Πρόσωπα H σύλληψη του διαφωνούντος

H Δαμασκός βρήκε την «ευκαιρία»: ενώ ο κόσμος ήταν απασχολημένος με το
Ιράν, το συριακό καθεστώς συνέλαβε τον Μισέλ Κίλο, έναν από τους κορυφαίους
διανοουμένους της χώρας.

Μισέλ Κίλο. Συνελήφθη επειδή ζήτησε να αναγνωρίσει οριστικά η Συρία την ανεξαρτησία του Λιβάνου

Δημοσιογράφος, συγγραφέας και μετριοπαθής μεταξύ των διαφωνούντων, ο Κίλο
συνελήφθη την Κυριακή και προσήχθη στον εισαγγελέα επειδή υπέγραψε τη
«Διακήρυξη Βηρυτού – Δαμασκού», με την οποία ζητούνται μέτρα για τη βελτίωση
των λιβανο-συριακών σχέσεων. Ήταν ο πρώτος. Ακολούθησαν συλλήψεις και οκτώ
άλλων που υπέγραψαν τη διακήρυξη – ο τελευταίος που συνελήφθη ήταν ο δικηγόρος
Ανουάρ Μπούνι, σημαντικός υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα. Οι
σχεδόν 300 Σύροι και Λιβανέζοι διανοούμενοι που υπογράφουν τη διακήρυξη, η
οποία δόθηκε στη δημοσιότητα στις 11 Μαΐου στη Βηρυτό, επιμένουν στην «ανάγκη
να αναγνωριστεί οριστικά από τη Συρία η ανεξαρτησία του Λιβάνου με οριοθέτηση
συνόρων και ανταλλαγή πρεσβευτών».

H κατάσταση στη Συρία, σχολιάζει ο Μάγκντι Αλλάμ στην ιταλική «Κορριέρε»,
μοιάζει με τη φάση που προηγήθηκε της πτώσης του σάχη Ρεζά Παχλεβί τον
Φεβρουάριο του 1979. H θέση του καθεστώτος, το οποίο εκφράζει την αλαουιτική
μειονότητα, γίνεται όλο και περισσότερο δυσχερής. Ο ίδιος ο Κίλο είχε
συγκρίνει τον Δεκέμβριο το συριακό καθεστώς με το σοβιετικό της εποχής του
Μπρέζνιεφ, υπογραμμίζοντας ότι αντιμετωπίζει τον Λίβανο ως κράτος με
περιορισμένη κυριαρχία στο οποίο μπορεί να επεμβαίνει κατά το δοκούν για να
υπερασπίζεται τη συριακή εθνική ασφάλεια. Και την ίδια στιγμή, η συριακή
κοινωνία στρέφεται όλο και περισσότερο στο Ισλάμ, ενώ οι ταξικές διαφορές
εντείνονται, προειδοποιεί ο Σύρος διανοούμενος σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε
τη Δευτέρα στην ιστοσελίδα www. metransparent. com.

Στις 17 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, 16 αντιπολιτευόμενες οργανώσεις, μεταξύ των
οποίων και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, ανακοίνωσαν τον σχηματισμό ενός ενιαίου
μετώπου για την ανατροπή του συριακού καθεστώτος και την εγκαθίδρυση
δημοκρατίας. Στο εν λόγω μέτωπο συμμετέχουν λαϊκοί, εθνικιστές, φιλελεύθεροι,
κομμουνιστές, Κούρδοι, ωστόσο ουδείς αμφιβάλλει πως η μεγάλη δύναμη είναι οι
Αδελφοί Μουσουλμάνοι, ο αρχηγός των οποίων, ο Άλι Μπαγιανούνι, έχει καταφύγει
από το 2000 στο Λονδίνο. Ο Μπαγιανούνι διαβεβαιώνει πως «εμείς θέλουμε ένα
λαϊκό, όχι ένα θρησκευτικό κράτος… Δεν είμαστε η εναλλακτική επιλογή, αλλά
μόνον ένα μέρος της. Είμαστε υπέρ της συνύπαρξης με τους λαϊκούς και τους
εθνικιστές. Δεν θέλουμε να εκδικηθούμε ή να εξοντώσουμε τους μπααθιστές ή τους
αλαουίτες».

Δύσκολα μπορεί να πιστέψει κάποιος αυτές τις διαβεβαιώσεις, αφού προέρχονται
από τον αρχηγό μιας οργάνωσης το καταστατικό της οποίας αναφέρει ως σκοπό την
ίδρυση ενός ισλαμικού κράτους, σημειώνει ο Μάγκντι Αλλάμ. Αλλά και η σύλληψη
του μετριοπαθούς Κίλο δείχνει ότι το συριακό καθεστώς αδυνατεί να
μεταρρυθμιστεί εκ των ένδον, εφόσον δεν ανέχεται την παραμικρή διαφωνία.