ΓΝΩΜΗ Αρχηγός της ιστορίας

Σε όλους εμάς, που ζήσαμε εκείνο το υπέροχο καλοκαίρι στην Πορτογαλία, αλλά
και σε όλους τους Έλληνες, ο Θοδωρής Ζαγοράκης θα μείνει στη μνήμη σαν μυθική
μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Και στην κάθε αναφορά του ονόματός του, ο νους θα γυρίζει πίσω, σε εκείνο το
υπέροχο καλοκαίρι της Πορτογαλίας, με αποκορύφωμα το βράδυ τής 4ης Ιουλίου,
όταν ύψωνε στα χέρια του, στο Ντα Λουζ, το Στάδιο του Φωτός, το Κύπελλο της
πρωταθλήτριας ομάδας της Ευρώπης.

Ο «Τεό» βάζει τέλος στην καριέρα του στην εθνική ομάδα. Ίσως έπρεπε να το έχει
κάνει νωρίτερα. Όμως πλέον, λίγη σημασία έχει. Ο ποδοσφαιριστής που δεν
κατάφερε να γευθεί τη χαρά της κατάκτησης ενός πρωταθλήματος εντός των
ελληνικών συνόρων, αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης του Euro, προκαλώντας τη
ζήλεια φίλων και εχθρών, που πολύ θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση του.

Μπορεί να αποχωρεί από την Εθνική, όμως τον Θοδωρή θα τον βρίσκουμε πάντα
μπροστά μας. Κι εμείς και τα παιδιά μας. Γιατί, κάθε τέσσερα χρόνια, όταν οι
τηλεοράσεις και τα ΜΜΕ όλης της Ευρώπης θα αναφέρονται στα ευρωπαϊκά
πρωταθλήματα, η μορφή του Ζαγοράκη που σηκώνει το Κύπελλο θα έρχεται και θα
ξανάρχεται ζωντανή μπροστά μας, σκορπώντας ρίγη συγκίνησης σε όλους τους
Έλληνες.

Η Εθνική θα συνεχίσει ασφαλώς την πορεία της και χωρίς τον Θοδωρή.

Είναι όμως αμφίβολο το αν θα καταφέρει ποτέ να βρει άλλον αρχηγό που θα
σηκώσει ένα βαρύτιμο τρόπαιο, όπως έκανε ο Ζαγοράκης στη Λισαβώνα.

Για όσα μας προσέφερε, το μόνο που έχουμε να πούμε, μέσα από τα βάθη της
καρδιάς μας, είναι ένα μεγάλο, τεράστιο ευχαριστώ στον Θοδωρή Ζαγοράκη.

Και να του επισημάνουμε ότι στις καρδιές μας, θα είναι ο ένας, ο μοναδικός
αρχηγός της εθνικής ομάδας. Για πάντα…