«Ο καθένας έχει το δικό του Ηotel California»

Εκατόν είκοσι εκατομμύρια δίσκοι – συνολικά – σε όλο τον κόσμο μετρούν μέχρι σήμερα οι Eagles, που αυτόν τον καιρό περιοδεύουν στην Ευρώπη

«Ήμουν επτά χρόνων όταν σκοτώθηκε ο Τζέιμς Ντιν, αλλά γύρω στα 16 κατάλαβα τι
μπορεί να σημαίνει διασημότητα, τι ροκ εν ρολ και πόση δύναμη και γοητεία
μπορεί να ασκούν αυτά στους νέους. Μέναμε έκθαμβοι μπροστά στον Έλβις και
αργότερα στους Beatles και ήμασταν απόλυτα βέβαιοι πως το μόνο που θέλαμε ήταν
να αρπάξουμε στα χέρια μια κιθάρα». Ο Γκλεν Φράι δεν απέχει πολύ από την έκτη
δεκαετία της ζωής του, αλλά – μέγα είδωλο του ροκ σήμερα – δεν ξεχνά από πού
ξεκίνησαν όλα. Πώς «γεννήθηκαν» οι Eagles και με τι υλικά κτίστηκε το «Hotel
California», το πιο διάσημο ξενοδοχείο στην ιστορία του ροκ εν ρολ αλλά και
των τουριστικών επιχειρήσεων εν γένει.

Οι Eagles με τις ιλιγγιώδεις πωλήσεις δίσκων – 120 εκατομμύρια αντίτυπα των 12
άλμπουμ τους σε μια καριέρα 35 χρόνων έχουν διοχετευθεί σε διάφορες δισκοθήκες
του κόσμου – έχουν πάλι δουλειά. Το «ηλιοκαμένο» μυστήριο του «Ξενοδοχείου
Καλιφόρνια» συνεχίζει να απασχολεί νέα φουρνιά «θαμώνων» που κάνουν μαζικά
κρατήσεις και check in στις συναυλίες τους, φέτος το καλοκαίρι. Έπαιξαν
Ιταλία, παίζουν Ισπανία, περιφέρονται δεξιά-αριστερά και δεν αποκλείεται σε
μια άλλη περιοδεία να βρεθούν και στα μέρη μας.

Παρά το ότι φέρνουν πάντα μαζί τους την καλιφορνέζικη αύρα τού γκρουπ, ο Φράι
έχει γεννηθεί στο Ντιτρόιτ. «Αντίθετα από τον Μπομπ Σίγκερ – και αυτός από το
Ντιτρόιτ – που ήταν από τους πρώτους που με ενθάρρυναν να ασχοληθώ με τη
μουσική, έχω την αίσθηση πως, αν έμενα εκεί, δεν θα έκανα τίποτε», λέει ο Φράι
στη «Ρεπούμπλικα» λίγο πριν από τις ιταλικές συναυλίες των Eagles. Στα είκοσί
του βρίσκεται ήδη στο Λος Άντζελες, όπου παρέα με τον Τζον Ντέιβιντ Σάουθερ
και τον Τζάκσον Μπράουν και άλλους επίσης διαμορφώνουν σιγά σιγά την περιβόητη
ροκ σκηνή της Δυτικής Ακτής. «Είμαστε απλώς κάτι μακρυμάλληδες με φαρδιά τζιν
παντελόνια και χάντρες γύρω από τον λαιμό», ζωγραφίζει τη σκηνή ο Φράι. «Οι
Eagles», εκτιμά τώρα, «δεν μπορούσαν να αποτύχουν, γιατί είχαν εξ αρχής πολύ
ξεκάθαρες προθέσεις. Θέλαμε να μας αγαπήσει ο κόσμος, να τραγουδάμε καλά, να
γράφουμε ωραία τραγούδια», διευκρινίζει. «Και τα θέλαμε όλα γρήγορα: την
επιτυχία, τις πωλήσεις, την αναγνώριση». Όσο για το διάσημο «Hotel» (τους) και
τον περίφημο δίσκο με τους φοίνικες στο εξώφυλλο, έχει να πει: «Ο καθένας έχει
το δικό του “Hotel California”, ένα τόπο φαντασίας και μεταφυσικής, και δεν με
παραξενεύει καθόλου που τόσο πολλές ερμηνείες έχουν δοθεί, που το “είδαν”
ακόμη ως και… σατανικό ύμνο».