Η πολυτέλεια έχει το χρώμα της

![]() |
![]() |
|
Ύστερα από μία παρέλαση Ελληνίδων μοντέλων με τις κλασικά κόκκινες τουαλέτες |
Το κόκκινο χρώμα του οίκου Valentino δεν είναι μία οποιαδήποτε ζωηρή απόχρωση.
Η αίσθηση που είχε ο Βαλεντίνο για την εξίσωση «ρούχο πάνω σε γυναικείο σώμα
ίσον αισθησιασμός» έδωσε στην ιστορία της μόδας ένα ολόκληρο κεφάλαιο από
βραδινές τουαλέτες, γούνες, ζέρσεϊ φορέματα και ιδιαίτερες τσάντες. Έτσι ένα
κομμάτι Valentino έγινε σαν ένα άπιαστο όνειρο που περιμένει μία γυναίκα να
έρθει η τρίτη δεκαετία της ζωής της, ώστε το σώμα της να είναι έτοιμο να το
υποδεχτεί. Γιατί ο Βαλεντίνο δεν είχε ποτέ ιδιόμορφες απόψεις για τον τύπο
«γυναίκα-κρεμάστρα».
Αυτό το όνειρο δεν μπορεί παρά να έχει την αδιάψευστη θηλυκότητα ενός
μαύρου φορέματος κοκτέιλ με προσθήκες δαντέλας. Ή να είναι πιο νεανικό,
μοντέρνο και ρεαλιστικό «αφού συνδυάσεις ένα ρούχο Zara και το εκτινάξεις σε
ιδιαίτερο ύφος με αξεσουάρ ή κάποιο άλλο κομμάτι Valentino. Το όνομα Valentino
βγάζει ένα στυλ που δεν είναι ποτέ χυδαίο και δίνει ένα άγγιγμα ομορφιάς στις
γυναίκες. Είναι εγγύηση, που ξεκινάει από τις αντιλήψεις αισθητικής του ίδιου
του σχεδιαστή». Σχολιάζει στα «ΝΕΑ» ο Ματέο Μαρτζότο, γενικός διευθυντής του
οίκου Valentino και ιδιοκτήτης του ομίλου Valentino Fashion Group, τη βραδιά
των εγκαινίων της πρώτης ομώνυμης μπουτίκ στην περιοχή της Κηφισιάς.
Η γκλάμορ ιστορία του Βαλεντίνο έχει αφήσει τα ίχνη της εδώ και σαράντα πέντε
χρόνια πάνω σε θαλαμηγούς και επαύλεις, αλλά και σε σχέσεις φιλίας με διάσημες
πελάτισσες: από την Τζάκυ Κέννεντυ για την οποία δημιούργησε το νυφικό για τον
γάμο της με τον Αριστοτέλη Ωνάση, μέχρι την Γκουίνεθ Πάλτροου και τη νέα γενιά
του Χόλιγουντ που εμπιστεύονται την αισθητική Βαλεντίνο στις δύσκολες στιγμές
του κόκκινου χαλιού.
«Τα όνειρά μου βγήκαν από αυτές τις ταινίες, όπου οι πρωταγωνίστριες ήταν
πανέμορφα ντυμένες. Ακόμα βλέπω μπροστά μου την Κάρολ Λόμπαρντ με μακρύ σατέν
νυχτικό και φτερά στρουθοκαμήλου. Σαν τότε που ήμουν μικρός και ξαπλωμένος
στον καναπέ, έκλεινα τα μάτια για να δω όμορφα σπίτια, όμορφες κυρίες,
προκαλώντας τη μητέρα μου να λέει ότι έκανε ένα γιο που το μόνο που θέλει
είναι να έχει γύρω του ομορφιά», έλεγε ο Βαλεντίνο στην «International Herald
Tribune» την παραμονή της παρουσίασης της συλλογής Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι
για τον ερχόμενο χειμώνα και με αφορμή την τιμητική διάκριση του Ιππότη της
Λεγεώνος της Τιμής που του απένειμε η Γαλλική Δημοκρατία για την προσφορά του
στον πολιτισμό. Προσφορά που άρχισε κάνοντας σκίτσα στον οίκο του Αιγυπτιώτη
Ζαν Ντεσές.
Πέρα από τα βραβεία, τις προσωπικές σχέσεις του Βαλεντίνο Γκαραβάνι με
γαλαζοαίματες προσωπικότητες της Ευρώπης και με διασημότητες του Χόλιγουντ,
σήμερα υπάρχουν και άλλες αγορές τις οποίες η αύρα του οίκου θα πρέπει να
καλύψει ώστε να ξεπεράσει τον τζίρο των 18 εκατομμυρίων ευρώ που έκανε το 2004
συμβάλλοντας στον συνολικό τζίρο του ομίλου των 1.550,6 εκατομμυρίων ευρώ. Ο
Ματέο Μαρτζότο ο οποίος παρακολουθεί την οικονομική ανάπτυξη του
οίκου-ναυαρχίδα του ομίλου που ανήκει στην οικογένειά του, από το 2002, μαζί
με άλλους οίκους μόδας όπως οι Ferre, Hugo Boss, Μ Missoni και άλλες εταιρείες
ενδυμάτων.
«Η αξία της μοναδικότητας»
![]() |
|
Η χειμερινή συλλογή του Βαλεντίνο με χρώμα και γκράφιτι τιμά τον καλλιτέχνη |
«Για τον τομέα της πολυτέλειας η εποχή μπορεί να είναι δύσκολη με τη διαφορά
του δολαρίου και του ευρώ, με την άνοδο του πετρελαίου και τη φιλολογία της
τρομοκρατίας. Υπάρχει το αντιστάθμισμα της επιθυμίας των ανθρώπων να πληρώνουν
πολλά χρήματα για να αγοράσουν την αποκλειστικότητα. Η πολυτέλεια στις μέρες
μας επενδύει σε αυτή τη φιλοσοφία. Όσο πιο μοναδικό είναι ένα προϊόν τόσο
περισσότερο ανεβαίνει η αξία του και εξασφαλίζει τους μελλοντικούς κατόχους
του», είναι η άποψη του Ιταλού Ματέο Μαρτζότο, ιδιοκτήτη του ομίλου Valentino.
Ο οποίος άλλωστε προσγειώνοντας το ελικόπτερό του στον προορισμό των διακοπών
του ή παίρνοντας μέρος στους αγώνες ράλι Παρίσι-Ντακάρ εντοπίζει το παγκόσμιο
ρεύμα που ακολουθεί η πολυτέλεια. Και στην απορία πώς θα μπορούσε το ακριβό
όνειρο Valentino να χαμηλώσει την τιμή του, έχει μία μόνο απάντηση: «Μία φίρμα
πρέπει να παραμένει στη θέση κορυφής από την οποία αρχικά ξεκινάει».














