MIXAΛHΣ XPYΣOXOΪΔHΣ H κυβέρνηση πουλάει φθηνό λαϊκισμό

Με λογική «μη αποκάλυψης» έδρασε η κυβέρνηση στην υπόθεση των υποκλοπών,
υποστηρίζει ο πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ κ. Μιχ.
Χρυσοχοΐδης, επισημαίνοντας κυρίως ανεπάρκειες και παραλείψεις στη διερεύνηση
της υπόθεσης.

«H επιπολαιότητα με την οποία η κυβέρνηση χειρίστηκε το όλο ζήτημα είναι σίγουρο ότι θα το κάνει να γυρίσει εναντίον της», λέει ο κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης

Κατά τον κ. Χρυσοχοΐδη η κυβέρνηση είτε είναι ανεπαρκής, είτε επέλεξε τη
συγκάλυψη. Και για τα δύο ενδεχόμενα θεωρεί πως είναι υπόλογη και πρέπει να
τεθεί προ των ευθυνών της.

Αποδίδει επίσης ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι αγνοήθηκε η αρμόδια
ανεξάρτητη Αρχή, μιλά για διασυρμό της χώρας και καταλήγει ότι βρισκόμαστε
αντιμέτωποι με συνθήκες αποσταθεροποίησης, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση είναι
επικίνδυνη και πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό.

H κυβέρνηση διαπίστωσε πως έπεσε και η ίδια θύμα υποκλοπών. Πώς
αντιμετωπίζετε αυτό καθαυτό το γεγονός;

Αυτό που συνέβη είναι πρωτοφανές. H κυβέρνηση αποδείχθηκε ανίκανη να
περιφρουρήσει το δημόσιο συμφέρον, την εθνική ασφάλεια, την προστασία
θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών, το απόρρητο των επικοινωνιών. Και δυστυχώς
γι’ αυτήν φαίνεται πως δεν διαθέτει ούτε καν το στοιχειώδες ένστικτο της
αυτοπροστασίας και της αυτοσυντήρησης. Έπεσε δηλαδή θύμα της ίδιας της
ανικανότητάς της.

Τι μας λέει λοιπόν σήμερα; Ουσιαστικά σηκώνει τα χέρια ψηλά και αποκαλύπτει
χωρίς ντροπή σε όλους τους Έλληνες ότι ο αρχηγός της χώρας και το μισό
Υπουργικό Συμβούλιο έχουν πέσει θύματα υποκλοπής, αλλά αδυνατεί να υποδείξει
τους δράστες. H πολιτική όμως είναι δράση και κρίνεται από το αποτέλεσμα. H
πολιτική δεν είναι δημοσιογραφία και δεν κρίνεται από τη σκηνοθεσία
επικοινωνιακών γεγονότων. Το αποτέλεσμα είναι η ουσία. Και επί της ουσίας η
κυβέρνηση παίρνει μηδέν.

Πώς κρίνετε τη στάση της; Ακολούθησε στάση αποκάλυψης ή συγκάλυψης;

Ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση χειρίστηκε το όλο ζήτημα αφήνει μόνο δύο
ενδεχόμενα ανοιχτά: το ενδεχόμενο της ανεπάρκειας και το ενδεχόμενο της
συγκάλυψης. Είτε λοιπόν η κυβέρνηση δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί επιτυχώς
το συγκεκριμένο ζήτημα, είτε επέλεξε με τους χειρισμούς της να ακυρώσει τη
δυνατότητα μιας έρευνας σε βάθος. Όποιο από τα δύο κι αν ισχύει, η κυβέρνηση
είναι υπόλογη και πρέπει να τεθεί προ των ευθυνών της.

Προσωπικά θεωρώ ότι τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. H στάση της κυβέρνησης
είναι στάση «μη αποκάλυψης». Δεν ενημερώθηκαν οι πολιτικοί αρχηγοί και τα
κόμματα, δεν ενημερώθηκαν τα θύματα των υποκλοπών, δεν ενημερώθηκε η καθ’ ύλην
αρμόδια ανεξάρτητη Αρχή. Μιλάμε δηλαδή για σωρεία παραλείψεων. Ένα είναι
σίγουρο, το σενάριο «δεν ενημερώνω κανέναν και παρακάμπτω τους θεσμούς για
λόγους εθνικής ασφάλειας» πολύ απλά δεν πείθει.

Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι αγνοήθηκε η καθ’ ύλην αρμόδια Αρχή Διασφάλισης
του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), η οποία ενημερώθηκε μόλις προχθές;

H παράκαμψη της ΑΔΑΕ εντάσσεται στη στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης για «μη
αποκάλυψη». H αρμόδια Αρχή θα έπρεπε να είναι ο πρώτος φορέας που θα
ειδοποιηθεί. Κι αυτό δεν είναι θέμα επιλογής, είναι επιβεβλημένο από τους
νόμους της ελληνικής Πολιτείας. H στοιχειώδης λογική επιβάλλει έναν και μόνο
τρόπο δράσης: άμεση και απόλυτη εξουσιοδότηση της Αρχής να διαχειριστεί την
υπόθεση, με απόλυτο δικαίωμα πρόσβασης στα δεδομένα της συγκεκριμένης
εταιρείας.

Για να το πούμε απλά, η Αρχή έπρεπε να εγκατασταθεί μέσα στην εταιρεία από την
πρώτη στιγμή, να πει «τα μολύβια κάτω» και να αναλάβει με την τεχνογνωσία που
διαθέτει αλλά και με τη συνδρομή των καλύτερων εμπειρογνωμόνων που υπάρχουν
αυτή τη στιγμή παγκοσμίως, την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης. Έτσι και τον
διασυρμό της χώρας θα αποφεύγαμε και συγκεκριμένα αποτελέσματα θα είχαμε. Και
να προσθέσω και κάτι ακόμη; Είναι αστείο να ισχυρίζεται κανείς ότι κυκλώματα
τέτοιου είδους είναι δυνατό να εξαρθρωθούν αποκλειστικά από την Αστυνομία και
τον εισαγγελέα.

Παρεμπιπτόντως, δεν μου έχει λυθεί ακόμη η εξής απορία: Τι έχει να μας πει ο
καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Μεταφορών; Πώς ερμηνεύεται άραγε η απόλυτη σιωπή
του; H ασφάλεια του απορρήτου των επικοινωνιών δεν εντάσσεται στις
αρμοδιότητές του;

Υπήρχαν κατά τη γνώμη σας τρόπος, μέθοδος, μηχανισμός ή τεχνολογικά μέσα
ικανά να αποκαλύψουν τους υποκλοπείς;

Εγώ δεν είμαι τεχνικός για να προχωρήσω σε τέτοιες αναλύσεις. Αφήνω αυτόν τον
ρόλο στην κυβέρνηση και τους υπουργούς της, οι οποίοι επέλεξαν να στήσουν τη
θλιβερή επικοινωνιακή φιέστα της Πέμπτης αναλαμβάνοντας τον ρόλο του ειδήμονα
σε θέματα τηλεπικοινωνιών. Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Εγώ είμαι πολιτικός
και θα μιλήσω για το ζήτημα καθαρά πολιτικά. Και είμαι βέβαιος ότι ενώ στη
συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχουν πολλά τεχνικά ζητήματα, μία είναι η πολιτική
απάντηση: από τη στιγμή που υπάρχει η πολιτική βούληση να διαλευκανθεί μια
υπόθεση υποκλοπών, υπάρχει και η δυνατότητα για να καταστεί αυτό εφικτό.

Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι με την αποκάλυψη του μηχανισμού υποκλοπών
αυτός καταστράφηκε σχεδόν αυτομάτως;

Επαναλαμβάνω ότι δεν είμαι τεχνικός. Σε όλα αυτά πρέπει να δώσει απάντηση η
Νέα Δημοκρατία, η οποία έσπευσε να αποδεχθεί την εξήγηση της εταιρείας ότι
έκλεισε το σύστημα παρακολούθησης αμέσως μόλις διαπιστώθηκε το πρόβλημα,
αφαιρώντας έτσι από την Πολιτεία κάθε δυνατότητα εξάρθρωσης του κυκλώματος.
Έφτασε μάλιστα η κυβέρνηση στο σημείο να επαινεί δημόσια την εταιρεία γι’
αυτήν την ενέργειά της.

