[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Είναι τουλάχιστον ευοίωνο (!..) ότι ένας υπουργός προχώρησε σε μια τόσο σπάνια
εκδήλωση αυτοκριτικής αναφορικά με την κυβέρνησή του. Το «είμαστε όλοι
Καραγκιόζηδες» του Μαν. Κεφαλογιάννη είναι βέβαιον ότι θα λάβει περίοπτη θέση
στο πάνθεον της… ευθυκρισίας των πολιτικών της παρατάξεώς του, δίπλα ακριβώς
σε μια προ 15ετίας ανάλογη, μνημειώδη, δήλωση, κανονική… προσωπική αποτίμηση
του K. Μητσοτάκη! Επί της ουσίας τώρα, αν εκείνος διαπιστώνει ότι ο ίδιος και
οι συνάδελφοί του είναι «Καραγκιόζηδες», πρόβλημα ουδέν. Το μόνο πρόβλημα
είναι ο απαξιωτικός χαρακτήρας που δίνει στην έκφραση «Καραγκιόζηδες». Τι του
‘φταιξαν οι συμπαθείς ήρωες του θεάτρου σκιών; Και στο τέλος τέλος, αν οι
υπουργοί της κυβέρνησης είναι «Καραγκιόζηδες», τι να υποθέσουμε για τον
Πρωθυπουργό; Ότι είναι ο Ευγένιος Σπαθάρης;

Ποιος είναι ποιος

Κι άντε να δεχθώ ότι ο Πρωθυπουργός έχει διατηρήσει για τον εαυτό του τον
τίτλο και τον ρόλο του Ευγένιου Σπαθάρη. Με τους άλλους ρόλους του θιάσου
σκιών τι γίνεται; Ποιος είναι ο Βεληγκέκας και ποιος ο Χατζηαβάτης; Ποιος ο
Μπαρμπαγιώργος (άσε, γι’ αυτόν το πιθανολογούμε, κάτι σε Σουφλιά μού φέρνει),
και ποια η Αγλαΐα, σύζυγος του Καραγκιόζη και ανιψιά του Μπαρμπαγιώργου; Ποιος
ο σιορ Διονύσιος (κι αυτόν μπορώ να τον προσεγγίσω με σχετική πιθανότητα να
είμαι κοντά, με Αβραμόπουλο μου κάνει), και ποια η Φατμέ χανούμ; Ποιος το
Κολλητήρι και ποιος ο πολυχρονεμένος Βεζίρης; Πρόβλημα. Μέγα. Δεν βρίσκω άκρη.
Μισές δουλειές, όπως πάντα, κάνει ο Μανόλο (Κεφαλογιάννης). Το παραδέχθηκε που
το παραδέχθηκε ότι «είμαστε Καραγκιόζηδες», δεν έλεγε ο χριστιανός και ποιος
είναι ποιος να μην ψαχνόμαστε τώρα;

Κι εσύ που τα ξέρεις όλα, θα ρωτήσει υποψιασμένος αναγνώστης, για δεν μας λες
τι ρόλο έχει ο ΠΑΣΟΚ σ’ αυτό το θέατρο σκιών; A, τον καλύτερο. Αν κρίνω από
την απόδοση του τελευταίου 20ημέρου, στη διάρκεια του οποίου ολόκληρο το κόμμα
μετά του αρχηγού τίμησε δεόντως τις εορτές του ελληνορθόδοξου Πάσχα (τι λέω,
μόνο του ελληνορθόδοξου; Και του καθολικού!), το ΠΑΣΟΚ έχει επιφυλάξει για τον
εαυτό του το ρόλο του… θεατή! Πρώτη θέση θεωρείο, παρακολουθεί τα
τεκταινόμενα πίσω από το πανί, και χαχανίζει με τα καμώματα των Καραγκιόζηδων.
Έχουν ξεκαρδιστεί οι άνθρωποι μ’ αυτά που βλέπουν. Κρατάνε την κοιλιά τους –
μιλάμε για τέτοια ευθυμία, και ευφορία. Γελάνε, γελάνε, γελάνε… με τρέλα.
Και δεν βλέπουν ότι ο καιρός περνάει, κι η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να
προηγείται του ΠΑΣΟΚ. Κι ο Ευγένιος… Καραμανλής εξακολουθεί να προηγείται
του Γιώργου, και πάει λέγοντας. Γελάνε…

