Γυάλινο λουκέτο, παρά τα κέρδη…

Το 2004, όταν η υαλουργία Γιούλα ανακοίνωσε μεγάλη αύξηση κερδών (33%), οι
εργαζόμενοι πίστεψαν ότι δεν θα είχαν την τύχη των συναδέλφων τους στην Palco,
τη Fanco και σε άλλες επιχειρήσεις που μετακόμισαν στα Βαλκάνια… Έκαναν
λάθος.

«Προτού πιάσω δουλειά στο εργοστάσιο, πριν από 10 χρόνια, το επάγγελμά μου ήταν οικοδόμος. Φαίνεται ότι τώρα θα αναγκαστώ να γυρίσω στο παλιό μου επάγγελμα. Όσον αφορά την αποζημίωση, για κάποιον με 10 χρόνια όπως εγώ, το πολύ να φτάσει τα 4.500 ευρώ. Υπάρχουν όμως συνάδελφοι σε χειρότερη μοίρα από εμένα, όπως εκείνοι που εργαζόταν στο εργοστάσιο και η γυναίκα τους, καθώς και όσοι θέλουν 2-4 χρόνια για να βγουν στη σύνταξη» λέει ο Κωνσταντίνος Κρανάς, πρώην εργαζόμενος στο εργοστάσιο της Κρόνος

Παρά τα υψηλά κέρδη της, η εταιρεία κλείνει τώρα τη μία από τις δύο μονάδες
στην Ελλάδα – το εργοστάσιο στην Ελευσίνα – και 181 εργαζόμενοι μένουν στον
δρόμο. H εταιρεία, μία από τις αρχαιότερες στην Ελλάδα – τα ποτήρια της
βρίσκονται σχεδόν σε όλα τα ελληνικά σπίτια – ακολουθεί τον δρόμο της
αναζήτησης φθηνών εργατικών χεριών στα Βαλκάνια και σε άλλες χώρες της
Ανατολικής Ευρώπης. Δεν διστάζει και αυτή, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας
και της αύξησης των κερδών της, να βάλει λουκέτο στις μονάδες της στην Ελλάδα
και να κάνει μαζικές απολύσεις, προσθέτοντας ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ που
συνθέτει την αποβιομηχάνιση της χώρας.

Παρουσία σε τρεις χώρες

H απαρχή της μετακόμισης της εταιρείας Γιούλα στις γειτονικές χώρες έγινε το
1997. Τώρα η επιχείρηση έχει παρουσία σε τρεις χώρες, με έξι εργοστάσια τα
οποία απασχολούν περίπου 4.000 Βούλγαρους, Ρουμάνους και Ουκρανούς. Το
εργοστάσιο της θυγατρικής της εταιρείας Κρόνος στην Ελευσίνα έχει κατεβάσει
ρολά εδώ και αρκετές ημέρες. H διοίκηση της εταιρείας επικαλείται τον σκληρό
ανταγωνισμό που δεχόταν τα τελευταία χρόνια από τα φτηνά επιτραπέζια γυάλινα
είδη (ποτήρια, πιατικά, σταχτοδοχεία κ.ά.), που έχουν κατακλύσει την ελληνική
αγορά από την Τουρκία, τη Βραζιλία και τη Κίνα.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων στο εργοστάσιο
της εταιρείας Κρόνος, Θεόφιλο Χατζημόσχου, το κλείσιμο της μονάδας «δεν ήταν
μονόδρομος» και οφείλεται στο γεγονός ότι η διοίκηση της εταιρείας σχεδόν το
είχε εγκαταλείψει στην τύχη του, χωρίς να πραγματοποιήσει καμία επένδυση
εκσυγχρονισμού του.