H κυβέρνηση υπέδειξε τις αμερικανικές υπηρεσίες. Πώς αντιμετωπίζετε αυτή
την υπόδειξη;

H κυβέρνηση ή θα κατηγορήσει ευθέως κάποιους ή θα πάψει να λειτουργεί
αποπροσανατολιστικά. Εάν έχουν στοιχεία ή σοβαρές ενδείξεις εναντίον των
Αμερικανών ή οποιωνδήποτε άλλων, οφείλουν να το δηλώσουν ξεκάθαρα. H κυβέρνηση
έχει ευθύνη. H κυβέρνηση πρέπει να δρα με υπευθυνότητα αντί να πουλάει φθηνό
λαϊκισμό. Το ερώτημα που μένει αναπάντητο σ’ αυτήν την ιστορία είναι γιατί
επέλεξε η κυβέρνηση να αναδείξει αυτό το θέμα τώρα και γιατί μ’ αυτούς τους
υπαινιγμούς. Γιατί βγήκαν τώρα να μας πουν ότι επί της ουσίας δεν έκαναν
τίποτα; Για να εμφανιστούν ως προστάτες των δικαιωμάτων και υπερπατριώτες; Το
έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί κι αποτελεί πλέον μια κακόγουστη φάρσα.

Γίναμε πρωτοσέλιδο στα ξένα MME

H Ελλάδα έγινε πρωτοσέλιδη σε όλες τις χώρες του κόσμου λόγω του σκανδάλου των
υποκλοπών λέει ο κ. Χρυσοχοΐδης.

Νιώθετε ότι η κυβέρνηση «παίζει» με τα αντιαμερικανικά αισθήματα του
ελληνικού λαού;

H κυβέρνηση διολισθαίνει στα εύκολα και κάνει ένα παιχνίδι φθηνών εντυπώσεων.
Παίζει με τον λαϊκισμό και προσπαθεί να κερδίσει πόντους χωρίς ουσία. H
επιπολαιότητα όμως με την οποία χειρίστηκε το όλο ζήτημα είναι σίγουρο ότι θα
το κάνει να γυρίσει εναντίον της.

Θα έχει συνέπειες στις εθνικές υποθέσεις το όλο θέμα; Και αν ναι, ποιες;

H ημέρα της αποκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών θα μείνει ως μια μέρα
ντροπής για τη σύγχρονη Ελλάδα. H Ελλάδα έγινε πρωτοσέλιδο στα MME όλου του
κόσμου ως μια χώρα στην οποία γίνονται υποκλοπές. Ως μια χώρα της οποίας η
κυβέρνηση αδυνατεί να επιβάλει τη νομιμότητα και να προστατεύσει τον ίδιο της
τον εαυτό. Το γεγονός αυτό υπονομεύει άμεσα το κύρος της χώρας και την
αξιοπιστία της, πλήττει την επιχειρηματικότητά της και τη δυνατότητα να
προσελκύσει επενδύσεις, θέτει σε αμφιβολία τον σεβασμό των ατομικών
δικαιωμάτων και ελευθεριών, σε τελική ανάλυση μειώνει το εθνικό μας κεφάλαιο.

Κυβερνούν με τις… δημοσκοπήσεις

«H κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό», λέει ο πρώην
υπουργός του ΠΑΣΟΚ.

Πώς νιώθετε ως πολιτικός όταν διαπιστώνετε ότι η ελληνική δημοκρατία είναι
ευάλωτη;

Το πολιτικό συμπέρασμα της υπόθεσης αυτής είναι ένα: η κυβέρνηση αυτή είναι
επικίνδυνη για τη χώρα. Σήμερα βρισκόμαστε από το πουθενά αντιμέτωποι με
συνθήκες αποσταθεροποίησης, με τεράστια πολιτική αναστάτωση στο εσωτερικό και
τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας στο εξωτερικό. Και για όλα αυτά μόνος υπεύθυνος
είναι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Μια κυβέρνηση η οποία έχει επιλέξει
εδώ και δύο χρόνια να κυβερνά τη χώρα όχι με πολιτικά αλλά με δημοσιογραφικά
κριτήρια, με κύριο γνώμονα όχι το συμφέρον του τόπου αλλά τα νούμερα των
δημοσκοπήσεων. Μια τέτοια κυβέρνηση μόνο κακό μπορεί να κάνει στον τόπο. Και
γι’ αυτόν τον λόγο η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό.