PIΠEΣ Mπούμερανγκ

H ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ εγκαινίασε την οικονομική της πολιτική το 2004 με έναν νόμο
που χάριζε φόρους στις μεγάλες επιχειρήσεις. Ακολούθησε η λιτότητα για τους
πολλούς, τα ψίχουλα σε ΕΚΑΣ και ΟΓΑ και βέβαια η άρνησή της να χορηγήσει
επίδομα θέρμανσης στους χαμηλοσυνταξιούχους. Οι ευεργετικοί νόμοι για τους
εργοδότες όμως συνεχίστηκαν: νόμος-ψαλίδι στις υπερωρίες, απελευθέρωση του
ωραρίου των καταστημάτων, νόμος-γκιλοτίνα για το Ασφαλιστικό των τραπεζών και
βέβαια μαχαίρι στις αποδοχές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ. H μετωπική σύγκρουση
με τα συνδικάτα είναι η αναπόφευκτη κατάληξη…

ΟΠΟΙΑ και να είναι η πολιτική αιτιολόγηση των «μεταρρυθμίσεων», για ένα
δεν μπορεί να έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία: ότι αυτή η κυβέρνηση αφήνει
τους μη προνομιούχους στο έλεος της ελεύθερης αγοράς και υποστηρίζει
συστηματικά τους «έχοντες» και τους «κατέχοντες». Το ίδιο πρόκειται να πράξει
και με τη φορολογική μεταρρύθμιση που σχεδιάζει να ανακοινώσει τον επόμενο
χρόνο – το κρυφό όπλο για τις εκλογές, όπως πιστεύουν στην κυβέρνηση.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ το οποίο θα μοιράσουν
«εικονικά» στους φορολογουμένους – γιατί βέβαια η μεταρρύθμιση θα εφαρμοστεί
από την… επόμενη κυβέρνηση. Από τις υποσχέσεις στην πράξη φυσικά η απόσταση
είναι μεγάλη. Έστω κι έτσι όμως οι προθέσεις της κυβέρνησης συνιστούν σκάνδαλο
καθώς αυτοί που θα κερδίσουν θα είναι και πάλι οι πιο προνομιούχοι: όσο
μεγαλύτερο εισόδημα θα έχει ένας φορολογούμενος τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η
μείωση του φόρου.

ΚΑΝΕΙΣ φυσικά δεν διαφωνεί με τις ελαφρύνσεις. Μια τόσο απροκάλυπτα
ταξική πολιτική όμως μοιάζει σχεδιασμένη για να πολώσει την κοινωνία και να
απομονώσει όσους επιμένουν στις αξίες της αλληλεγγύης και της κοινωνικής
προστασίας. Πιστεύουν στ’ αλήθεια πως θα κερδίσουν έτσι τις εκλογές;