Mισός αιώνας θέατρο, από τον Mακμπέθ ώς τον Bικτόρ

Ενεργός έως το τέλος ο Γιώργος Τσιτσόπουλος. Μέχρι πρόσφατα έκανε πρόβες για το «Τάνγκο» στο «Αμφι-Θέατρο»

Άλλον έναν καλό ηθοποιό έχασε το ελληνικό θέατρο: ο Γιώργος Τσιτσόπουλος έφυγε
ήρεμα από τη ζωή στα εβδομήντα επτά του χρόνια στις οκτώ το βράδυ, προχτές,
ανήμερα τη γιορτή του, στο Λαϊκό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν, από ραγδαίο
καρκίνο στο πάγκρεας.

Είχε γεννηθεί το 1929 και είχε σπουδάσει στην Πάντειο και στη δραματική σχολή
του «Θεάτρου Τέχνης» απ’ όπου αποφοίτησε το 1954. Πρωτοπάτησε το σανίδι, το
1956, στο «Ρεξ» με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη – Αγγελιαφόρος στον
«Μακμπέθ».

Ακολούθησε μια μακρά, ευδόκιμη καριέρα: θίασος Λαμπέτη – Χορν, «Θέατρο Τέχνης»
(από το 1956 μέχρι το 1958), θίασοι Χρήστου Ευθυμίου, Χορν, Ηλιόπουλου,
Αυλωνίτη – Βασιλειάδου – Ρίζου, Βουγιουκλάκη – Παπαμιχαήλ, Γκιωνάκη, Μινωτή –
Παξινού (Ιεροκήρυκας στο «Μάνα κουράγιο», Σλέτοφ στο «Λοχαγός του Κέπενικ» –
μια εξαιρετική ερμηνεία του).

Το 1973 ο Γιώργος Τσιτσόπουλος θα περάσει στο Εθνικό Θέατρο με το οποίο θα
συνεργαστεί για δεκαεπτά συνεχή χρόνια – μέχρι το 1990: Πλούτος στον «Πλούτο»,
Ερμής στην «Ειρήνη», Παρόλ στο «Τέλος καλό, όλα καλά», Φέστας στην «Δωδέκατη
νύχτα» ενώ θα παίξει επίσης Σίλερ, Μολιέρο, Γκόρκι, Στρίντμπεργκ, Ιονέσκο,
Ουίλιαμς, Λόρκα, Βάις, Καπετανάκη, Ρώμα.

Από το 1990 συνεργάζεται με την Κατερίνα Μαραγκού («Καλοκαίρι και καταχνιά»),
με το «Αμφι-Θέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου (Πολόνιος στον «Άμλετ», Φιλέας Φογκ
στο «Ο γύρος του κόσμου σε ογδόντα μέρες», Σαθ στο «Πένθος ταιριάζει στην
Ηλέκτρα»), το Πειραματικό Θέατρο της Μαριέττας Ριάλδη (Μπρακ στο «Έντα
Γκάμπλερ»), το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας (Σμικρίνης στους «Επιτρέποντες»), το «Έβδομο
Θέατρο» του Κοραή Δαμάτη (Βασιλιάς στην «Υβόννη»), με τον Νικήτα Τσακίρογλου
(«Το βαλς των ταυρομάχων», «Ρόσμερσχολμ»), το Εθνικό και πάλι (Πλάτων στους
«Φοιτητές»), το «Ανοιχτό Θέατρο» του Γιώργου Μιχαηλίδη («Στη χώρα Ίψεν», «Μια
κωμωδία»)… Στο «Ανοιχτό» έκανε και τον τελευταίο ρόλο του τη σεζόν
2003-2004: Κύριος Μανιό στον «Βικτόρ» του Βιτράκ.

Τη δεκαετία του ’60 είχε επίσης ενεργά συμμετάσχει στην πρωτοποριακή
προσπάθεια της θεατρικής ομάδας «Δωδέκατη Αυλαία».

Ο Γιώργος Τσιτσόπουλος είχε κάνει γύρω στις πενήντα ταινίες («Το αμαξάκι», «H
Αλίκη στο ναυτικό, «Φτωχοδιάβολοι», «Οι γαμπροί της Ευτυχίας», «Ένα καράβι
Παπαδόπουλοι», «Οι θαλασσιές οι χάντρες» – για την οποία είχε τιμηθεί το 1967
με κρατικό βραβείο ερμηνείας -, «H αρχόντισσα και ο αλήτης»…) καθώς και
τηλεόραση («H φυλή των ανθρώπων») και ραδιόφωνο. Παράλληλα με το θέατρο
ασχολούνταν με τη ζωγραφική. Είχε μάλιστα κάνει εκθέσεις ενώ είχε καταπιαστεί
και με τη σκηνογραφία.

H ασθένεια τού εμφανίστηκε πριν από λίγους μήνες και τον ανάγκασε να διακόψει
τις δοκιμές που είχε αρχίσει με τον Σπύρο Ευαγγελάτο στο «Αμφι-Θέατρο» για το
«Τάνγκο» του Μρόζεκ.

Ο Γιώργος Τσιτσόπουλος αφήνει τη γυναίκα του Ξανθίππη και ένα γιο από τον
πρώτο του γάμο, τον Φίλιππο, διακεκριμένο ζωγράφο με διεθνή καριέρα, που ζει
στην Ισπανία.