Hλεκτρονικές υπογραφές

H κ. Μαρία – Μαρίκα Κοεμτζοπούλου, αναλυτική – δικαστική γραφολόγος, γράφει
για τις ηλεκτρονικές υπογραφές:

«Προ ημερών, στο κατάστημα κινητής τηλεφωνίας Vodafone της οδού Λεβίδου 4 στην
Κηφισιά, κατά τη διαδικασία αγοράς ενός κινητού τηλεφώνου και ανανέωσης του
προγράμματος σύνδεσης, μου ζητήθηκε να υπογράψω με ηλεκτρονικό τρόπο. H
πωλήτρια μού έφερε μία μικρή οθόνη, ένα αντικείμενο σε σχήμα μολυβιού και μου
ζήτησε να υπογράψω σε αυτή. Αρνήθηκα, υπέγραψα έγγραφο όπου δήλωνα ότι
αρνούμαι να υπογράψω ηλεκτρονικά και η διαδικασία συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε
υπογράφοντας τρία έγγραφα με στιλό κατά τον συνήθη τρόπο.

Φεύγοντας από το κατάστημα, το όλο θέμα με προβλημάτισε πάρα πολύ.
Συνειδητοποίησα ότι η υπογραφή της οθόνης που δεν έβαλα, ενδεχομένως θα
έμπαινε και στα τρία έγγραφα που υπέγραψα αργότερα, άρα η υπογραφή μου θα
εκλωνοποιείτο με τρία όμοια και απαράλλακτα αντίγραφα. Μία όμως από τις
βασικές αρχές της γραφολογίας είναι η μοναδικότητα της υπογραφής. Δύο όμοιες
υπογραφές αποδεικνύουν την πλαστότητα της μιας εξ αυτών.

Τίθεται λοιπόν ένα σοβαρό ζήτημα:

1. Βάσει ποίων κριτηρίων επιτρέπεται και πάει να καθιερωθεί στην αγορά
η χρήση της υπογραφής με ηλεκτρονικό τρόπο

2. Σε περίπτωση πλαστογραφίας πώς θα πιστοποιηθεί η πατρότητα μιας υπό
αμφισβήτηση υπογραφής που έχει χαραχθεί με ηλεκτρονικό τρόπο

3. Βάσει ποίας επιστήμης (της πληροφορικής ή της γραφολογίας) τελικά θα
συνταχθεί η πραγματογνωμοσύνη που θα κατατεθεί στο δικαστήριο σε περίπτωση
απάτης».