Πού γέρνει η πλάστιγγα

Άλλοι γελάνε, κι άλλοι κλαίνε. Οι πολλοί, αυτοί που δεν έχουν σχέση με το
κομματικό κατεστημένο, που συγκρούεται στα τηλεπαράθυρα με τους νεοδημοκράτες,
για το… κρίσιμο θέμα τού «τι είναι βαρύτερο»: Το «είμαστε Καραγκιόζηδες» του
Κεφαλογιάννη ή το «έχουμε γεμίσει ψώνια και τσογλάνια» του Πάγκαλου. Κρίμα που
δεν υπάρχει μια ζυγαριά να ζυγίζει τα «μαργαριτάρια». Να μπουν στη μια πλευρά
της πλάστιγγας οι «Καραγκιόζηδες» και στην άλλη τα «τσογλανοψώνια» να δούμε τι
βαραίνει περισσότερο. Κατά πού γέρνει η πλάστιγγα, βρε αδερφέ. Μα πού ζουν οι
πολιτικοί; Σε ποια χώρα; Σε ποια (άλλη) ήπειρο; Τους πείραξε η πολύ μαγειρίτσα
(τους ανέβασε τη χοληστερίνη με τα γνωστά επακόλουθα) ή τους έχει επηρεάσει η
μαζική εισβολή της άνοιξης και «δεν ξέρουν πού πατούν και πού πηγαίνουν»;
Συγγνώμη, αλλά κάτι τους διαφεύγει. Ότι ο άλλος που είναι καθημερινά σε
απόγνωση γιατί δεν μπορεί να τα φέρει βόλτα, ελάχιστα νοιάζεται για το αν τον
κυβερνούν «Καραγκιόζηδες» και φιλοδοξεί να τους αντικαταστήσει μια
«τσογλανοπαρέα» από «ψώνια». Εντάξει;

Προς Κεφαλογιάννη

Στο μεταξύ περιήλθε στην κατοχή της στήλης επιστολή με αποδέκτη τον υπουργό
Εμπορικής Ναυτιλίας Μαν. Κεφαλογιάννη. Πρόκειται για μια πραγματικά σημαντική
αποκλειστικότητα της στήλης, την οποία με υπερηφάνεια δημοσιοποιούμε. H
ολιγόλογος επιστολή, που φέρει ημερομηνία 3 Μαΐου 2006, αναφέρει τα εξής:

«Αξιότιμε Κύριε υπουργέ της Εμπορικής Ναυτιλίας,

Διά της παρούσης επιθυμούμεν να σας εκφράσομεν τις πλέον θερμές ευχαριστίες
μας, για την ειλικρινή προσπάθειάν σας, να μας εξάγετε από την δύσκολον θέσιν
στην οποίαν είχομεν περιέλθει τας τελευταίας ημέρας. Εκτιμούμεν απεριορίστως
το γεγονός ότι η βοήθεια που μας προσφέρατε ήτο αφειδώλευτος, και ανιδιοτελής,
και δηλούμεν ότι επιφυλασσόμεθα να ανταποδώσωμεν εις το μέλλον αναλόγως.

Μετά βαθυτάτης εκτιμήσεως

Θεόδωρος Πάγκαλος

Ευάγγελος Βενιζέλος»

ΓΣΣυνταξιούχων

«Επιστολές» και επιστολές (πραγματικές). Σαν αυτή προς τους αρχηγούς των
κομμάτων, με την οποία τους αναγγέλλεται η ίδρυση Γενικής Συνομοσπονδίας
Συνταξιούχων Ελλάδος. H τρίτη ηλικία, οι απόμαχοι της εργασίας και της ζωής,
αποφασίζει να πάρει τις τύχες της στα χέρια της, απογοητευμένη από τον χρόνιο
εμπαιγμό των κομμάτων. Τη Δευτέρα στο Πρωτοδικείο Αθηνών συζητείται το
Καταστατικό της Συνομοσπονδίας, η οποία είναι τριτοβάθμια συνδικαλιστική
οργάνωση, και μέχρι τώρα, από τις συμμετοχές δηλαδή των συλλόγων συνταξιούχων,
συναθροίζει κάτω από την σκέπη της 180.000 συνταξιούχους από το Δημόσιο, τον
ευρύτερο δημόσιο τομέα, αλλά και το IKA. Το καλό να λέγεται, και να μη λέμε
ότι δεν μας αφορούν αυτά γιατί εδώ όπου είμαστε ήταν, κι εκεί όπου είναι θα
πάμε. Πρώτα ο Θεός…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ευμεγέθης λαγός λευκού χρώματος

Σε μεγάλο προβληματισμό είναι ο Γιώργος, αναφορικά με τις υποψηφιότητες στους
δύο από τους τρεις μεγάλους δήμους. Κι ενώ στον Πειραιά το έχει λύσει με τον
Παναγιώτη Φασούλα, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη το πράγμα εξελίσσεται σε
γόρδιο δεσμό. Ο ίδιος δεν ανοίγει τα χαρτιά του, αλλά το καινούργιο που
κυκλοφορεί αναφορικά με τις προθέσεις του είναι να θέσει ως κριτήριο για τις
υποψηφιότητες «ποιοτικά» χαρακτηριστικά. Όπως ακούγεται έντονα τα τελευταία
24ωρα, κατέληξε να ορίσει υποψηφίους ακραιφνώς πολιτικά στελέχη, τα οποία –
προσέξτε, παρακαλώ, διότι θα αποκαλυφθεί εκ του καπέλου ευμεγέθης λαγός λευκού
χρώματος – «έχουν πρωτεύσει στις τοπικές εκλογές». Και ποια είναι τα στελέχη
που έχουν πρωτεύσει στις εκλογές; Στην A’ Αθηνών ο K. Σκανδαλίδης, στην A’
Θεσσαλονίκης ο X. Καστανίδης και στην A’ Πειραιά ο Π. Φασούλας. Λέτε;