Έργα αρχιερέων

Στον Αρχιεπίσκοπο και σε θέματα της Εκκλησίας αναφέρονται τέσσερις
αναγνώστες μας. Παρατηρεί σχετικά με τον κ. Χριστόδουλο ο κ. Κωνσταντίνος
Μπουζινέλος, από τη Νεμέα:

«Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας (;) είναι πανθομολογούμενον ότι
ασχολείται αποκλειστικά με τα επίγεια και όχι με τα επουράνια. H πολιτική
είναι στο αίμα του, η μεροληπτική επέμβαση στις χειροτονίες μητροπολιτών, τα
κουτσομπολιά, τα ανέκδοτα, οι επεμβάσεις στα εθνικά θέματα, στα οικονομικά,
στην Παιδεία και σε κάθε τι που έχει σχέση με τη λειτουργία της Πολιτείας.

Με τα επουράνια, όπως ισχυρίζεται, μόνο μία φορά ασχολήθηκε. Ήταν τότε που
παρακάλεσε τον Θεό, να δραστηριοποιήσει την δεξιά Του χείρα για να κερδίσει
τις εκλογές η Δεξιά».

Ο κ. Γεώργιος E. Τρανταλίδης γράφει για τον βίο και το έργο του
Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου:

«Μας είχε εντυπωσιάσει η αδιαμφισβήτητη ρητορεία, ευφυΐα, γλωσσομάθειά του
κ.λπ. Ήδη συμπλήρωσε 10 χρόνια στον θρόνο. Την πρώτη χρονιά τον χειροκροτούσαν
ακόμη και στον Επιτάφιο. Την δεύτερη λιγότεροι και τις επόμενες χρονιές
κανένας! Γιατί άραγε; Μήπως ο λαός έχει αλάνθαστη διαίσθηση; Μήπως διέγνωσε
την αντίφαση λόγων και έργων; Μήπως διέγνωσε πως, όσο ανέβαινε στην εξουσία
τόσο εμικρύνετο, γιατί ο νους του “φύσηξε”; Τον λαό τον συγκινεί η απλότητα
και τον απωθεί η πολλαπλότητα. Τον απωθεί η προβολή με χρυσοποίκιλτα άμφια και
οι μίτρες με τις πολύτιμες πέτρες».

Από την πλευρά του, ο κ. Φράγκος αναφέρεται σε ζητήματα σκανδάλων:

«Κατά την αποκάλυψη των σκανδάλων που παρουσιάστηκαν με την εμφάνιση των
Βαβύληδων, Γιοσάκηδων και Σία, ανακαλύψαμε ότι ιεράρχης κατείχε 1,5
δισεκατομμύριο δραχμές και ότι ήταν μέτοχος σε ναυτιλιακή εταιρεία. Μας
πληροφόρησε δε, ότι τα είχε για τα γεράματά του. Αυτό όμως, που με εντυπωσίασε
– εκτός από το ηθικό κατηγορητήριο – ήταν ότι δεν ασκήθηκε δίωξη ποινική».

Τέλος, ο κ. Λεωνίδας Παπαμερκουρίου γράφει:

«Είμαι γιος παπά, του παπά-Γιώργη Παπαμερκουρίου, του μόνου παπά ο οποίος – ως
στρατιωτικός ιερέας – ήταν στην πρώτη γραμμή με τους ήρωες στρατιώτες που
εκπόρθησαν το Σαραντάπορο στις 9 και 10 Οκτωβρίου 1912, έδιωξαν τους Τούρκους
από τη Μακεδονία και απελευθέρωσαν τη Θεσσαλονίκη.

Ο πατέρας μου όχι μόνον αγνοήθηκε από την “Ιερά” Σύνοδο, που δεν τον τίμησε
για τον ηρωισμό του στα μετέπειτα χρόνια, αλλά, με διάφορους “άγιους”
μητροπολίτες τού είχαν κηρύξει τον πόλεμο όταν στον I. N. Αγ. Ιωάννη
Γαργαρέττας, όπου ήταν εκλεγμένος ιερέας, εμπόδιζε κάποιους “εκλεκτούς” της
“Ιεράς” Συνόδου να κλέβουν το παγκάρι. Εμφανίζονται σήμερα οι απόγονοι αυτής
της “Ιεράς” Συνόδου, Αμβρόσιοι, Χριστόδουλοι και λοιποί, να ασχολούνται με την
πολιτική αντί με τα ιερά τους καθήκοντα και να εξαπατούν τους πιστούς».