ΓNΩMH H εκδίκηση του χωριάτη

Πέρασαν οκτώ χρόνια από τότε που πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στα
ελληνικά γήπεδα με τη φανέλα του Εθνικού. Ήταν στις 25.1.1998 και από τότε
αφού έκανε το «αγροτικό» του με τη φανέλα της Παναχαϊκής, μεταπήδησε στον Άρη
πριν του δοθεί η ευκαιρία να καταλήξει στη μεγάλη ομάδα. Στον Παναθηναϊκό
έμεινε μόνο έναν χρόνο και οι οπαδοί της ομάδας τον συνδύασαν (εύθυμα) με τον
ναργιλέ και τον Πελέ.

Στη δεύτερη χρονιά του στον Ηρακλή ο Ζοέλ Επαλέ μπορεί να μην έγινε Πελέ, αλλά
με τα 13 γκολ που έχει πετύχει (έχοντας σκοράρει εναντίον και των τριών
μεγάλων του ποδοσφαίρου μας) οδηγεί τον Ηρακλή (από την τέταρτη θέση της
βαθμολογίας) στις ευρωπαϊκές διαδρομές και βρίσκεται και στη δεύτερη θέση του
πίνακα των σκόρερ μαζί με τον Τζόρτζεβιτς και τον Λυμπερόπουλο.

Όποιος συγκρίνει την παρουσία του Επαλέ στην Παιανία με τις σημερινές
επιδόσεις του, σίγουρα θα πρέπει να σκεφτεί αρκετά πράγματα πριν καταλήξει σε
οριστικά συμπεράσματα.

Οι φανέλες των ομάδων δεν έχουν το ίδιο βάρος (για να ξεκινάμε από τα βασικά),
ενώ για να πετύχεις το άλμα όταν ο πήχυς έχει ανέβει ψηλά παίζουν ρόλο και
πολλοί άλλοι παράγοντες.

Το κλίμα που θα συναντήσεις, ο προπονητής που θα δουλέψεις, αλλά ο πιο
σημαντικός είναι ο τρόπος παιχνιδιού της (κάθε) ομάδας. Είναι πολύ διαφορετικό
να παίζεις απέναντι στην κλειστή άμυνα από το να βρίσκεις όλο τον χώρο μπροστά
σου για να κάνεις την αντεπίθεση.

Όπως και να έχει, ο Επαλέ μπορεί και να συμβιβάστηκε με τη ρήση κάλλιο πρώτος
στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη.

Και καμιά φορά, ως γνήσιος χωριάτης, εκδικείται τους ανθρώπους των πόλεων.