ΓNΩMH Tι να κάνουμε με τη Xαμάς;

Τι θα γίνει με τη Χαμάς; Δεν υπάρχει βέβαια θέμα να βγει η οργάνωση από τη
λίστα της τρομοκρατίας· ακόμη λιγότερο, να αρχίσει διάλογος σε υψηλό επίπεδο
μαζί της. Για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να αποκηρύξει τις επιθέσεις εναντίον
αμάχων και να μην αντιτάσσεται σε μια λύση οικοδομημένη γύρω από τη συνύπαρξη
δύο κυρίαρχων κρατών. Στο μεταξύ όμως, έχουμε κάθε συμφέρον να εφαρμόσουμε μια
πολιτική σταδιακής και υπό όρους εμπλοκής, που να εκμεταλλεύεται τη δίψα της
για διεθνή αναγνώριση ώστε να επηρεάσει τους προσανατολισμούς της,
ενθαρρύνοντάς την να ασχοληθεί με την καθημερινή διαχείριση και, κυρίως,
δείχνοντάς της τα πλεονεκτήματα της πολιτικής οδού σε σχέση με εκείνη της
ένοπλης δράσης.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει μια προσέγγιση με πολλές πτυχές. Σε αντάλλαγμα για
την ανανέωση από τη Χαμάς της κατάπαυσης του πυρός, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα
μπορούσε να ενθαρρύνει τακτικές επαφές και ομαλές σχέσεις με τους δήμους που
βρίσκονται υπό τον έλεγχο των ισλαμιστών. Σε αντάλλαγμα για τον διαχωρισμό τής
Χαμάς από το Κόμμα της Μεταρρύθμισης και της Αλλαγής (την κοινοβουλευτική
έκφρασή της) καθώς και για μια δέσμευση από το εν λόγω κόμμα να παραμείνει
εντός των πλαισίων του νόμου, η E.E. θα μπορούσε να εγκαινιάσει μια περίοδο
επαφών μαζί του. Αντί να ανακοινώνει ότι θα μποϊκοτάρει αυτομάτως την
Παλαιστινιακή Αρχή σε περίπτωση που θα συμμετάσχει σ’ αυτήν η Χαμάς, η Ευρώπη
θα μπορούσε να καταστήσει σαφές στην περίπτωση αυτή ότι οποιαδήποτε επανάληψη
της βίας από την οργάνωση θα προκαλούσε όχι μόνο τη διακοπή της οικονομικής
βοήθειας, αλλά και των επαφών – είτε σε τοπικό επίπεδο είτε σε εθνικό – με τη
Χαμάς και με το κόμμα.

Παρά τις πρόσφατες επιτυχίες της στις δημοτικές εκλογές και τη συμμετοχή της
στην εκλογική διαδικασία, η Χαμάς κρατάει το ένα πόδι στο στρατιωτικό πεδίο.
Παρά την πειθαρχία που επιδεικνύει, υφίσταται πολλαπλές εσωτερικές και
εξωτερικές πιέσεις για να επαναλάβει τις επιθέσεις της. Ουδείς μπορεί να
αποκλείσει το ενδεχόμενο να επιδιώκει απλώς μιαν ανάπαυλα. Αλλά θα είχαμε
άδικο να αγνοήσουμε τις πιο ελπιδοφόρες ενδείξεις: την αποτελεσματικότητα της
δημοτικής διαχείρισής της, τον συντονισμό με τους Ισραηλινούς σε τοπικό
επίπεδο, τον σεβασμό της εκεχειρίας – τον οποίο τής αναγνωρίζουν ακόμη και οι
Ισραηλινοί υπεύθυνοι – και τις δηλώσεις (επεισοδιακές και αντιφατικές, είναι
αλήθεια,) σχετικά με το ενδεχόμενο να διεξαγάγει διαπραγματεύσεις με το
Ισραήλ, να τροποποιήσει τον καταστατικό της χάρτη ή να υπάρξει μια προσωρινή
συμφωνία, μακροπρόθεσμα, στη βάση των συνόρων του 1967.

Ο Ρόμπερτ Μάλεϊ, διπλωμάτης, πρώην σύμβουλος του προέδρου Μπιλ Κλίντον
για τις αραβο-ισραηλινές υποθέσεις, είναι σήμερα υπεύθυνος για τη Μέση Ανατολή
στην ανεξάρτητη μη κυβερνητική οργάνωση International Crisis Group.