«Στα 59 μου αισθάνομαι άνετα για πρώτη φορά»

«Δεν φανταζόμουν ποτέ πως η ζωή μου θα ήταν τόσο όμορφη όπως τώρα», λέει ο Έλτον Τζον που απολαμβάνει το γάμο με τον σύντροφό του και τη μουσική του

Ο Έλτον Τζον απολαμβάνει τα πάντα στη ζωή του αυτή την εποχή. Νιόπαντρος και
με ολοκαίνουργιο άλμπουμ – και μάλιστα, κατά τους κριτικούς, το καλύτερό του
τα τελευταία 31 χρόνια – δεν έχει λόγο να παραπονιέται. «Τα πράγματα έρχονται
κατά κύματα: το ένα λεπτό ο κόσμος σε λατρεύει, το επόμενο δεν αρέσεις και το
μεθεπόμενο είσαι πάλι σπουδαίος. Αναρωτιέμαι κι εγώ: πότε είμαι καλός και πότε
όχι; Ποιος θα σκεφτόταν πριν από 15 χρόνια ότι η ζωή μου θα είναι τόσο όμορφη
όσο είναι τώρα;».

Στο «Captain and the kid», ο Έλτον Τζον περιγράφει αποσπάσματα από τη ζωή του
με τη βοήθεια του στιχουργού του, Μπέρνι Τόπιν, συνεργάτη του από το 1967.
«Δεν κρατούν πολλοί γάμοι τόσα χρόνια. Ξέρει να κάνει πράγματα που κανείς
άλλος δεν μπορεί. Όλα τα λεφτά του κόσμου δεν μπορούν να αγοράσουν τη βοήθειά
του. Ο Τόπιν κι εγώ δεν γράφουμε μαζί τους στίχους. Ξέρει όμως ακριβώς πώς
νιώθω. Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνει, αλλά μου βγάζει τον καλύτερο εαυτό κάθε
φορά. Διάφοροι μου λένε όλη την ώρα ότι θα ‘πρεπε να γράφω εγώ τους στίχους
μου, γιατί είμαι πολυλογάς. Κι εγώ τους λέω πως δεν έχει καμιά σχέση το ένα με
το άλλο. Μου αρέσει να διαβάζω μια ιστορία στα τραγούδια μου. Σαν να ακούω ένα
θεατρικό έργο στο ραδιόφωνο, που απελευθερώνει τη φαντασία μου. Οι δύο
τελευταίοι δίσκοι μου με έχουν πάει ξανά εκεί που ανήκω. Είναι συναρπαστικό.
Είμαι 59 χρόνων και αισθάνομαι για πρώτη φορά στη ζωή μου πολύ άνετα με ό,τι
κάνω».

Και, ως γνωστόν, στον Έλτον Τζον αρέσει να ασχολείται με πολλά πράγματα
ταυτόχρονα και να εργάζεται σκληρά. Γράφει μιούζικαλ, μουσική για ταινίες,
δίνει συναυλίες μόνος του, με το συγκρότημά του ή ολόκληρη ορχήστρα, είναι
πρόεδρος του θεάτρου «Old Vic» στο Λονδίνο – όπου συνεργάζεται με τον Κέβιν
Σπέισι -, ενώ διευθύνει και το ίδρυμα για το AIDS. Ο Έλτον Τζον είναι,
άλλωστε, αυτός που στις αρχές της δεκαετίας του ’70, κυκλοφόρησε 17 άλμπουμ σε
έξι χρόνια, κατόρθωμα μοναδικό για μουσικό. «Τότε μπαίναμε στο στούντιο και
δεν μας ένοιαζαν τα σινγκλ. Δεν υπήρχε πίεση να βγάλουμε ένα πετυχημένο
τραγούδι. Πηγαίναμε, γράφαμε ένα άλμπουμ και τα τραγούδια ξεχώριζαν μετά. Τα
τελευταία 20 χρόνια η πίεση για ένα σινγκλ είναι τόσο μεγάλη, που αλλάζει το
γράψιμό σου. Μου είναι πολύ πιο δύσκολο υπό αυτές τις συνθήκες να γράψω ένα
καλό άλμπουμ».