Tο τένις του Kυπριακού

TI απασχολούσε την Κύπρο στο τέλος της περασμένης εβδομάδας; Ο Τζακ
Στρο, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ και ο Μάρκος Παγδατής. Όχι όμως με αυτή τη σειρά.
Είναι η πρόκριση του 20ετούς τενίστα στον τελικό του αυστραλιανού Όπεν που
συνάρπασε τους Κυπρίους και ήταν πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Όπως πάντα, η
ραδιοφωνική περιγραφή ενός αγώνα έχει πολύ πιο δραματικό χαρακτήρα, αφού
κυριαρχεί ο λόγος. «Τέλειωσ’ τον, Μάρκο!», φώναζαν οι εκφωνητές του PIK, στον
τελευταίο πόντο του τελευταίου γκέιμ του πέμπτου σετ του ημιτελικού κόντρα
στον Αργεντινό Ναλμπαντιάν.

Το συναφές ερώτημα είναι σε ποιο σετ βρίσκεται το Κυπριακό. Τι εκφράζει η
«πρωτοβουλία» Γκιουλ και η επίσκεψη Στρο; Οι εκδοχές είναι δύο. H κακή, κατά
την οποία η Λευκωσία πληρώνει τα σπασμένα της απόρριψης του σχεδίου Ανάν. Και
η καλή, κατά την οποία η πρωτοβουλία Γκιουλ εκφράζει την απελπισμένη
προσπάθεια της Τουρκίας να βγει από τη γωνία στο θέμα του Πρωτοκόλλου
Τελωνειακής Σύνδεσης, ενώ η περιοδεία Στρο αντανακλά μια κάποια ανησυχία του
Λονδίνου μπροστά στα νέα δεδομένα.

TPIANTA χρόνια πρωταγωνιστές στο Κυπριακό, οι Βρετανοί το βλέπουν να
μετακομίζει στις Βρυξέλλες. Εκεί έχουν μεν επιρροή, αλλά η Βρετανία δεν είναι
στο κέντρο της Ευρώπης. Ακόμη χειρότερα: η κοινή γνώμη της Γηραιάς Ηπείρου
είναι αναφανδόν κατά της εισόδου της Τουρκίας στην E.E. και κάποιες ευρωπαϊκές
κυβερνήσεις θέλουν να κάνουν κλωτσοσκούφι την Άγκυρα. H Αυστρία είναι μια
τέτοια περίπτωση, αν και έχοντας την προεδρία δεν μπορεί να εκφράσει πλήρως
τον αντιτουρκισμό της. Πολύ καλή, σημειωτέον, είναι η σχέση Παπαδόπουλου –
Σούσελ. Στη Γαλλία, το «Non» στο δημοψήφισμα ερμηνεύεται ως «όχι άλλες χώρες
στην E.E.» κάτι που έκοψε την όρεξη του φιλότουρκου Σιράκ – ο οποίος είναι στο
τέλος της ηγεμονίας του. Ο πρωθυπουργός Βιλπέν συναγωνίζεται σε τουρκοφαγία
τον Σαρκοζί.

Όλα αυτά δεν έχουν αλλάξει δραματικά τα δεδομένα. Ο φιλοτουρκισμός Λονδίνου
και Ουάσιγκτον παραμένει – αν δεν έχει ενισχυθεί. Τα Ηνωμένα Έθνη εξακολουθούν
να είναι το πεδίο πιθανής επίλυσης του Κυπριακού. Και η Τουρκία μπορεί να
συντηρεί το εποικοδομητικό της προφίλ, εξακολουθεί όμως να εμφανίζεται
αδιάλλακτη επί της ουσίας. Ο Ερντογάν δεν έχει μπλοκάρει μόνο το Πρωτόκολλο
Τελωνειακής Σύνδεσης – κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θέλει ο Τούρκος
Πρωθυπουργός στο Κυπριακό. Αν ήθελε το σχέδιο Ανάν, αυτό είναι απολύτως βέβαιο
πως δεν το θέλει η Λευκωσία, όπως απέρριψε – σωστά – ως ξαναζεσταμένα τα «δέκα
σημεία» Γκιουλ. H Λευκωσία θέλει επίσης λιγότερους Άγγλους, περισσότερους
Ρώσους και θεσμοποιημένη παρουσία της E.E. σε έναν νέο γύρο συνομιλιών, όταν
και αν γίνει.

ΕΠΕΙΤΑ από τρεις δεκαετίες ακαμψίας, το ματς έχει γίνει πιο γρήγορο στο
Κυπριακό. Σερβίς, βολέ! Ο χρόνος τρέχει εις βάρος της Άγκυρας στα ευρωπαϊκά
όργανα. Οι κοινοτικοί κανονισμοί για εμπορικές συναλλαγές και οικονομική
βοήθεια στο ψευδοκράτος είναι μπλοκαρισμένοι. Όσο παραμένει εκκρεμότητα η
Τελωνειακή Σύνδεση, τόσο υπάρχει ο κίνδυνος να εμφανιστεί ένα κυπριακό καράβι
σε ένα τούρκικο λιμάνι και να προκληθεί κρίση που να αναστείλει τη διαδικασία
συνομιλιών της Τουρκίας με τις Βρυξέλλες. Αυτός είναι ο εφιάλτης των
Αγγλο-αμερικανών. Αυτοί πιέζουν τη Λευκωσία, με μεθοδευμένες κινήσεις
ταϊβανοποίησης του ψευδοκράτους. Δηλαδή με το να αποκτήσει αυτό όλα τα
χαρακτηριστικά ενός κράτους, κυρίως στο οικονομικό πεδίο, εκτός από το επίσημο
στάτους. Στην περίπτωση αυτή, η επίλυση του Κυπριακού απειλείται με ακύρωση,
ιδίως αν συνεχιστεί το ξεπούλημα της γης του ψευδοκράτους σε ξένους.

Όλα αυτά ενώ, ως χώρα της E.E., η Κύπρος δεν απειλείται στρατιωτικά από την
Τουρκία. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι πολιτικά επικυρίαρχος στο εσωτερικό. Ένας
αέρας ευμάρειας, αμεριμνησίας και κοσμοπολιτισμού επικρατεί στο ηλιόλουστο
νησί, όπου πάνω από 10% του πληθυσμού είναι ξένοι. Δέκα χιλιάδες Τουρκοκύπριοι
περνούν κάθε πρωί την πράσινη γραμμή για να εργαστούν στην Κύπρο. Και ο
Παγδατής θα παίξει στον τελικό του αυστραλιανού Όπεν!