Μιλάει μόνο με τη ζωγραφική

Το εγκεφαλικό μπορεί να στέρησε τη φωνή στον 94χρονο πλέον Μικελάντζελο Αντονιόνι, αλλά ο διακεκριμένος σκηνοθέτης μπορεί και εκφράζεται μέσα από τη ζωγραφική (εδώ, με τη σύζυγό του Ενρίκα)

Ο Μικελάντζελο Αντονιόνι την περασμένη εβδομάδα έγινε 94 ετών και το γιόρτασε
με την εικαστική έκθεση «Silence in Colour» («Η σιωπή με χρώματα»), η οποία
απαρτίζεται από εκατό και πλέον πίνακες αφηρημένης τέχνης, σκιτσάκια και
γλυπτά, για να έχουμε να θυμόμαστε πως εκτός από σκηνοθέτης ολκής ήταν επίσης
και εικαστικός καλλιτέχνης.

«Όταν γύριζε την “Κόκκινη έρημο” το 1964, την πρώτη έγχρωμη ταινία του, έβαλε
όλα τα χρώματα στο χαρτί προτού αρχίσει το γύρισμα. Σαν να ήθελε κατά κάποιο
τρόπο να ζωγραφίσει την ταινία», λέει εκ μέρους του Ιταλού σκηνοθέτη, η
σύζυγός του Ενρίκα Φίκο – Αντονιόνι, η οποία ουσιαστικά είναι η φωνή του από
τότε που ο πρωτοπόρος του ιταλικού σινεμά τής δεκαετίας του ’60 έχασε τη φωνή
του εξαιτίας εγκεφαλικού (1985).

Ξαφνικά ο σκηνοθέτης σηκώνει το αριστερό χέρι του – μετά το εγκεφαλικό, το
δεξί δεν ανταποκρίνεται -, το αφήνει για λίγο μετέωρο και μετά η κόκκινη πένα
αρχίζει να τρέχει στις λευκές σελίδες που είναι ακουμπισμένες σε καβαλέτο.
Αρχικώς με αργή κίνηση κι έπειτα πιο γρήγορα. Κοφτές καμπύλες και αιχμηρές
ακμές. Σταματάει για λίγο και αμέσως δύο φοιτήτριες της Σχολής Καλών Τεχνών
παίρνουν τα πρωτόλεια σχέδια για να τα μετατρέψουν σε πίνακες ζωγραφικής,
χρησιμοποιώντας φωτεινά ακριλικά χρώματα που ο ίδιος έχει επιλέξει. Άραγε
θέλει να είναι καταχωρημένος στη συνείδηση του κόσμου ως εικαστικός παρά ως
σκηνοθέτης; Χαμογελάει και γνέφει στη σύζυγό του. «Μα ανέκαθεν ήταν ξεκάθαρος.
Πάντα έλεγε: “Δεν είμαι ζωγράφος”. Αλλά τελευταία, η ζωγραφική έγινε η γλώσσα
του και αυτή θα είναι η κληρονομιά του από τα χρόνια της σιωπής. Μπορεί να
έχει χάσει τη φωνή του, αλλά χρησιμοποιεί πιο ουσιαστικές μεθόδους για να
εκφραστεί. Οι λέξεις δεν είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας, ίσως μάλιστα να
είναι ο λιγότερο σημαντικός».

Ο Αντονιόνι – Il Maestro για τους θαυμαστές του – είναι περιστοιχισμένος από
γυναίκες. Τη σύζυγό του, η οποία είναι επίσης καλλιτέχνης, και τις δύο
αφοσιωμένες νεαρές βοηθούς του, φοιτήτριες της Σχολής Καλών Τεχνών τής Ρώμης.
Η Ενρίκα πέρσι γύρισε ντοκιμαντέρ για τη ζωγραφική του με τίτλο «Με τον
Μικελάντζελο», η επίσημη προβολή του οποίου συμπίπτει με την έκθεση του
σκηνοθέτη, αλλά και με επαναπροβολές των ταινιών του.