«Σταματήστε πια τις καταστροφές!»

Δεν είναι ο πόλεμος στο Βιετνάμ, ούτε η ανεξαρτησία της Βόρειας Ιρλανδίας για την οποία δίνει αγώνα η Βανέσα Ρεντγκρέιβ. Στο στόχαστρο της ακτιβίστριας ηθοποιού μπαίνει η επαναλειτουργία ενός χρυσωρυχείου στη Ρουμανία

H Βανέσα Ρεντγκρέιβ ξαναχτυπά. Όχι με καινούργιο ρόλο, αλλά με καινούργια
διαμαρτυρία. Στο στόχαστρο της διακεκριμένης Βρετανής ηθοποιού βρέθηκε τούτη
τη φορά ένα χρυσωρυχείο στη Ρουμανία που πρόκειται να επαναλειτουργήσει με
απρόβλεπτες για το περιβάλλον συνέπειες. Και δεν αρκέστηκε απλώς να εκφράσει
την αντίθεσή της σε κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Επέλεξε το «φυσικό»
της περιβάλλον, μια σκηνή. Και συγκεκριμένα τη σκηνή του Κινηματογραφικού
Φεστιβάλ της Τρανσυλβανίας, όπου η 69χρονη ηθοποιός βραβεύτηκε.

«Ο πλανήτης μας πεθαίνει και εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να καταστρέφουμε το
οικοσύστημα», δήλωσε από μικροφώνου αντί των καθιερωμένων ευχαριστιών, και
συντάχθηκε στο πλευρό όσων δεν θέλουν την επαναλειτουργία του ορυχείου που θα
«προκαλέσει μόλυνση, ενώ θα γίνει αιτία να κονιορτοποιηθούν τέσσερα βουνά για
επιτευχθεί η εξόρυξη» και όλα αυτά για τουλάχιστον 16 χρόνια, αρχής γενομένης
από το 2009, σε περιοχή όπου ζουν 2.000 κάτοικοι.

Πανικός δημιουργήθηκε στην εταιρεία που σχεδιάζει να λειτουργήσει το ορυχείο
και μάλιστα ήταν χορηγός του φεστιβάλ! Και μέχρι ολοσέλιδη καταχώρηση με τη
μορφή ανοιχτής επιστολής στον «Γκάρντιαν» έκανε, για να αποδείξει πόσο άδικο
έχει η ηθοποιός με πείρα στον ακτιβισμό ήδη από την εποχή του πολέμου στο
Βιετνάμ. Και υπογραφές 77 κατοίκων της περιοχής επισυνάπτουν και περί τόνωσης
της τοπικής οικονομίας μιλούν, γεγονός που οδήγησε την έμπειρη Βανέσα να
χαμογελάσει με νόημα και να αποφανθεί: «Έχω εκπλαγεί από την απόγνωση που
αισθάνθηκαν, ώστε να φτάσουν ώς εκεί με σκοπό να με επικρίνουν».

Γεγονός που σαφώς δεν πτοεί τη βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό, καθώς δεν είναι η
πρώτη φορά που τα βάζει με το κατεστημένο και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
H δράση της μάλιστα επεκτείνεται και στην αποπυρηνικοποίηση, στην ανεξαρτησία
της Βόρειας Ιρλανδίας, στα δικαιώματα των Εβραίων που ζούσαν στην πρώην
Σοβιετική Ένωση και των Μουσουλμάνων της Βοσνίας, καθώς βρίσκει χρόνο για να
δραστηριοποιείται ως πρέσβειρα καλής θέλησης της Unicef και να συμμετέχει –
υπήρξε από τους ιδρυτές – στην οργάνωση «Καλλιτέχνες ενάντια στον ρατσισμό».

Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως το μοτό της είναι η φράση «πιστεύω πως κάθε
πολίτης πρέπει να καταλάβει πως το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να υψώσει
τη φωνή του», αφού άλλωστε ως «μητέρα δεν αρκεί να ενδιαφέρομαι μόνο για το
σήμερα, αλλά και για το αύριο».