ΓNΩMH H Eθνική που δεν νικάει πια

Αήττητη (αλλά δεύτερη…) επέστρεψε από το τουρνουά της Σαουδικής Αραβίας, η
Εθνική. Με αντιπάλους, οι οποίοι, στον ποδοσφαιρικό χάρτη, σημειώνονται με…
κουκκίδες! Κάποιοι ρομαντικοί περίμεναν να δουν κάτι νέο. Να δουν σημάδια
ανάκαμψης, αν όχι σε ομαδικό, τουλάχιστον σε ατομικό επίπεδο. Αμ δε! Νέοι και
παλαιοί παίκτες έσερναν τα πόδια τους. H άμυνα, που πριν από δυο χρόνια ήταν
το A και το Ω της Εθνικής, τώρα δεν μπορεί να μαρκάρει ούτε χελώνα. H μεσαία
γραμμή, αργή και δύσκαμπτη, δεν προωθεί την μπάλα στην επίθεση. Και η γραμμή
πυρός, που έχει βέβαια αξιόλογους παίκτες, πιο εύκολα θα κερδίσει στο Τζόκερ
παρά θα δεχτεί ασίστ. Με λίγα λόγια, αυτή η εθνική ομάδα δεν βλέπεται. Δεν
φαίνεται ικανή να υπερασπίσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης. Κι αντί να
γίνει σκληρή κριτική και αυτοκριτική, οι… Σεΐχηδες της Ομοσπονδίας,
συνεπικουρούμενοι από τον Μεγάλο Όθωνα, επαναλαμβάνουν ότι είμαστε στη Μέκκα
των ισχυρών! Ισχυροί εμείς, αδύναμοι οι άλλοι, που μας έχουν ξεπατώσει επί δυο
χρόνια. H ΕΠΟ εξαργυρώνει το Πανευρωπαϊκό, συμμετέχοντας σε τουρνουά της
πλάκας, που αποφέρουν δολάρια. Ποντάρει στο χρήμα και όχι στον σχεδιασμό.

Δεν μπόρεσαν άραγε οι άνθρωποι να σηκώσουν το βάρος της επιτυχίας; Δεν θέλησαν
να διατηρήσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο στην επιφάνεια, επιλέγοντας τις στοές,
όπου το ημίφως κρύβει το αποτυχημένο λίφτινγκ αυτής της ομάδας; Τελικά, πότε
θα ερωτηθεί ο Ρεχάγκελ εάν θα πλήρωνε εισιτήριο για να παρακολουθήσει την
ομάδα του; Έτσι, για να μάθουμε το μέτρο της αισθητικής του…