Πρόσωπα Aμετανόητα απαισιόδοξος

«H ζωή δεν μου αρέσει και τόσο, επειδή κάνει αυτά που κάνει στους άλλους»:
για τον λόγο αυτό, εξηγεί ο Κουρτ Βόνεγκατ, το τέλος του κόσμου θα ήταν
ευπρόσδεκτο.

Κουρτ Βόνεγκατ. Οι Αμερικανοί «είναι τόσο μισητοί παντού στον κόσμο όσο ήταν κάποτε οι ναζί»

Ο Βόνεγκατ εξέδωσε καινούργιο βιβλίο με τίτλο «Ένας άνθρωπος χωρίς χώρα» (εκδ.
Seven Stories Press), οκτώ χρόνια αφότου είχε ανακοινώσει πως δεν πρόκειται να
εκδώσει τίποτε άλλο πια. «Εκπλήσσομαι κι εγώ που επέστρεψα στα 83 μου και
αισθάνομαι αμήχανα που έχω ζήσει τόσο πολύ», λέει στον δημοσιογράφο της
σκωτσέζικης «Σάντεϋ Χέραλντ», που τον συνάντησε στο Μανχάταν. H άποψή του για
τον κόσμο παραμένει πάντως ζοφερή: «Όλα τα άλλα είδη πεθαίνουν, το ίδιο θα
συμβεί και σ’ εμάς», τονίζει.

Ο Κουρτ Βόνεγκατ γεννήθηκε το 1922 στην Ινδιανάπολη. Πολέμησε στον B’
Παγκόσμιο Πόλεμο και παρακολούθησε ως αιχμάλωτος των Γερμανών την καταστροφή
της Δρέσδης, την οποία περιέγραψε στο κλασικό πλέον «Σφαγείο αριθμός πέντε».
Τότε ήταν που κατάλαβε ότι δεν είχε και πολλά να περιμένει: «Προέβλεψα πως όλα
θα γίνονταν χειρότερα και όλα έγιναν… Μετά το Ολοκαύτωμα, δεν ήταν άραγε
καιρός να ξοφλήσουμε ως είδος; Είμαστε ζώα φρικτά και αρκετά ευφυή για να το
γνωρίζουμε».

Το τελευταίο βιβλίο του είναι μια επίθεση στη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία,
με την απληστία και τη βλακεία της. Ο συγγραφέας εκφράζει επίσης σ’ αυτό όλη
την περιφρόνησή του για τον Τζωρτζ Μπους. «H χώρα αντιμετωπίζει τρομερό
κίνδυνο, γιατί οι βλακείες του έχουν τρομερές συνέπειες, οδηγούν στον θάνατο
πολλών ανθρώπων, σε σάπια σχολεία, σάπια υγειονομική περίθαλψη. Οφείλει να μας
προστατεύει, όχι μόνον από αντάρτες ή τρομοκράτες, αλλά και από τις αρρώστιες
και την άγνοια, και δεν κάνει τίποτε ούτε για το ένα ούτε για το άλλο». Στις
ΗΠΑ του Βόνεγκατ, οι κερδοσκόποι των πολυεθνικών είναι ανεξέλεγκτοι, οι
διευρυμένες οικογένειες εξαναγκάζονται να χωριστούν σε ευάλωτες πυρηνικές
ομάδες, «η θανατηφόρα ένεση και ο πόλεμος είναι μορφές ψυχαγωγίας» και οι
Αμερικανοί «είναι τόσο μισητοί παντού στον κόσμο όσο ήταν κάποτε οι ναζί».
«Αυτό που μας κάνει το ισχυρότερο έθνος στη Γη είναι η προθυμία μας να
σκοτώνουμε ανθρώπους κατά χιλιάδες με τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους, το
γεγονός ότι είμαστε έτοιμοι να ρίξουμε πυρηνικά σε άοπλους ανθρώπους, άνδρες,
γυναίκες, παιδιά. Μόνο μια χώρα ήταν τόσο τρελή ώστε να ρίξει πυρηνικά σε
άμαχο πληθυσμό. Και το έκανε μάλιστα δύο φορές».

Αμετανόητα απαισιόδοξος, ο Βόνεγκατ θα ήθελε να μην ήταν συγγραφέας αλλά
μουσικός. «H μουσική προσφέρει απόλαυση που εμείς δεν θα μπορέσουμε ποτέ να
προσφέρουμε», εξηγεί. «Έχω πει πως σκοπός των τεχνών είναι να κάνουν τους
ανθρώπους να τους αρέσει η ζωή περισσότερο και διάφοροι με ρωτούν αν το έχω
δει να συμβαίνει. “Ναι, οι Μπητλς το έκαναν”, τους απαντώ, και ήταν εκπληκτικό».