Γενικευμένη επίθεση στα εισοδήματα

Τι ήταν πάλι αυτή η καταιγίδα φόρων και αυξήσεων τιμών που ξέσπασε πάνω στα
κεφάλια όλων μας την περασμένη εβδομάδα; Τι αυξήσεις στα κινητά, τι στα
τσιγάρα, τι – το κυριότερο – στη ΔΕΗ… Κι όλα αυτά ενώ το πετρέλαιο έχει
εκτιναχθεί στα ύψη και η τιμή της βενζίνης έχει ξεπεράσει το 1,1 ευρώ το
λίτρο.

Όπου να ‘ναι η Στατιστική Υπηρεσία θα μας ανακοινώσει κι αυτή τα «καλά» νέα,
ότι ο πληθωρισμός έφτασε το σχεδόν το 4%, για να μην έχουμε καμία αμφιβολία
ότι όχι μόνο εξατμίζονται οι όποιες αυξήσεις μισθών πήραμε, αλλά έχει αρχίσει
και η μείωση το πραγματικού μας εισοδήματος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μισθωτοί δέχονται αυτή την περίοδο μία
γενικευμένη επίθεση στα εισοδήματά τους. Μία επίθεση που ως συνήθως πλήττει
κυρίως τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. H κυβέρνηση όχι μόνο δεν
ευαισθητοποιήθηκε από το γεγονός ότι μεγάλα κοινωνικά στρώματα πιέζονται από
παράγοντες τους οποίους – όντως – δεν μπορεί η ίδια να επηρεάσει, όπως η
αύξηση της τιμής του πετρελαίου, αλλά δεν δίστασε να προσθέσει η ίδια ένα
επιπλέον βάρος, εγκρίνοντας αυξήσεις σε φόρους – ακόμη και στο ίδιο το
πετρέλαιο, μεταξύ άλλων, όπως και στα τιμολόγια.

Γιατί το έκανε αυτό; αναρωτιέται κανείς. Προφανώς, η εκτέλεση του
προϋπολογισμού δεν βαδίζει κατ’ ευχήν. Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι αποδίδουν τα
μέτρα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τα έσοδα ψυχορραγούν και ο μόνος
τρόπος για να διασωθούν ήταν μέσω της αύξησης της φορολογίας. Προκειμένου να
ρισκάρει αποτυχία στον προϋπολογισμό της, η κυβέρνηση προτίμησε να ρισκάρει
κοινωνικές αντιδράσεις και δυσαρέσκεια.

Στο σημείο αυτό, όμως, έχει ενδιαφέρον ο χρόνος που επέλεξε για να ανακοινώσει
και να εφαρμόσει τα μέτρα αυτά. H περίοδος των διακοπών λειτουργεί πάντα
εκτονωτικά και προτιμάται για τις δυσάρεστες εκπλήξεις εκ μέρους των
κυβερνήσεων. Επιπλέον, όμως, ο κ. Αλογοσκούφης θέλησε να ανακοινώσει τα νέα
μέτρα του όσο γινόταν νωρίτερα από τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ,
ώστε να έχουν ξεχαστεί μέχρι τότε και να μη σκιάσουν το κλίμα των παροχών, που
αναμφίβολα θα υπάρξει εν όψει και των δημοτικών εκλογών. Έτσι, τον Σεπτέμβριο
θα μπορεί ελεύθερα ο κ. Καραμανλής να μιλήσει για τα 35 ευρώ της αύξησης του
ΕΚΑΣ, που θα έχει όμως ήδη «φαγωθεί» από την αύξηση του κόστους ζωής των
συνταξιούχων.

Είναι πιθανό, μάλιστα, να επελέγη σκοπίμως για την ανακοίνωση των μέτρων
(σιωπηλά και χωρίς ανακοινώσεις ή συνεντεύξεις, ως συνήθως) η ημέρα κατά την
οποία η Credit Agricole βελτίωσε την προσφορά της για την Εμπορική, που η
κυβέρνηση θεωρεί ως επιτυχία. Τώρα, κατά πόσον οι χιλιάδες μισθωτοί και
συνταξιούχοι που πλήττονται από τους φόρους και την ακρίβεια θα παρηγορηθούν
επειδή ο κ. Ποζέ έδωσε 25 ευρώ για κάθε μετοχή της Εμπορικής, αντί για 23,5,
είναι ένα ερώτημα…