Οι «αιώνιοι» φοιτητές

Ο κ. Φώτης M. (τα στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας) γράφει για τους
«αιώνιους» φοιτητές:

«Διερωτώμαι, γιατί πρέπει τελικά σ’ αυτή τη χώρα όλα τα ζητήματα να τίθενται
διλημματικώς; Δηλαδή, γιατί πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ “αιωνίων” φοιτητών και
περιορισμού του χρόνου ολοκλήρωσης των σπουδών, για να μη χαθεί η φοιτητική
ιδιότητα, και δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε τη μέση οδό: τουτέστιν, να
παραμένει μεν και εις τον αιώνα τον άπαντα η φοιτητική ιδιότητα (για όποιον
την είχε με την αξία του αποκτήσει), αλλά, εφόσον ο κατέχων αυτήν δεν
ολοκληρώνει τις σπουδές του μέχρι το πολύ δύο χρόνια μετά το πέρας του συνόλου
των διδακτικών εξαμήνων, να μην έχει πλέον δωρεάν παροχές από το Σύστημα της
Δημόσιας Εκπαίδευσης (εξαιρουμένων των περιπτώσεων σοβαρώς ασθενών και
αποδεδειγμένα πενήτων, οι οποίοι – εξ αυτών των λόγων – εγκατέλειψαν πρόσκαιρα
τις σπουδές τους, οπότε θα πρέπει να τους δίδεται μεγαλύτερη άνεση για την
ολοκλήρωση των δωρεάν παρεχομένων σπουδών τους)».