Οι παράτες…

Λίγοι καλλιτέχνες έχουν τη σεμνότητα του συνθέτη Ηλία Ανδριόπουλου. Κι αν στις
εμφανίσεις του ανά την Ελλάδα δείχνει αυτόν τον χαρακτήρα, στην παρουσίαση του
βιβλίου του «Αφήγηση των ήχων» (Εκδόσεις Κέδρος), όπου έχει συμπεριλάβει άρθρα
του στα «NEA», είναι ακόμη… χειρότερος. Δεν θέλει να μιλάει για το έργο του,
να το προβάλλει. Απλά χαίρεται που σημαντικοί άνθρωποι σαν τον Μίκη Θεοδωράκη,
τον Γρηγόρη Φαράκο, τον Ντέιβιντ Κόνολι, τον Κώστα Γεωργουσόπουλο, τον Λευτέρη
Παπαδόπουλο, την Ιουλίτα Ηλιοπούλου και τον Ματθαίο Μουντέ γράφουν μέσα στο
βιβλίο για το έργο του και τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες. Άλλωστε, μόνον οι
σπουδαίοι καλλιτέχνες μπορεί να είναι σεμνοί. Γιατί γνωρίζουν ότι η μουσική
τους (σ.σ.: πόσοι και πόσοι δεν τραγούδησαν το «3 του Σεπτέμβρη να περνάς»)
επηρεάζει τον κόσμο. Και γι’ αυτό δεν έχουν ανάγκη από παράτες…