Tα «δοβλέτια»…

Μου έλεγε φίλος: «Μα γράφεις και γράφεις για το ΚΑΣ – το Κεντρικό Αρχαιολογικό
Συμβούλιο – που νοικιάζει φέτος το Ηρώδειο και την Επίδαυρο αφειδώς. Φέτος το
ανακάλυψες;». Καθόλου! Για προοδευτική όξυνση και επιδείνωση της κατάστασης
μιλώ. Και βέβαια, δεν πρόκειται για κάτι το πρωτοφανές. Αυτό συμβαίνει εδώ και
πάρα πολλά χρόνια. Και ας μην ξεχνάμε τόσο εύκολα. «Παράδοση» είχε
δημιουργηθεί! Το Ηρώδειο ειδικά, επί μία δεκαετία – δεκαπενταετία τουλάχιστον,
πήγαινε όλο το καλοκαίρι τρεις ημέρες με εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών, μία
με «εκτός Φεστιβάλ παραχώρηση» σε καλλιτεχνικό γραφείο, φιλανθρωπικό σωματείο,
ξένη πρεσβεία ή δεν ξέρω σε ποιον άλλο, όπου κανείς δεν καταλάβαινε –
τραγέλαφος! – τι ήταν «εντός» και τι «εκτός» Φεστιβάλ του οποίου το όποιο
πρόγραμμα καταντούσε χωρίς καμιά φυσιογνωμία – αν ποτέ είχε…

… και ο φερετζές

Επί προεδρίας Περικλή Κούκου έγινε μια προσπάθεια να νοικοκυρευτούν τα
πράγματα, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν παρά ένας μεγάλος φερετζές. Οι «εκτός
Φεστιβάλ» έγιναν εν μια νυκτί «εντός» για να φανεί ότι το Φεστιβάλ είναι
ενιαίο, αλλά διατηρώντας δικό τους μπαϊράκι – δηλαδή «δεν μας δίνει κονδύλι το
Φεστιβάλ, κρατάμε δικό μας το ταμείο». Και τα πράγματα ουσιαστικά έμειναν
«εντός», «εκτός» και επί τα αυτά… Όλη όμως αυτή η πρακτική ετών οδήγησε στη
στερέωση κεκτημένων. Δημιουργήθηκαν δοβλέτια και δικαιώματα και προηγούμενα.
Φτάσαμε, ας πούμε, η συμμετοχή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου – που πολύ
εκτιμώ – να θεωρείται επιβεβλημένη ως σχετιζόμενη με το «Εθνικό Θέμα»! Και να
έχουν πεισθεί περί αυτού και οι σοβαρότεροι! Κανένας, με την ουσιαστική έννοια
των λέξεων, καλλιτεχνικός διευθυντής, έστω και με τον τίτλο του προέδρου, που
να μπορεί να επιλέγει χωρίς παρεμβάσεις ό,τι αυτός κρίνει σκόπιμο εφόσον αυτός
κρίθηκε ως ο αρμόδιος. Αλλά ένα πλήθος «εξυπηρετήσεων» και «πρέπει». Και να
βοά ο τόπος για διαπλοκές και μίζες. Όλα αυτά κανένας δεν είναι ικανός να τα
σπάσει;