ΕCΗΟ ΑΝD ΤΗΕ ΒUΝΝΥΜΕΝ Tο ροκ της καταιγίδας

Ήταν έμπνευση για τον Μπόνο και τους U2 και συνεχίζουν να γοητεύουν ακόμη πολλούς οι Echo and the Bunnymen, παιδιά του λιμανιού – όπως και οι Beatles, του Λίβερπουλ

Ήταν παράτολμο εξ αρχής. Το να διεκδικείς δάφνες στην ποπ μουσική στο
Λίβερπουλ. Όπου κάθε πέτρα και κάθε γωνιά λέει μια ιστορία. Τη γνωστή. Αυτή
των Beatles. Τι άλλο δηλαδή θα είχε κανείς να προσθέσει; «Δεν ήταν κάτι που
σκεφτόμασταν, ήταν κάτι που υπήρχε στις ζωές μας. Είκοσι χρόνια μετά – λέει ο
Γουίλ Σέρτζαντ των Echo and the Bunnymen – συνεχίζουμε να βγάζουμε δίσκους, να
κάνουμε συναυλίες, να ζούμε το όνειρό μας». Όσο για τη φήμη, φαίνεται πως το
Λίβερπουλ τούς χρωστούσε κάτι. Και κομμάτια τους σαν το «Killing Moon», το
«Bring On The Dancing Horses», το «Silver», το «Ocean Rain» και κάμποσα άλλα
ποτισμένα από την υγρασία του λιμανιού άντεξαν στην οξείδωση του χρόνου. Οι
U2, στο μεταξύ, τούς θεωρούν μια από τις βασικές επιρροές τους.

Το τρένο των Bunnymen δεν έχει σταματήσει να τρέχει. Μόλις προ ολίγου έφτασε
στη «Σιβηρία», το καινούργιο τους άλμπουμ, με τα τραγούδια του οποίου κάνουν
τον δικό τους κιθαριστικό αγώνα στην πλαστική εποχή των σουξέ, στις εύκολες
καριέρες και λίγο ώς πολύ στην ωμότητα της μουσικής βιομηχανίας. «Φαίνεται
παράξενο σε αρκετούς το ότι εξακολουθούμε να νιώθουμε το ίδιο ευάλωτοι και
εύθραυστοι όπως παλιά. Είναι σαν να κάνεις μια καινούργια αρχή» λέει ο Γουίλ,
σταθερά στο πλευρό του Ίαν Μακάλοχ, όλα αυτά τα χρόνια.

«Αν κάποιος έκανε ταινία τους Echo and The Bunnymen, θα ήθελα αυτός να
ήταν ο Ντέιβιντ Λιντς του “Μπλε Βελούδου”. Λίγη ψυχεδέλεια, λίγος
σουρεαλισμός, λίγο σασπένς. Θα μπορούσε να αποτυπώσει καλύτερα από όλους το
πνεύμα του γκρουπ» λέει ο κιθαρίστας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που το «Killing
Moon» ακούστηκε στο αρκούντως λιντσικό «Ντόνι Ντάρκο». Θεωρούν πως η μουσική
τους ταιριάζει στο σινεμά; «Αυτό θα το πει το κοινό, όμως είναι αλήθεια πως
ταινίες μάς εμπνέουν».

«Ήταν υπέροχα όλα αυτά τα χρόνια, με όσες δυσκολίες συναντήσαμε. Υπέροχα
χρόνια. Τώρα φαίνεται πως τα ζούμε ξανά ή, όπως δηλώνει ο frontman Μακάλοχ
παραδίδοντας το «Siberia» στο κοινό, «είμαστε αυτή τη στιγμή με αυτό το σχήμα
πιο κοντά στους παλιούς Bunnymen από ό,τι υπήρξαμε ποτέ. Στο παρελθόν
προσπαθήσαμε να απομακρυνθούμε από τον εαυτό μας, αλλά τώρα αφεθήκαμε να
κυλήσουμε εκεί που μας πήγαινε η έμπνευση και περιμέναμε να δούμε. Ο Γουίλ με
παρότρυνε να κινηθούμε με το ένστικτο. Δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ τη σημασία
του καλού τραγουδιού». Μετά άρχισε να φυσάει ο αέρας δυνατά στον κόσμο των
Echo and the Bunnymen, βόρειοι άνεμοι, με πρώτο κιόλας τραγούδι της νέας
σοδειάς το «Stormy Weather». Κακός καιρός – στην περίπτωσή τους, δηλαδή,
καλοκαίρι.

INFO

Οι Echo and The Bunnymen δίνουν συναυλία στην Κυριακή 12 Μαρτίου στο Club 22,
εισιτήρια 30 ευρώ.