Δεν γερνάει…

Μου το ‘λεγε μια φίλη «νέα, ωραία και ατυχής»: «Νύχτα 8 προς 9 Μαρτίου,
δούλευα με ανοιχτή την τηλεόραση πλάι μου, επανάληψη της απογευματινής
εκπομπής “Έχει γούστο” με την Μπήλιω Τσουκαλά, ένα πολύ καλό αφιέρωμα στην
Ημέρα της Γυναίκας, πολλές εξαιρετικές φωνές μας σε εξαιρετικά τραγούδια “με
νόημα” για τη μέρα και ξαφνικά… η Τάνια Τσανακλίδου και “Μαμά γερνάω”.
Αρχίζω να κλαίω με κάτι λυγμούς, μα με κάτι λυγμούς, γκάριζα μέσα στη νύχτα,
θα μ’ άκουγαν οι γείτονες…». Και με παρακάλεσε να το διαβιβάσω: «Κύριε
Σταμάτη Κραουνάκη, κυρία Λίνα Νικολακοπούλου, κυρία Τάνια Τσανακλίδου, σας
ευχαριστούμε. Πολύ σας ευχαριστούμε για το τραγούδι σας αυτό. Δεκαπέντε χρόνια
έχουν περάσει απ’ το “Μαμά γερνάω”, πολλά μεγάλα και σπουδαία έχετε κάνει
έκτοτε, όμως το τραγούδι σας αυτό που μας το καρφώσατε κατάστηθα, μπορεί ακόμα
να μας κάνει να κλαίμε ξαφνικά με λυγμούς μέσα στη νύχτα». Προσυπογράφω.