Πρόσωπα «Nα κλείσουμε τα σινεμά»

H μουσική, ο χορός και το ποδόσφαιρο βλάπτουν επίσης. Αλλά το μείζον
πρόβλημα στη Σομαλία το δημιουργούν τα… σινεμά.

Σεΐχης Σαρίφ Άχμεντ. Ο πιο προβεβλημένος από τους νέους αφέντες του Μογκαντίσου

«Είναι μέρη στα οποία όλοι ανακατεύονται, άνδρες και γυναίκες», λέει ο σεΐχης
Σαρίφ Άχμεντ. «Βλέπουν ταινίες, καπνίζουν χασίς, πίνουν αλκοόλ. Αν ένας
πατέρας στέλνει τον γιο του στο κορανικό σχολείο, πώς μπορεί μετά να του
επιτρέπει να πηγαίνει σε τέτοιους χώρους; Τα σινεμά είναι βλαβερά για την
υγεία, βλαβερά για την κοινωνία, βλαβερά για την κουλτούρα μας».

Ο σεΐχης Σαρίφ Άχμεντ είναι ο πρόεδρος της Ένωσης των Ισλαμικών Δικαστηρίων
του Μογκαντίσου και οι ένοπλοί του ελέγχουν πλέον την πρωτεύουσα της Σομαλίας.
Ήταν δάσκαλος σε κορανικό σχολείο, μέχρι που μια συμμορία απήγαγε ένα μαθητή
του. Άρχισε τότε την εκστρατεία υπέρ των ισλαμικών δικαστηρίων, των αυστηρών
νόμων και κυρώσεων που επιβάλλουν. Θα αποτελούσαν αντίβαρο, πίστευε, στο χάος
που επικρατούσε σε μια πόλη, την οποία κυβερνούσαν από το 1991 οι πολέμαρχοι.
Αλλά από την περασμένη εβδομάδα, οι ένοπλοι του σεΐχη Άχμεντ ελέγχουν το
Μογκαντίσου. Και οι Αμερικανοί, οι οποίοι εξόργισαν τους Σομαλούς
υποστηρίζοντας τους αιματοβαμμένους πολέμαρχους με στόχο να ελέγξουν την
επιρροή των ισλαμικών δικαστηρίων, ανησυχούν.

Από τους νέους αφέντες του Μογκαντίσου, ο σεΐχης Άχμεντ είναι πιθανόν από τους
λιγότερο ισχυρούς. Οι ισχυρότεροι είναι πιο «διακριτικοί» ώς και εντελώς
αόρατοι. Ο σεΐχης Άχμεντ λέει πως τα δικαστήρια δεν ενδιαφέρονται να
μετατρέψουν τη Σομαλία σε ισλαμικό κράτος ή να κυβερνήσουν όπως οι Ταλιμπάν
στο Αφγανιστάν. Ισχυρίζεται πως το μόνο που θέλει είναι να κρατήσει τους
πολέμαρχους μακριά από την πόλη. Αρνείται οποιεσδήποτε σχέσεις με την
αλ-Κάιντα, παρ’ όλο που στο κίνημά του συμμετέχουν γνωστοί υποστηρικτές του
«ιερού πολέμου» με σχέσεις με το τρομοκρατικό δίκτυο, όπως ο καταζητούμενος
από τις ΗΠΑ σεΐχης Χάσαν Νταχίρ Αουέις, επικεφαλής της οργάνωσης αλ-Ιτιχάντ.
«Οι ΗΠΑ πρέπει να φέρουν αποδείξεις ότι είναι εγκληματίας. Μετά θα
συζητήσουμε», λέει. Γιατί η Δύση, κατά τον σεΐχη Άχμεντ, δεν έχει καταλάβει
τίποτε. «Έχουμε κι εμείς ένα ερώτημα. Οι Δυτικοί είναι εναντίον της θρησκείας
μας, αλλά δεν ξέρουμε γιατί».

Το δίκτυο των ισλαμικών δικαστηρίων δημιουργήθηκε στο κατεστραμμένο
Μογκαντίσου στα μέσα της δεκαετίας του 1990 από επιχειρηματίες που είχαν
απαυδήσει να τους απομυζούν οι πολέμαρχοι. Σήμερα υπάρχουν 11 δικαστήρια,
καθένα από τα οποία έχει δικαιοδοσία σε συγκεκριμένη φυλή. Σ’ ένα ανύπαρκτο
κράτος, κατάφεραν να δημιουργήσουν σχολεία και κλινικές, ενώ η νίκη τους επί
των δυνάμεων των πολεμάρχων τερμάτισε τις αιματηρότερες συγκρούσεις της
τελευταίας δεκαετίας. Έφεραν μια επίφαση τάξης, στην οποία δεν χωρούν τα
σινεμά, η ποπ μουσική ή ο… γιορτασμός της Πρωτοχρονιάς. Πρόσφατα επέτρεψαν
σ’ ένα αγόρι να μαχαιρώσει μέχρι θανάτου τον φονιά του πατέρα του μπροστά σ’
ένα πλήθος που επευφημούσε.