Διάσημη τέχνη με γενναίες καμπύλες

![]() |
![]() |
Οι στρογγυλές φιγούρες του Φερνάντο Μποτέρο όπως και τα μνημειώδη μπρούντζινα
γλυπτά του είναι χαρακτηριστικά της τέχνης του. Είκοσι ένα γλυπτά έργα του
Κολομβιανού καλλιτέχνη, ενός από τους πιο φημισμένους της Λατινικής Αμερικής,
φιλοξενούνται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, τηλ.
210-7282.000) έως τις 10 Σεπτεμβρίου. H έκθεση συνιστά αναδρομή στο έργο του
καθώς ξεκινά από τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα. Τα έργα εκτίθενται στο
κεντρικό φουαγιέ του Μεγάρου βάσει αρχιτεκτονικού σχεδιασμού που έχουν
εκτελέσει οι αρχιτέκτονες Σόνια Χαραλαμπίδου – Διβάνη, Ειρήνη Χαραλαμπίδου και
Χριστιανός Λαζαρίδης. Πέντε από αυτά τα γλυπτά μνημειακού μεγέθους κοσμούν την
εξωτερική αυλή. Εκδόθηκε δε και ειδικός κατάλογος με αποσπάσματα κειμένων του
καλλιτέχνη, κριτικές, καθώς και ένα άρθρο της τεχνοκριτικού Έφης Ανδρεάδη η
οποία επιμελείται την έκθεση. H έκθεση του Μεγάρου Μουσικής συνδυάζεται και
κατά ένα τρόπο συμπληρώνει την παρουσίαση έργων ζωγραφικής του Μποτέρο το ίδιο
διάστημα στην Εθνική Πινακοθήκη. Γιος Κολομβιανού εμπόρου, ο Μποτέρο στα
δώδεκά του χρόνια, παράλληλα με τις σπουδές του, ξεκίνησε την εκπαίδευσή του
ως ταυρομάχος. H αρένα των ταυρομαχιών έμελλε ν’ αποτελέσει πηγή έμπνευσης για
την τέχνη του, καθώς είναι βασικό θέμα σε αρκετούς από τους πρώιμους πίνακές
του. Καθοριστική στάθηκε η επίδραση από τοιχογραφίες γνωστών Λατινοαμερικάνων
ζωγράφων, όπως του Ντιέγκο Ριβέρα, του Νταβίντ Αλβάρο, του Κλεμέντε Ορόζκο.
Μετά τις σπουδές στη Μαδρίτη, ο Μποτέρο εγκαταστάθηκε στη Φλωρεντία. Στο
Μεξικό όμως αμέσως μετά άρχισε να αλλάζει τον όγκο των μορφών του με υπερβολή.
Το 1960 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και από τις αρχές του 1980 εγκαταστάθηκε στην
Τοσκάνη, ενώ από το 1990 άρχισε να εκθέτει έργα του σε μουσεία ανά τον κόσμο.
INFO
Γλυπτική του Φερνάντο Μποτέρο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας και
Κόκκαλη 1) έως 10 Σεπτεμβρίου. Ζωγραφική του στην Εθνική Πινακοθήκη (Βασ.
Κωνσταντίνου 50) έως 23 Σεπτεμβρίου.















