«M’ αρέσει να παίζω με τα όριά μου»

«Μέχρι να χάσεις την ανωνυμία σου, δεν ξέρεις τι σημαίνει», λέει ο Φίλιπ Σίμουρ Χόφμαν, ο οποίος στα 38 του ζει ήσυχα σ’ ένα διαμέρισμα στο Μανχάταν με τη σχεδιάστρια ρούχων Μίμι Ο’ Ντόνελ και τον δίχρονο γιο τους

Αντικομφορμιστής, αντιστάρ, αντί… γενικώς. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι
απόμακρος. Φέτος πρέπει να ήταν η χρονιά του. Τα πήρε όλα κι έφυγε.
Βραβεύσεις, βραβεύσεις… Και από την Ένωση Ηθοποιών και στα Βρετανικά Βραβεία
Κινηματογράφου και στις Χρυσές Σφαίρες. E, πήρε και το Όσκαρ και το καρέ
συμπληρώθηκε.

Ένα τραύμα στον αυχένα ανάγκασε τον Φίλιπ Σίμουρ Χόφμαν να εγκαταλείψει την
πάλη και να ασχοληθεί με την ηθοποιία. Κινείται στα όρια των επιλογών του κι
αυτό φαίνεται να του αρέσει. Μετά τον οσκαρικό «Καπότε» θα παίξει τον κακό στο
σίκουελ «Mission Impossible 3» πλάι στον Τομ Κρουζ. Πήρε τον ρόλο επειδή
γνωρίζει τον σκηνοθέτη Τζέι Τζέι Άμπραμς. Έτσι ακριβώς έκανε και με τον
«Καπότε», γνώριζε τον σκηνοθέτη Μπένετ Μίλερ. «Προσπαθεί να κάνει κάτι
διαφορετικό με μια ταινία φρανσάιζ και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο» λέει ο
Χόφμαν για τον Άμπραμς, με το ένστικτο του ανθρώπου που του αρέσει να παίρνει
ρίσκο. «Αν ακολουθήσεις το ρεύμα, αυτομάτως δεν αφήνεις περιθώρια για άλλες
επιλογές. M’ αρέσει να ζω στα όρια, μεταξύ ανεξάρτητων κινηματογραφικών
ταινιών και υπερπαραγωγών. M’ αρέσει το σημείο στο οποίο βρίσκομαι. Οι
επιλογές μου είναι ανοιχτές». Μέχρι σήμερα οι ρόλοι του ήταν στο περιθώριο του
Χόλιγουντ. «Δεν μπορώ να εκφέρω κρίση, διότι μπορεί να εκπλαγώ κι εγώ», έλεγε
λίγο πριν από τα Όσκαρ. Κι ένιωσε άβολα με την τελετή απονομής. «Να είσαι on
camera και να σε βλέπουν εκατομμύρια μάτια από όλο τον κόσμο δεν είναι ό,τι
πιο χαλαρωτικό πριν πας για ύπνο…», λέει ο ηθοποιός που έπαθε σοκ μετά την
ομιλία του στα Όσκαρ, επειδή ξέχασε να μνημονεύσει τη σύντροφό του. Το λουκ
του – τσαλακωμένο καρό πουκάμισο και γκρι παντελόνι – είναι εκ διαμέτρου
αντίθετο με εκείνο του στυλιζαρισμένου ήρωά του. Ελάχιστα πιο ψηλός από τον
Καπότε, έχασε 20 κιλά για τις ανάγκες του ρόλου. Παλαιστής στα χρόνια της
εφηβείας του, δείχνει αρκετά δυνατός για να σου κάνει κεφαλοκλείδωμα αν του
απευθύνεις ερωτήσεις για την προσωπική του ζωή. Λέει μόνο αυτά που πρέπει.
Παιδί χωρισμένων γονιών – ο πατέρας του υπάλληλος της Xerox, η μητέρα του
δικηγόρος με φεμινιστικές απόψεις – μεγάλωσε μαζί της και έως την ενηλικίωσή
του τής πήγαινε κόντρα, διότι «μου είχε αποδομήσει την εικόνα του άνδρα».
Προσφάτως, παραδέχθηκε πως είχε παρακολουθήσει πρόγραμμα απεξάρτησης, ενώ
πλέον δείχνει εθισμένος με την πολιτική. «H μητέρα μου ήταν εξέχον μέλος των
Δημοκρατικών. Καλούσε κόσμο στην αυλή του σπιτιού μας κι εγώ επαναστατούσα».