ΔΗΜΗΤPHΣ ΣΓOYPOΣ «Eίναι η λάθος εποχή για την τέχνη!»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Σε λίγο θα δούμε και ορχήστρες με μεγάλη παράδοση να παίζουν σαν δημόσιοι |
Τον Αύγουστο ο Δημήτρης Σγούρος κλείνει τα 37 του χρόνια. Άλλοτε τον έλεγαν
παιδί-θαύμα, σήμερα είναι ένας διεθνώς καταξιωμένος και περιζήτητος
εκτελεστής. Έχει όμως κάπως κουραστεί και θέλει να μετριάσει τις υπερβολικές
εμφανίσεις. «Έχω ήδη 27 χρόνια καριέρας πίσω μου», λέει στα «NEA». «Αυτό που
θέλω είναι να περιορίσω τις ετήσιες εμφανίσεις στις τριάντα με σαράντα. Φέτος
θα δώσω συνολικά πενήντα ρεσιτάλ ενώ άλλοτε έφθανα μέχρι και τα ογδόντα τον
χρόνο». Ο λόγος; «Για να έχω κι εγώ ιδιωτική ζωή. Όσο γίνεται».
Λογικό. Τα αεροπλάνα και τα ξενοδοχεία έχουν γίνει δεύτερο σπίτι του. «Τον
Απρίλιο και τον Μάιο έκανα συνεχόμενες εμφανίσεις σε Κροατία, Σλοβενία,
Αυστρία και Νότια Γερμανία. Ιδιαίτερη εμπειρία ήταν η συναυλία στην Αίθουσα
Λισίνσκι στο Ζάγκρεμπ όπου έπαιξα Ραχμάνινοφ με την Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας
της Πολωνίας». Άλλωστε από τα 1.800 με 1.900 ρεσιτάλ που έχει δώσει σε όλο τον
κόσμο, ένας ικανός αριθμός είναι σε γερμανόφωνες και γενικότερα
κεντροευρωπαϊκές χώρες.
H φετινή περίοδος άνοιξε για εκείνον θεαματικά, με ερμηνεία Σοστακόβιτς στο
Μουσείο του Κρεμλίνου, μαζί με κλιμάκιο της Όπερας Μπολσόι. «Συχνά δεν
προλαβαίνω να μείνω ούτε μια μέρα στην πόλη που παίζω. Το προσπαθώ τώρα, ιδίως
για να βλέπω και τους φίλους που έχω αποκτήσει τόσα χρόνια στα μέρη που
πήγαινα πιο τακτικά. Και για να βλέπω πόλεις στις οποίες είχα βιώσει σημαντικά
πράγματα σε μικρή ηλικία». Και η Ελλάδα; «H Ελλάδα ήταν για μένα μέχρι
πρότινος άγνωστη και ανεξερεύνητη». Κι αυτό όμως τώρα αλλάζει. Τέλος του μηνός
κάνει πέρασμα από την Τήνο και τον Αύγουστο θα δώσει δύο συναυλίες στο 2ο
Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Κυκλάδων, στην Ερμούπολη Σύρου. Πρωτοπήγε πέρυσι, ενώ
φέτος (στις 26 Αυγούστου) θα του απονεμηθεί ο τίτλος του επίτιμου δημότη
Ερμούπολης και θα του δοθεί το χρυσό κλειδί της πόλης. Καθόλου ξαφνικό, αν
σκεφτεί κανείς ότι μπορεί εκ πατρός να είναι Θεσσαλός, έχει όμως και γιαγιά
από τη Σύρο.
«Θα παίξω Μότσαρτ. Το έργο Νο 8 σε Ντο Μείζονα που θα ερμηνεύσω στις 26
Αυγούστου, παίζεται πολύ σπάνια. Είναι όμως ένα πολύ ωραίο, δροσερό όσο και
δύσκολο κοντσέρτο. Είναι αξιοθαύμαστο πώς ο Μότσαρτ μπόρεσε να γράψει κάτι
τόσο περίπλοκο σε τόσο μικρή ηλικία. Ως σύλληψη στέκεται δίπλα στα μεγαλύτερα
μουσικά κοντσέρτα. Και κρύβει και παγίδες για την ορχήστρα» – στη συγκεκριμένη
περίπτωση τη Βασιλική Φιλαρμονική της Ολλανδίας. Στη συναυλία που θα κλείσει
το φεστιβάλ θα ερμηνεύσει το Κουαρτέτο σε Σολ Ελάσσονα του B. A. Μότσαρτ, «ένα
από τα μεγάλα μου κοντσέρτα, που το παίζω συχνά».
