Ο «Mωυσής» διχάζει και πάλι

Σχεδόν 40 χρόνια ύστερα από τη μεγάλη πλημμύρα που αποκάλυψε στον κόσμο το
γεγονός ότι η Βενετία μπορεί να βρεθεί κάτω από τα νερά της λιμνοθάλασσας, οι
Ιταλοί εξακολουθούν να διστάζουν να αποφασίσουν τι θα κάνουν γι’ αυτό.

Εκ των υστέρων μπορούμε να δούμε την καταστροφή της 4ης Νοεμβρίου 1966 σαν…
η φύση να καθάριζε τον λαιμό της πριν μας φωνάξει ότι ολόκληρος ο πλανήτης
έχει σοβαρό πρόβλημα με την άνοδο της θερμοκρασίας που επιφέρει την άνοδο της
στάθμης των θαλασσών. H Βενετία, κτισμένη στη λιμνοθάλασσα, πάνω σε
εκατομμύρια ξύλινους στύλους, ελάχιστα πάνω από την επιφάνεια του νερού, ήταν
το καναρίνι στο ανθρακωρυχείο: το πρώτο θύμα στην Ευρώπη.

Εκείνη την ημέρα του Νοεμβρίου 1966, ένας σπάνιος συνδυασμός ασυνήθιστα υψηλής
πλημμυρίδας, ποταμών φουσκωμένων από τις βροχές και σφοδρών δυτικών ανέμων
ανέβασε δύο μέτρα τα νερά στα κανάλια. Χιλιάδες κάτοικοι αποκλείστηκαν για
μέρες στα σπίτια τους, έργα τέχνης αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων,
αποθηκευμένα σε ισόγεια ή σε κελάρια, καταστράφηκαν.

H ζωή παραλύει

Από τότε, πλημμύρες λιγότερο καταστροφικών διαστάσεων σημειώνονται κάθε χρόνο.
Ο μόνος τρόπος για να κρατηθούν μακριά τα νερά από τις παλίρροιες, αποφάσισαν
οι επιστήμονες, ήταν να κατασκευαστούν πύλες που θα βρίσκονται στον πυθμένα
και θα υψώνονται για να κλείνουν τη Λιμνοθάλασσα της Βενετίας όταν παρίσταται
ανάγκη. Εγκρίθηκε λοιπόν το σχέδιο «Μωυσής», που προέβλεπε την κατασκευή 78
μεγάλων πυλών, η καθεμιά πλάτους 28 μέτρων και μήκους 18 μέτρων, κατανεμημένες
στις τρεις εισόδους της λιμνοθάλασσας.

Επί 40 χρόνια, οι πολιτικοί αναμασούσαν την ιδέα. Υπήρχαν εκατό διαφορετικές
απόψεις για το σχέδιο και την οικολογική ζημιά που θα μπορούσε να προκαλέσει.
Τελικά, πριν από τρία χρόνια, ο τότε πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι έθεσε το
σχέδιο σε εφαρμογή. Ο «Μωυσής» είναι απλώς απαραίτητος, αφού χρόνο με τον
χρόνο αυξάνονται οι μέρες που η ζωή στη Βενετία παραλύει λόγω των acqua alta
(ψηλά νερά).

Τη Δευτέρα η εταιρεία που δημιουργήθηκε για να υλοποιήσει το σχέδιο, η
Concorzio Venezia Nuova, ανακοίνωσε πως το 25% του έργου έχει ολοκληρωθεί και,
από το συνολικό κόστος των 4,1 δισεκατομμυρίων ευρώ, έχει εκταμιευτεί 1,58
δισεκατομμύριο και έχει δαπανηθεί 1 εκατομμύριο. Ο «Μωυσής» πρόκειται να
ολοκληρωθεί ώς το τέλος του 2011. Αυτή τουλάχιστον ήταν η ημερομηνία που ίσχυε
ώς τη Δευτέρα. Γιατί τώρα επεμβαίνουν και πάλι οι Ιταλοί πολιτικοί.

Το πρόβλημα είναι πως ο κεντροαριστερός δήμαρχος Πάολο Κόστα, που υποστήριζε
την κατασκευή των πυλών, αντικαταστάθηκε από έναν άλλο κεντροαριστερό δήμαρχο,
τον Μάσιμο Κατσιάρι, που δεν την υποστηρίζει. Μέλος ο ίδιος του κεντρώου
κόμματος Μαργαρίτα, υποστηρίζεται στο θέμα αυτό από την Κομμουνιστική
Επανίδρυση και τους Πράσινους. Και τη Δευτέρα, υπό την καθοδήγηση του
Κατσιάρι, η κυβέρνηση της Βενετίας αποφάσισε να ζητήσει από τη Ρώμη, η οποία
έχει τον τελευταίο λόγο για το σχέδιο «Μωυσής», να επανεξετάσει ενδελεχώς το
όλο θέμα.

H πόλη των Δόγηδων αδειάζει από τους κατοίκους της

ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΕΣ κυβερνήσεις πριν από το 2001 είχαν υποστηρίξει το
σχέδιο «Μωυσής» και είναι πιθανό ο πρωθυπουργός Ρομάνο Πρόντι να το
υποστηρίξει επίσης. Θα υπάρξει όμως καθυστέρηση. Και για τους απλούς κατοίκους
της Βενετίας, καθυστέρηση σημαίνει καταστροφή. «H ζωή στην πόλη είναι ήδη
σχεδόν αδύνατη», λέει ο Γκρατσιάνο, Βενετσιάνος γέννημα και θρέμμα. «H
ποιότητα της ζωής στη Βενετία είναι πολύ χαμηλή και γίνεται χαμηλότερη. Για
πολλούς αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι».

Πράγματι, η Βενετία αδειάζει από τους κατοίκους της, οι οποίοι μεταναστεύουν
απέναντι, στο Μέστρε. Καθώς δεν έχει αυτοκίνητα, ήταν ανέκαθεν μια πολύ άβολη
πόλη για να ζήσει κανείς. Είναι επίσης πολύ ακριβή και με την άφιξη κάθε χρόνο
και περισσότερων τουριστών τα πράγματα χειροτερεύουν. Το 1950 ο πληθυσμός της
ήταν περίπου 184.000. Τώρα έχει απομείνει το ένα τρίτο και συρρικνώνεται.
Πρόκειται για φαύλο κύκλο: όσο περισσότεροι άνθρωποι φεύγουν, τόσο περισσότερα
μπακάλικα και φούρνοι εξαφανίζονται μαζί τους, κάνοντας τη ζωή ακόμη
δυσκολότερη για όσους μένουν. Οι Βενετσιάνοι γίνονται ξένοι στην ίδια τους την
πόλη.