Μονοπώλιο, αλλά… ζημιογόνο

«Το λουκέτο στο εργοστάσιο μπορούσε να έχει αποφευχθεί αν η διοίκηση της εταιρείας, αντί να το εγκαταλείψει στην τύχη του, είχε πραγματοποιήσει επενδύσεις εκσυγχρονισμού του» σημειώνει ο πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων στην Κρόνος, Θεόφιλος Χατζημόσχου

OI ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ στη Γιούλα λένε ότι η απόφαση για το λουκέτο ελήφθη για
τον απλούστατο λόγο ότι η παραγωγή του εργοστασίου της Ελευσίνας μπορεί άνετα
να γίνει με πολύ φθηνότερο κόστος σε μία από τις άλλες μονάδες της επιχείρησης
στο εξωτερικό. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν συνδικαλιστικά στελέχη της εταιρείας,
αν είχε γίνει εγκαίρως ο εκσυγχρονισμός του εργοστασίου που έκλεισε, θα
μπορούσε να «παίξει» ανταγωνιστικά στο κομμάτι του ακριβού επιτραπέζιου
γυάλινου προϊόντος, όπου αυτή τη στιγμή κυριαρχεί το φινετσάτο ιταλικό. Ας
σημειωθεί ότι το 2004 τα καθαρά κέρδη προ φόρων του ομίλου ανήλθαν σε 17,19
εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 33% σε σχέση με το 2003, ενώ ο τζίρος έφτασε τα
142,4 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 7,7%.

Το συγκεκριμένο εργοστάσιο της Κρόνος ήταν η μεγαλύτερη και μοναδική
βιομηχανία της χώρας που παρήγε γυάλινα επιτραπέζια είδη (20.000 τόνοι το
χρόνο). Σύμφωνα με το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Γιούλα
Κωνσταντίνο Κάβουρα, η μονάδα αυτή δεν μπόρεσε ποτέ να σηκώσει κεφάλι εξαιτίας
των εισαγόμενων προϊόντων, για τα οποία το κόστος παραγωγής ήταν και
εξακολουθεί να είναι μέχρι και 30%-40% χαμηλότερο από το αντίστοιχο ελληνικό.

Στο Αιγάλεω

Όσον αφορά το άλλο εργοστάσιο στο Αιγάλεω, ο κ. Κάβουρας διαβεβαιώνει ότι
είναι απόλυτα ανταγωνιστικό και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να κλείσει, ενώ
δεν αποκλείει μέρος των 181 εργαζόμενων της Κρόνος να βρουν δουλειά εκεί. Το
εργοστάσιο αυτό απασχολεί 300-320 εργαζομένους, παράγει κυρίως γυάλινες φιάλες
και έχει πελάτες του τις μεγαλύτερες εταιρείες αναψυκτικών και ποτών στην
Ελλάδα (Coca Cola 3E, Αθηναϊκή Ζυθοποιία, PepsiCo, Metaxas, Tsandilis,
Μπουτάρης κ.ά.).

TO ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Από τον φούρνο στο υαλουργείο

H ΙΣΤΟΡΙΑ της εταιρείας Γιούλα αρχίζει πριν από περίπου 60 χρόνια, το
1947, όταν τα αδέλφια Κυριάκος και Ιωάννης Βουλγαράκης αποφασίζουν να ιδρύσουν
την εταιρεία αρχίζοντας από ένα μικρό… φούρνο. Οι δεκαετίες 1950, 1960 και
1970 χαρακτηρίζονται από συνεχείς επενδύσεις στον τεχνολογικό τομέα, αλλά η
«χρυσή» περίοδος για τη Γιούλα θα είναι η δεκαετία του 1980.

Το 1993 εξαγοράζει την Κρόνος και από το 1997 αρχίζει «χορός» εξαγορών εκτός
συνόρων, με την απόκτηση ενός εργοστασίου παραγωγής γυάλινων ειδών στη
Βουλγαρία, της εταιρείας Stind. Το 1998 εξαγοράζει ακόμη ένα εργοστάσιο στη
Βουλγαρία με την επωνυμία Drujba και το 2003 αποκτά ακόμη μία μονάδα, αυτή τη
φορά στη Ρουμανία, τη Stirom. Πρόσφατα η Γιούλα απέκτησε επιπλέον ένα
εργοστάσιο παραγωγής φιαλών και βάζων, την εταιρεία Biomedsklo στην Ουκρανία.