Ο Δημήτρης Σγούρος δηλώνει εντυπωσιασμένος από το φεστιβάλ. «Αν η προσπάθεια
συνεχιστεί με τον ίδιο ζήλο, η Σύρος θα εξελιχθεί σε πολύ σημαντικό φεστιβάλ,
που θα το ζηλεύουν και στο εξωτερικό. Οι οργανωτές είναι νέοι και έχουν
μεράκι. Και ήδη, σε δύο χρόνια, έχουν κάνει μετακλήσεις σημαντικών ξένων
συνόλων μουσικής δωματίου».
Για τη διεθνή κατάσταση στη μουσική, όμως, είναι απαισιόδοξος: «Είναι η λάθος
εποχή για την τέχνη!», λέει. «Για τον νέο καλλιτέχνη είναι πολύ δύσκολα, έστω
κι αν έχει γεννηθεί με το ταλέντο ενός Φραντς Λιστ. Με την οικονομική κρίση
έκλεισαν μεγάλα φεστιβάλ και σπουδαίες ορχήστρες. Στην Ιταλία επήλθε
κατάρρευση. Στη Γερμανία ραγδαία πτώση. H Αγγλία έχει τεράστιο πρόβλημα. Ακόμη
και η Φιλαρμονική του Βερολίνου κάνει, για οικονομικούς λόγους, συμμετοχές με
μη κλασικούς καλλιτέχνες». Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς: «Πρόκειται για
παγκόσμιο φαινόμενο. H τέχνη εξιτάρει την ψυχή αλλά προέχουν άλλα. Για μια
οικογένεια το κόστος μιας συναυλίας είναι μεγάλο. Κυρίως όμως: τα φαινόμενα
τύπου Big Brother και Fame Story είναι διαδεδομένα παντού. Δεν μπορεί το ίδιο
κοινό να ακούσει σονάτα του Λιστ. Τα ριάλιτι έχουν κατακλύσει όλες τις χώρες.
Γιατί να υπάρχει κουλτούρα σε τέτοιο κλίμα; Γιατί να δεις ένα ρεσιτάλ και όχι
μια γυναίκα που γδύνεται; Και γιατί να κοπιάσεις να γίνεις Καραθεοδωρής ή
Ρουμπινστάιν όταν μπορείς να γίνεις γνωστός από ριάλιτι; Χωρίς την παραμικρή
κουλτούρα ή γνώση;».
«Έρχονται αλλαγές»
Ο Δημήτρης Σγούρος τα προβλήματα τα βλέπει ως προκλήσεις. «H βιομηχανία της
κλασικής μουσικής βρίσκεται στα όρια του πνιγμού. Σε πέντε έξι χρόνια μπορεί
να επέλθει πλήρης διάλυση των πολυεθνικών εταιρειών στον χώρο. Όλα θα γίνονται
ηλεκτρονικά. Κι εγώ ακόμη, πρώτα έμαθα να χειρίζομαι πρόγραμμα επεξεργασίας
ήχου και μετά να στέλνω e-mail. Για κάποιες εταιρείες είναι κρίμα, γιατί
κουβαλούν τεράστια πείρα. Θα αναδειχθούν όμως και άνθρωποι αξίας, που για
διάφορους λόγους δεν είχαν δισκογραφία. Την επόμενη πενταετία θα έχουμε
θεαματικές εξελίξεις. Το παρήγορο είναι ότι υπάρχουν σπουδαίοι εκτελεστές.
Εμάς τους εκτελεστές αυτή η ρευστότητα μάς κάνει να παίζουμε ακόμη καλύτερα.
Ξέρουμε ότι η ψυχή του ανθρώπου έχει πάντα ανάγκη την καλή μουσική».
«Δεν υπάρχουν μεγάλοι συνθέτες»
Ο Δημήτρης Σγούρος πιστεύει ότι σήμερα, ενώ υπάρχουν μεγάλοι εκτελεστές, δεν
υπάρχουν συνθέτες – πρότυπα. «Ιδιοφυΐες όπως και οι δικοί μας Σκαλκώτας και
Ξενάκης – ανεξάρτητα αν αυτό που έκαναν σου αρέσει ή όχι – δεν υπάρχουν τώρα.
Δεν υπάρχει σήμερα δημιουργία που να ταράζει τα νερά. Όπως δεν υπάρχουν και
μεγάλοι μαέστροι. Οι καινούργιοι δεν φτάνουν ούτε στο νυχάκι της προηγούμενης
γενιάς, ακόμη και του πολύ άμεσου παρελθόντος. Ο λόγος είναι ότι αν βρεθεί
ένας σπόνσορας που να στηρίξει έναν νέο μαέστρο θα τον εκτοξεύσει έστω και αν
δεν γνωρίζει βασικά πράγματα της τέχνης του. Επειδή κάποιος πληρώνει, φτάνεις
γρήγορα εκεί που άλλοι, καλύτεροι, ονειρεύονταν να φτάσουν στο τέλος της
καριέρας τους».
Google news
