ANAΛΩΣIMA Σκληροί νόμοι

Πριν από μερικά χρόνια είχαν σκληρύνει πάλι οι νόμοι του Κώδικα Οδικής
Κυκλοφορίας, κάνοντας πιο σκληρές τις ρυθμίσεις που είχαν ξαναγίνει πιο
σκληρές πριν από μερικά χρόνια, που είχαν ματαγίνει πιο σκληρές, και ούτω
καθεξής, μέχρι εκεί που πάει η μνήμη, ώς την πρώτη μέρα της πρώτης κυκλοφορίας
του πρώτου αυτοκινήτου. Είναι μια παρηγοριά η σταθερότητα κάποιων πραγμάτων
στη ζωή μας, που τα θυμόμαστε ίδια από τα παιδικά μας χρόνια. Οι νόμοι του
Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας γίνονται σταθερά αυστηρότεροι από τότε που θυμόμαστε
τον εαυτό μας. Το κακό είναι ότι οι παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας
γίνονται σταθερά περισσότερες κι αυτές, όσο θυμόμαστε τον εαυτό μας. Ένα
παράξενο πράγμα, οι νόμοι δεν έχουν ρόδες, ούτε καν πόδια, να τρέξουν πίσω από
τον παραβάτη, να του ρίξουν πρόστιμο, να του πάρουν την άδεια οδήγησης κ.λπ.
Ενώ θα όφειλαν να το κάνουν. Γι’ αυτό δεν γίνονται σκληροί κάθε τόσο,
σκληρότεροι από πριν; Δεν το κάνουν όμως. Τι να τους κάνουμε αυτούς τους
νόμους, πώς να τους τιμωρήσουμε; Μήπως πρέπει να θεσμοθετηθεί ένας Κώδικας
Τιμωρίας Τεμπέληδων Νόμων; (KTTN) Τώρα που θα ξανά-μανά-αναθεωρηθεί το
Σύνταγμα, ευκαιρία είναι. Θα μπορούσαν οι διατάξεις του να μπαίνουν και σε
δημοψήφισμα κάθε τόσο, για περισσότερη συμμετοχική δημοκρατία. Μερικοί βέβαια
λένε ότι δεν αρκούν οι νόμοι, πρέπει και να εφαρμόζονται, αλλά ξεχνάνε ότι οι
τροχαίοι μας έχουν πολλές δουλειές, ρυθμίζουν τις εντάσεις της καθημερινότητάς
μας, κλείνουν δρόμους για τις διαδηλώσεις, για τις συγκεντρώσεις, για τις
συγκρούσεις της Αστυνομίας με τους εχθρούς της, για να περάσει η παρέλαση, η
πορεία ειρήνης, η Γιουροβίζιον, δεν μπορούν να τρέχουν και πίσω από το κάθε
μηχανάκι που περνάει με κόκκινο.