Aπλά και… όμορφα

Πες ότι ο φαν πέταγε έτσι κι αλλιώς στα σύννεφα, με τους Simple Minds να
ξετυλίγουν επιτυχίες τη μία μετά την άλλη. Όμως και να βρισκόσουν στη συναυλία
για να μη χαλάσεις το χατίρι της παρέας Σάββατο βράδυ, αποστασιοποιημένος από
τον μύθο των Σκωτσέζων, θα είχες μπει στο παιχνίδι. Το συγκρότημα άστραφτε από
πίστη σε αυτό που κάνει και επαγγελματισμό – ο Τζιμ Κερ είναι μεγάλος
περφόρμερ και η σχέση του με το κοινό, τους περισσότερους από 2.000 προχτές
(κάπου στην κονσόλα παρακολουθούσε και ο πατέρας του που είναι μαζί σε αυτή
την περιοδεία), λειτούργησε άψογα από την αρχή έως το τελευταίο κομμάτι δυο
ώρες αργότερα. Το «σετ» τους ήταν πολύ έξυπνα δεμένο – η εκτέλεση του «New
Gold Dream» στο ανκόρ ήταν το καλύτερό μου. Και δεν πήγε τίποτε από αυτά
χαμένο, γιατί ο χώρος («Αθηνών Αρένα») αποδεικνύεται ιδανικός για συναυλίες,
για να βλέπεις και για να ακούς και για να ευχαριστιέσαι και το σόου αν είσαι
ο καλλιτέχνης – ο Κερ δήλωνε μετά πολύ χαρούμενος και ικανοποιημένος από όλα.
Αν και οι μπίρες δεν είχαν 10 ευρώ στα μπαρ, δεν θα είχα ακούσει ούτε ένα
παράπονο.