Διαστάσεις H αυτοκτονία της πολιτικής

Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που φέρνει στην εξουσία τρομοκράτες χωρίς
να παραβιάζονται οι κανόνες που τη στηρίζουν; Για να απαντηθεί αυτό το
ερώτημα, που ήλθε στο προσκήνιο μετά τη νίκη της Χαμάς, πρέπει να
επανεξεταστούν τρεις λέξεις.

Στη Γάζα. Μαθητής παρακολουθεί τα μαθήματα φορώντας το καπέλο της Χαμάς

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Στη συνέντευξή του στα NEA, ο Άμος Οζ υποστήριξε ότι η
Παλαιστινιακή Αρχή θα έπρεπε να έχει απαγορεύσει τη συμμετοχή της Χαμάς στις
εκλογές. Θα έπρεπε δηλαδή να μιμηθεί τον στρατηγό Ζερουάλ της Αλγερίας, που
κατήργησε το 1991 τον δεύτερο γύρο των εκλογών στη χώρα του για να μην έλθουν
στην εξουσία οι ισλαμιστές. Όμως στην Παλαιστίνη δεν υπάρχει ένα κράτος που θα
μπορούσε να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις μιας τέτοιας επιλογής. H δημοκρατία –
γράφει η Μπάρμπαρα Σπινέλλι στη Στάμπα – δεν συνιστά μόνο νίκη των
ισχυρότερων ομάδων σε μια τίμια και διαφανή αναμέτρηση. Προϋποθέτει δύο ακόμη
κρίσιμους παράγοντες, που στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη απουσιάζουν: ένα
αναγνωρισμένο και ισχυρό κράτος και μια εδαφική κυριαρχία. Προϋποθέτει, με
άλλα λόγια, ένα καθαρό μονοπώλιο της θεμιτής βίας. Όμως ούτε οι ΗΠΑ ούτε το
Ισραήλ, που κόπτονται για τη δημοκρατία, βοήθησαν τον Αμπού Μάζεν να αποκτήσει
αυτό το μονοπώλιο. Αυτό ακριβώς μπορεί παραδόξως να πετύχει τώρα η Χαμάς: να
θέσει όλες τις ένοπλες πολιτοφυλακές υπό τον έλεγχό της.

EIPHNH. H μονομερής απόσυρση των ισραηλινών στρατευμάτων από τη Γάζα ήταν μια
επαναστατική πράξη, αλλά δεν ισοδυναμεί με ειρήνη, γιατί η ειρήνη προϋποθέτει
έναν εταίρο του οποίου αναγνωρίζεις την ύπαρξη. Ειρήνη έκαναν οι Γάλλοι και οι
Γερμανοί ύστερα από αιώνες πολέμων, παραιτούμενοι από ένα μέρος της εθνικής
τους κυριαρχίας και δημιουργώντας την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα.
Κάτι ανάλογο θα μπορούσε να γίνει μια μέρα στη Μέση Ανατολή. Προηγουμένως,
όμως, θα πρέπει οι Παλαιστίνιοι να αναγνωρίσουν το δικαίωμα ύπαρξης ενός
εβραϊκού κράτους που δεν θα κινδυνεύει να αποσταθεροποιηθεί από την επιστροφή
των προσφύγων, και οι Ισραηλινοί να αναγνωρίσουν το δικαίωμα ύπαρξης ενός
παλαιστινιακού κράτους που δεν θα απειλείται από μερικές χιλιάδες
ανεξέλεγκτους εποίκους.

ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ. Για οποιοδήποτε απελευθερωτικό κίνημα – τονίζει η Ιταλίδα
αρθρογράφος – είναι αδιανόητο να καταθέσει τα όπλα αν δεν έχει προηγουμένως
αναγνωριστεί ως ισότιμος εταίρος σε μια διαπραγμάτευση. Τα όπλα αποτελούν αυτή
τη στιγμή ένα μέσον για τη Χαμάς, και η έμφαση δεν πρέπει να δοθεί στο μέσον,
αλλά στον σκοπό (την καταστροφή του Ισραήλ). Ακόμη και ο Μαντέλα και το
Αφρικανικό Εθνικό Κονγκρέσο εγκατέλειψαν την ένοπλη αντίσταση μόνο META την
απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, τη νομιμοποίηση του κινήματός τους και
την έναρξη διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση της Πρετόρια. Ας αφήσουν λοιπόν
το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη τις κούφιες λέξεις. Δεν πρόκειται μόνο για το
αποκορύφωμα της υποκρισίας, αλλά για την αυτοκτονία της πολιτικής.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com