωρίς να υπολογιστεί η αναθεώρηση του ΑΕΠ). Οι δαπάνες
για τις αμοιβές των εκπαιδευτικών αποτελούν το 80% των συνολικών δαπανών, κατά
την υπουργό Παιδείας. Για να επιτευχθεί αυτό το ποσοστό θα πρέπει να γίνει μια
αύξηση των αποδοχών των εκπαιδευτικών κατά 30% και μια αύξηση των υπόλοιπων
δαπανών κατά 100%. Κατά συνέπεια τα οικονομικά αιτήματα των εκπαιδευτικών
είναι πολύ ρεαλιστικά και σύμφωνα με τη δέσμευση της κυβέρνησης για αύξηση των
δαπανών για την Παιδεία.

Μια γενναία αύξηση στους μισθούς των εκπαιδευτικών της τάξης των 300 ευρώ θα
αντιστοιχούσε σε μια φορολογική επιβάρυνση της τάξεως των 10 ευρώ τον μήνα,
κατά μέσο όρο, για κάθε φορολογούμενο. Αν το δούμε διαφορετικά, θα κόστιζε όσο
περίπου οι ζημίες της Ολυμπιακής Αεροπορίας (1,5 εκατ. ευρώ την ημέρα κατά
τους υπολογισμούς του κυβερνητικού εκπροσώπου ή 548 εκατ. ευρώ τον χρόνο). Η
επένδυση αυτή αν συνδυαζόταν με την καλύτερη οργάνωση και τη συνεχή αξιολόγηση
των αποτελεσμάτων του εκπαιδευτικού συστήματος θα είχε σύντομα θεαματικά
αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά σε άλλες χώρες, όπως η
Ιρλανδία και η Φινλανδία, που αντιμετώπισαν την Παιδεία ως βασικό μοχλό
ανάπτυξης της χώρας και επένδυσαν σ’ αυτήν. Εδώ η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις
δαπάνες για την Παιδεία σαν περιττό έξοδο».

Ο κ. Χρίστος Βαράκος, εκπαιδευτικός από το Dornach της Ελβετίας, γράφει για
τους μισθούς των εκπαιδευτικών:

«Είμαι καθηγητής (φιλόλογος) σε ελβετικό γυμνάσιο και λύκειο. Παρ’ όλο που
λέγεται ότι η Ελβετία είναι ακριβή χώρα, ο μισθός μου είναι τέτοιος που μπορώ
να αγοράσω αυτοκίνητο, ή να πάω έναν μήνα διακοπές με την οικογένειά μου – έχω
τρία παιδιά. Με λίγα λόγια η πολιτεία ανταμείβει το έργο μας. Όταν το λέω σε
Έλληνες συναδέλφους, κουνάνε το κεφάλι τους. Εμείς σπουδάσαμε και αμειβόμαστε
ανάλογα χωρίς φροντιστήρια και παραπαιδεία. Η ελληνική πολιτεία τι κάνει;».