PIΠEΣ Eρωτήματα

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ, λέει η ίδια η κυβέρνηση, ήταν η χθεσινή τρομοκρατική
επίθεση κατά του κ. Γιώργου Βουλγαράκη. Για πολλούς λόγους. Γιατί είχε βρεθεί
κατ’ επανάληψη στο επίκεντρο της επικαιρότητας τους τελευταίους μήνες με τις
υποκλοπές και τις απαγωγές Πακιστανών. Γιατί δεχόταν απειλητικά τηλεφωνήματα.
Αλλά και γιατί είχε υπάρξει ξανά στόχος στο παρελθόν.

ΓΙΑ τους λόγους αυτούς άλλωστε είχε αυξημένη αστυνομική προστασία, η
οποία όμως δεν απέτρεψε την επίθεση. Κι αυτό θα πρέπει να μας βάλει σε
σκέψεις.

ΠΡΩΤΟΝ, για την ετοιμότητα της ΕΛ.ΑΣ. που μετά την εξάρθρωση της 17N
και την αποδιάρθρωση της Αντιτρομοκρατικής μοιάζει να έχει περιπέσει σε
λήθαργο και να αδυνατεί να συλλάβει ακόμα και πρόσωπα την ταυτότητα των οποίων
γνωρίζει – τους δράστες για παράδειγμα της περσινής αιματηρής επίθεσης στο
κέντρο της Αθήνας.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, για τους στόχους και τις δυνατότητες μιας νέας γενιάς
τρομοκρατών που και αν δεν έχουν τον «επαγγελματισμό» των προηγούμενων ομάδων,
έχουν ασφαλώς τη θέληση να πραγματοποιούν τέτοιου είδους χτυπήματα.

ΠΟΛΙΤΙΚΑ βέβαια η τρομοκρατία ήταν και παραμένει ένα απόλυτα
περιθωριακό φαινόμενο. Ήδη όμως με τα χτυπήματα που έχουν γίνει τα τελευταία
χρόνια η Ελλάδα εμφανίζεται και πάλι στο εξωτερικό ως χώρα που αντιμετωπίζει
πρόβλημα.

ΘΑ περίμενε κανείς ότι θα υπήρχε η μέγιστη δυνατή κινητοποίηση της
ΕΛ.ΑΣ. για να κλείσει το ζήτημα πριν αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις. Αντ’
αυτού η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου κατάφερε να ακυρώσει τον εαυτό της
με τα σκάνδαλα κι έτσι σήμερα μοιάζει να ξεκινάμε και πάλι από το μηδέν.

H σημερινή ηγεσία είναι ασφαλώς νωρίς για να κριθεί. Ωστόσο όσο
μπορούμε να κρίνουμε από τις δηλώσεις του υπουργού, μοιάζει να ακολουθεί κατά
βήμα τους προκατόχους της!